sep 16 Peter Schiff over de huidige economische situatie

Op nieuwscollectie.nl/.../... lees ik het volgende:

Citaat:

Europese denktank: 4e kwartaal 2011 wordt een fusie implosie van de wereldwijde financiële activa
Zoals verwacht door de Europese Denktank LEAP/E2020 in november 2010 is de tweede helft van 2011 begonnen met een grote plotselinge en flinke verslechtering van de crisis. Bijna $10 miljard van de $15 miljard van zogenaamde Ghost assets is al in rook opgegaan. De rest en waarschijnlijk nog veel meer zal verdampen in het vierde kwartaal van 2011, welke door de denktank omschreven wordt als the implosive fusion of global financial assets.

Het zijn de twee grootste internationale financiële centra Wall Street in New York en de Londense City die de uitverkoren reactoren van deze fusie zullen zijn. En zoals al enige maanden voorspeld door LEAP/E2020 is het de oplossing voor de staatschuld problematiek in sommige eurolanden welke ervoor zorgen dat deze fusie een kritische massa vormt, waarna niets meer bestuurbaar zal zijn. Echter het grootste deel van de brandstof die deze fusie aanvoert en hem omvormt tot een wereldwijde schok, kan gevonden worden in de Verenigde Staten. Pas sinds juli 2011 is dit proces gestart, het ergste moet nog komen en is heel dichtbij!

In deze editie van het Global Europe Anticipation Bulletin heeft de denktank ervoor gekozen zich te richten op de grote manipulatie georganiseerd rond de Griekse crisis en de Euro en ondertussen de directe link te omschrijven met het implosieve fusie proces van financiële bezittingen. Verder presenteert LEAP/E2020 zijn verwachtingen voor de goud markt voor de periode 2012-2014 als ook zijn analyses over neonprotectionisme welke zal worden geïntroduceerd vanaf het einde van 2012. In aanvulling op de maandelijkse aanbevelingen over Zwitserland en de Zwitserse Frank, valuta's, vastgoed en financiële markten, geven zij ook strategisch advies aan de G20 leiders voor de G20-top welke gehouden wordt in November in het Franse Cannes.

Griekse crisis en de Euro: de voortdurende manipulatie
Maar laten we terugkeren naar Griekenland dat elke keer op de voorgrond van de media treedt wanneer Washington en London in ernstige problemen zijn, wat een herhaaldelijk terugkerend patroon begint te worden. De zomer is voor de Verenigde Staten rampzalig geweest die nu in een recessie zijn, welke hun kredietwaardigheid afgewaardeerd hebben zien worden (een gebeurtenis welke door deskundigen voor onmogelijk werd gehouden 6 maanden geleden) en de staat van hun politieke systeem van wijdverspreide verlamming aan een verbijsterde wereld hebben ten toon gesteld.
Op hetzelfde moment zinkt het Verenigd Koninkrijk in een depressie met opstanden met buitensporig geweld en met een bezuinigingsbeleid dat faalt om begrotingstekorten in te perken en het land in een ongekende sociale crisis stort. Er is geen twijfel dat in een dergelijke context alles rijp bleek te zijn voor een nieuwe media impuls over de Griekse crisis en het einde van de Euro.

Als LEAP/E2020 het Hollywoodachtig of Fox News scenario zou moeten samenvatten, zou de samenvatting er als volgt uit zien: "Terwijl de 'Verenigde Staten' IJsberg de Titanic ramt, leidt de bemanning de passagiers naar een zoektocht van gevaarlijke terroristen die mogelijk bommen aan boord hebben geïnstalleerd!". In propaganda termen is het een welbekend recept: Het is een afleidingsmanoeuvre om als eerste de redding van de passagiers welke men wilt redden (de elite die heel goed weten dat er geen Griekse terroristen aan boord zijn) toe te staan, omdat simpelweg niet iedereen gered kan worden. En om vervolgens dan de ware aard van het probleem zolang mogelijk te verbergen om een opstand aan boord te voorkomen (waaronder zich enkele leden van de bemanning bevinden die oprecht geloven dat er werkelijk bommen aan boord zijn).

Er moet worden vastgesteld dat de promotors van de Griekse crisis, welke gepresenteerd werd als een fatale crisis voor de Euro, hun tijd hebben besteed aan het al bijna twee jaar herhalen hiervan zonder dat een van hun voorspellingen voorbij is gekomen in welke vorm dan ook (behalve door er veelvuldig over te praten). Feiten zijn hardnekkig: ondanks de grootschalige media ophef welke wereldwijd gezien moet zijn, is de Euro stabiel, is de Eurozone halsoverkop samengevloeid en nadert het spectaculaire nieuwe gronden, blijven de opkomende landen Amerikaans schuldpapier omruilen voor Europese staatschulden en is de Griekse uitstap uit de eurozone nog steeds volledig buiten overweging, behalve in de Angelsaksische media artikelen wiens schrijvers over het algemeen geen idee hebben van hoe de eurozone functioneert en nog minder van de sterke krachten die deze besturen.

De denktank kan niets betekenen voor degene die nog steeds hun geld willen verliezen door te wedden op een Euro ineenstorting of een Griekse exit uit de eurozone. Deze zelfde mensen spendeerde veel geld om henzelf te beschermen tegen de zogenaamde H1N1 wereldwijde epidemie, welke door deskundigen, politici en media van alle soorten gedurende maanden aan mensen wereldwijd verkocht werd en is gebleken en bewezen een enorme farce te zijn, deels gevoed door klieken van deskundigen in opdracht van de farmaceutische industrie. En de rest, zoals altijd, aangewakkerd door het gebrek van gezond verstand, sensatiezucht en gelijkvormigheid van de reguliere media. In het geval van de Euro/Griekse crisis is het scenario soortgelijk, met Wall Street en The City in de rol van de farmaceutische bedrijven.

De angst van Wall Street en The City
Wall Street en The City zijn zeer bang voor de lessen die de Eurozone trekt tijdens het leringsproces van drie jaar crisis en de ondoeltreffende oplossingen die zijn toegepast. De aard van de eurozone creëert een uniek platform voor discussie tussen de elite en de Amerikaanse en Britse publieke opinie. En dit is wat Wall Street en The City verontrust en systematisch proberen om dit platform te elimineren door het onder te dompelen in paniek met bijvoorbeeld het aankondigen van het einde van de Euro of het daarnaast te kleineren tot een verspilling van tijd en de inefficiëntie van de Eurozone aan te duiden met het onvermogen om de crisis op te lossen. Wat absurd is gezien de heersende verlamming in Washington.

Echter, het is juist dit discussie platform die de bevolking van de Eurozone ertoe beweegt om voort te gaan op het pad naar een duurzame oplossing van de huidige crisis. Dit discussie platform is een integraal onderdeel van de Europese eenwording waar tegengestelde standpunten over methodes en oplossingen elkaar confronteren, voordat uiteindelijk een overeenstemmend akkoord gesloten wordt. Zo verbreedt het debat over een hele reeks van deelnemers komend vanuit 17 lidstaten, gemeenschappelijke instellingen en de kern van de zeventien publieke opinies.

Toch is het de botsing van ideeën die het licht doet schijnen: over brutale botsing van ideeën zei de Griekse filosoof Heraclitus 2500 jaar geleden: "Sommigen laat hij goden zijn, anderen mensen; sommigen maakt hij tot slaven, anderen vrij". Maar de burgers van de eurozone weigeren om zich door deze crisis in slaven te laten veranderen en dat is de reden waarom de huidige debatten binnen Europa nodig en waardevol zijn. In de drie jaar van 2008 tot 2011 hebben zij twee belangrijke dingen voor de toekomst mogelijk gemaakt:

Ze hebben de Europese samensmelting in de eurozone herstart en van nu af aan geplaatst op een pad van versnelde integratie. De denktank verwacht een sterke opleving van de Europese politiek vanaf het einde van 2012 (vergelijkbaar met de periode 1984-1985), inclusief een politiek integratie verdrag welke in een referendum voor de gehele eurozone in 2015 zal worden uitgeschreven.

Zij hebben de geleidelijke opkomst van twee eenvoudige maar zeer sterke ideeën toegestaan: redden van private banken heeft geen enkel nut om de crisis op te lossen en het is noodzakelijk dat de markten (voornamelijk de grote financiële bestuurders in Wall Street en The City) volledig de risico's accepteren zonder verdere garanties van de staat.

Vandaag de dag zijn deze twee ideeën het hart van het debat in de eurozone, beide in de publieke opinie en in te midden van de elite. En zij winnen elke dag terrein.

Dit is wat de angst veroorzaakt op Wall Street, in The City en onder grote private financiële bestuurders. Dit is de lont die bijna opgebrand is en de implosie fusie van wereldwijde financiële bezittingen in het 4e kwartaal teweeg zal brengen.

Als de markten beginnen te anticiperen op een 50% daling in Griekse en Spaanse effecten is dat omdat ze echt aanvoelen welke richting gebeurtenissen in de eurozone op gaan. Wall Street en The City en hun media tussenpersonen proberen dit wanhopig te voorkomen, ongeacht wanneer dit eindigt in paniek, omdat regeringen dan gedwongen worden om te moeten luisteren naar hun deskundigen die verzekeren dat de enige manier om door te gaan het herkapitaliseren en hun te overgieten met liquiditeit is. Twee landen waar deze zelfde financiële instellingen de overhand hebben in de regering.

Gepoogd is om Frankfurt onder dezelfde hoed als Londen en Washington te huisvesten door Mario Draghi (voorheen vicepresident van Goldman Sachs Europa) te benoemen als opvolger van Jurgend Stark, maar dat was vanaf het begin af aan gedoemd om te mislukken op grond van dit openlijke debat, welke diepgeworteld zit in de Europese cultuur.

Deze crisis is van eem historische omvang en de stappen die genomen moeten worden om er zo goed mogelijk doorheen en er beter uit te komen vereisen serieuze discussie en daarom tijd. En de tijd die de bevolking van de eurozone neemt, betekent geld verliezen op de markten, welke dan ook hun angsten verklaart.

De acties die in de eurozone zijn ondernomen zijn van een unieke omvang in de recente Europese geschiedenis en de denktank gelooft in het tijd geven aan het tweede steunpakket aan Griekenland om geïmplementeerd te kunnen worden. De huidige leiders zitten vrijwel aan hun limiet en het zal nodig zijn om te wachten tot het midden van 2012 om getuige te zijn van een nieuwe en krachtige impuls aan de Europese integratie.

Het 4e kwartaal van 2011 markeert het einde van twee belangrijke voorbeelden van de wereld vóór de crisis
De implosieve fusie van het vierde kwartaal zal direct voortvloeien uit de botsing tussen twee nieuwe realiteiten welke twee fundamentele voorwaarden van het bestaan van de wereld vóór de crisis bestrijden:

Ontstaan in Europa bestaat er nu een afwijzing van het idee dat private financiële beheerders, waarbij Wall Street en The City bij uitstek de belichaming zijn, niet volledig verantwoordelijk zijn voor de risico's die zij nemen. Decennia lang was dit het heersende idee welke de enorme groei van de financiële economie voedde: “Heads I win, tails you bail me out”. Zelfs grote Westerse banken en verzekeraars zijn innig verbonden geraakt met deze opvatting. De belangrijkste spelers op Wall Street en The City (en van vele grote Europese en Japanse banken) zijn niet in staat deze enorme gedachtepatroon verschuiving tegen te gaan.

Het bewezen einde van de Amerikaanse motor van de wereldwijde groei met op de achtergrond de volledige politieke verlamming van het land die in feite eind 2011 tot stilstand komt, zorgt er voor dat de wereld beetje bij beetje ontdekt dat het land een schuld heeft die het niet langer kan ondersteunen, dat zijn schuldeisers niet bereid zijn om geld te lenen en dat zijn economie geen significante bezuinigingen aan kan zonder in een diepe depressie te storten.

Van 1982 tot 2009 heeft de wereld vrij uitgeleend aan de Verenigde Staten en de beloftes van zijn leiders over de staat van de economie en de financiën van het land gelooft. Het geld is verspild aan vastgoedbubbels zonder toekomst, aan extravagante vriendjespolitiek (Wall Street, de olie-industrie, zorgverleners, etc.) en aan onproductieve militaire uitgaven. Iedereen ontdekt dat men niet in staat is om in enkele kwartalen decennia van roekeloosheid te repareren.


De politieke financiële Perfect Storm van november 2011
In november van 2011 zal de Verenigde Staten zichzelf voorbereiden op een politieke financiële Perfect Storm welke de problemen van de afgelopen zomer doen laten lijken op een lichte zeebries. De zes elementen van de toekomstige crisis zijn al samengekomen:

Het super comité verantwoordelijk voor de besluitvorming van bezuinigingen waarover er deze zomer geen overeenkomst was, zal blijken niet in staat te zijn om de spanningen tussen de twee partijen op te lossen.

De automatische bezuinigingen die gemaakt moeten worden bij het ontbreken van overeenstemming, zullen resulteren in een grote politieke crisis in Washington en toenemende spanningen, vooral bij het leger en de ontvangers van sociale uitkeringen. Tegelijkertijd zal deze automatische functie (een werkelijke loslating van de beslissingsbevoegdheid van het Congres en het Amerikaanse presidentschap) zal grote verstoringen genereren in het functioneren van het staatsbestel.

De andere grote ratingbureaus zullen S&P volgen in de afwaardering van de Amerikaanse kredietwaardigheid en de diversificatie van Amerikaanse staatobligaties zal versnellen met de wetenshap dat de Verenigde Staten nu hoofdzakelijk afhankelijk is van kortlopende financiering.

Het onvermogen van de Fed om alleen maar te kunnen praten en aandelenmarkten of benzineprijzen in de Verenigde Staten te manipuleren, maakt een last-minute redding onmogelijk.

In de komende drie maanden zal het Amerikaanse overheidstekort drastisch toenemen als de belastingontvangsten die nu al instorten door de invloed van de terugval in een recessie, verder dalen. In andere woorden, het opgehoogde schuldenplafond waarmee enkele weken geleden is ingestemd, zal ruim voor de november 2012 verkiezingen bereikt zijn. En deze informatie zal zich als een wildvuur verspreiden in het vierde kwartaal van 2011. Versterkt door de vrees van alle beleggers dat de Verenigde Staten het Europese voorbeeld van Griekenland zal volgen en haar crediteuren dwingt tot het nemen van zware verliezen.

Barack Obama's nieuwe plan om de werkloosheid te bestrijden zal geen significant effect hebben. Aan de ene kant is het niet up to the challenge en aan de andere kant zal worden gesneden in delen van plannen van de Republikeinen die alleen de belastingverlagingen willen houden. Het enige resultaat daarvan zal zijn dat het de schuld van het land alleen maar doet verhogen.


Kortom, voor LEAP/E2020 is het een combinatie van al deze elementen aan het eind van 2011 die deze grote financiële schrok zal veroorzaken. Een soort finale schrok die de planeet voor goed uit de wereld van vóór de crisis stoot. Echter, de wereld erna zal nog moeten worden gebouwd, omdat vele toekomsten mogelijk zijn. De periode 2012-2016 vormt een historisch kruispunt. Het pad valt niet te ontkennen.

Bron: LEAP/E2020 GEAB N°57

Bron: nieuwscollectie.nl/.../...

'Toevallig' heeft vandaag Minister de Jager noodscenario's voor onze economie uitgebracht.

Ik ben benieuwd hoe de oude economische realiteit gaat landen. Vooralsnog zijn landen en banken zacht aan het landen. Althans zolang er nog belastinggeld gebruikt kan worden om het uitgeleende geld op af te boeken. Verder heeft de collectieve massa geen flauw idee hoeveel geld een centrale bank nog uit het niets mag en kan creeeren. Is er bij de europese politici uberhaupt besef dat we de oude economische realiteit gaan verlaten? Hoe lang mag de FED, de ECB nog staatsobligaties opkopen van de VS en resp. europese landen?
Er zijn toch spelregels afgesproken naar het verlaten van de gouden standaard? Hebben ze in de 2e kamer van Nederland enig besef van de derivatenmarkt? Ik heb het idee dat het financiele besef bij de parlementariers heel ver te zoeken is. En zoals ik op een wintersportvakantie gemerkt heb, is het heel makkelijk geld uitgeven dat ingelegd is door de groep. Misschien moeten we de salarissen van politici en ambtenaren maar eens gaan koppelen aan de staatsschuld. Staatsschuld met 10 % omhoog = 10 % minder salarissen voor alle ambtenaren! Krijgen ambtenaren en politici eindelijk eens het besef wat een gemiddelde burger en of ondernemer moet doen om een paar euroos bij elkaar te verdienen. Hopelijk gaan ze na intrede van deze regel de budgetten beter controleren via de ambtenaren vakbonden.
Ik ben benieuwd waar het financiele armagedon gaat beginnen in de VS of in de EU...

Misschien is er dan eindelijk weer eens ruimte om te filosiferen over een totaal nieuw ruilmiddel. Jezus ging 2000 jaar geleden al tekeer tegen de goudsmeden. Heden ten dage gaan politici te keer tegen de banken en centrale banken.
Volgens mij was het borosso, president van europa, die tegen trichet, president van de europese centrale bank, liep te blaffen dat ie die staatsobligaties moest opkopen...resp. in augustus 2011 de staatsobligaties van italie of spanje.