2013: Leven in een wereld van zoekenden

54

Bijna aan het eind van 2012 gekomen is het tijd voor een laatste artikel, tijd om terug én vooruit te kijken. Wat vonden u en ik, wij, belangrijk en bijzonder en waarom? Hoe en met welke woorden reageerde u als lezer? Hebben we met en door ons toedoen wat bereikt, is er daardoor iets, niets of veel veranderd in onze harten en hoofden?

Betrokkenheid!?

Wat in elk geval duidelijk is geworden dat er wereldwijd mensen als u en ik zijn die zich betrokken voelen bij de mensheid en de aarde als geheel én die, zoals ze zelf vinden, zich niet rekenen tot de graaiers en draaiers in onze samenleving. Of wij moreel werkelijk op een hoger stapje staan blijft echter een grote vraag, misschien hebben we de kans niet gehad om ons zelf te verrijken, om macht te verwerven, om anderen te onderdrukken, om misbruik te maken van de natuur en de dieren. Wie van u en ons koopt er geen zogenaamde kiloknallers, wil niet die goedkope broek of trui, de ipad als koopje omdat….

Waarom zijn we op aarde ?

De vraag waarom we eigenlijk geboren worden op deze aarde, of het leven zin heeft, waarom de één jong en de ander stokoud sterft, waarom er rijkdom en armoe is, waarom er geluk en lijden is…. wordt elke dag door miljoenen mensen gesteld. De mogelijke antwoorden op al die vragen kennen een oneindige verscheidenheid, zijn een bron voor oorlogen, voor graaien en draaien, share and care, voor samenwerken en samenleven, voor caritas, berusting en rat races.

Uit deze enorme grabbelton aan mogelijkheden en opties pak ik er één uit die mij aanspreekt en die houdt in dat wij oneindige zielen zijn, volkomen één en toch voor een deel apart, als vlammetje van het totale vuur, druppel uit een oceaan. Het doel van ons materiele bestaan op aarde is om de ziel kans te geven om te leren en ervaringen op te doen door onze zintuigen, ons handelen, onze emoties en gedachten. De leerdoelen hebben “we” vooraf zelf opgesteld. Hoe we die doelen willen bereiken hangt puur van onze eigen vrije keuzes af. Of we zijn geslaagd in ons streven blijkt aan het eind van de rit, zo niet dan kunnen we het opnieuw op het zelfde niveau proberen. Als het wel gelukt is dan gaan we een stapje hoger op weg naar weer nieuwe leerdoelen.

Terug naar Biflatie

Van heel hoog en zwevend weer met de voeten op de harde aarde. We hebben het afgelopen jaar in vele artikelen en reacties geconstateerd dat we vinden dat er nogal wat mis is op onze aardkloot. Een wegkwijnende democratie, spaargeld en pensioenen die verdampen, bankiers als witgeboorde rovers, politici die sneller van standpunt veranderen dan ze met de ogen kunnen knipperen, corruptie, laksheid, marktdenken als gouden kalf en bovenal oneindige schulden, die alleen nog maar zijn weg te werken door een enorme inflatie of tweecijferige economische groeiwaarden.

Velen van ons hebben geconstateerd dat we met zijn allen een wereldwijde samenleving hebben geschapen die eigenlijk aan het einde van zijn levenscyclus is gekomen, zeker wat de westerse wereld betreft. Sommigen willen revolutie, liefst een grote knal om opnieuw te kunnen beginnen, anderen willen kippen en een stukje land om voor zich zelf te gaan zorgen, weer anderen zoeken hun heil in wapens, in goud, zilver, of wat dan ook.

Het leven van elke dag

Feit is dat we inmiddels met meer dan zeven miljard mensen leven op deze aarde, dat de globalisering en communicatiemogelijkheden ons hele doen en laten steeds dichter bij elkaar brengen en dat de onderlinge afhankelijkheid en uitwisselbaarheid groot en groter wordt. Vergeleken met nog maar honderd jaar geleden is de collectieve onvoorspelbaarheid van ons leven en zijn enorm toegenomen. Technisch gezien zijn er genoeg atoombommen om complete landen of zelfs de aarde te vernietigen. Olie en water zijn strategische goederen geworden. Enkele dagen zonder elektriciteit brengen ons binnen de kortste keren terug naar het niveau van de middeleeuwen.

Voor wie het wil lezen, zien of horen is er elke dag een scala aan zogenaamd schokkend nieuws zowel economisch als wat geweld tegen mensen betreft. We hebben het zeilmeisje en de zeilbroertjes, de rauwkostjongen, uitgelekte redes, gepeste tieners, bestuurders die vijf keer te veel gedronken hebben,  kalveren met drie koppen en rondschietende en moordende idioten, niet alleen in de
VS, maak ook in eigen land en bij de buren.

Voorbij de mainstream

Voor wie verder kijkt is er veel meer dan alleen een tranendal en een opeenhoping van crises. Ons leven kent ook vele prachtige momenten, de vluchtige geur van een bloem, een plotselinge zonnestraal, de lach van een medemens, een pup die zijn eerste pasjes doet, een volle buik, warme woning en nog zo heel veel meer.

2013: terug naar innerlijke vrijheid

We kunnen natuurlijk bezig blijven met het kijken en wijzen naar anderen in de zin van: “Zij doen het niet goed”. Helpen doet het echter niet echt of helemaal niet. De ruimte voor echte veranderingen zit in ons zelf. Elke dag kunnen we
immers vele keuzes maken die direct uitwerking hebben in en op het universum. Honderd kleine stapjes vormen samen een grote stap. We kunnen kiezen voor samenwerken en delen, voor ruilen, voor energiebesparing, voor fietsen in plaats van autorijden, voor consuminderen. We kunnen direct stoppen met het kopen én afsteken van vuurwerk, als we het wel afgestoken hebben kunnen we de rotzooi opruimen. Oneindig veel mogelijkheden.

Wat mij betreft vraagt ieder van ons zich in 2013 af hoe hij of zij, elke dag weer en voor elk moment, de maximale hoeveelheid aan tevredenheid of geluk kan behalen op korte én langere termijn zonder dat dit ten koste gaat van de natuur, medemens of dier. Deel en laat anderen profiteren van jouw inzicht, kennis, kunde en ervaringen. Maak en houdt jezelf vrij van zelfaangelegde kluisters, een te dikke buik, te grote auto, te hoge hypotheek. Wie veel heeft maakt zich grote zorgen om het te verliezen. Voor je het weet is de laatste dag aangebroken. Het moment waarop je niets materieels kunt meenemen. Een fijne jaarwisseling toegewenst.