Amerikaans werkloosheidscijfer waanzin

10

Deze week werden de Amerikaanse werkloosheidscijfers van januari bekendgemaakt. De beleggers reageerden dol enthousiast op het euforische bericht dat de werkloosheid in Amerika behoorlijk was gedaald. Maar was dit enthousiasme terecht, of is het weer een gevalletje “damn statistics”?

Werkloosheidscijfers
Volgens de officiële cijfers daalde de werkloosheid in Amerika van 8,5% in december naar 8,3% in januari. Voor de beleggers die nooit verder lezen dan de eerste 3 regels van een bericht was dit natuurlijk een groot feest, omdat de werkloosheid hiermee op het laagste niveau in bijna 3 jaar stond. Het vervelende is alleen dat deze werkloosheidscijfers een volkomen vertekend beeld geven over de werkelijke stand van de werkloosheid in Amerika.

Totstandkoming cijfer
Bij de totstandkoming van het werkloosheidscijfer worden alleen de mensen meegerekend die ouder zijn dan 16 en werken, dan wel ouder zijn dan 16 en actief naar werk op zoek zijn. Helaas is het zo dat steeds meer Amerikanen de hoop op het vinden van een baan hebben opgegeven en om die reden dus gestopt zijn met het actief zoeken naar een baan. En laat nou net deze laatste ontwikkeling het positieve werkloosheidscijferverhaaltje van de blije beleggers helemaal om zeep helpen.

Arbeidsparticipatie
De arbeidsparticipatie is het percentage van de beroepsgeschikte bevolking dat aan het werk is of actief naar werk op zoek is.  Deze Amerikaanse arbeidsparticipatie is in januari behoorlijk gedaald. De arbeidsparticipatiegraad in Amerika daalde van 64% in december naar 63,7% in januari. Wanneer we de werkloosheidcijfers zouden zijn berekent met een gelijk gebleven participatiegraad (dus de participatiegraad van december), dan zou de Amerikaanse werkloosheid op zo`n 8,7% terecht komen. De werkloosheid zou in het geval van deze berekening dus niet gedaald zijn, maar juist zijn gestegen.

Dode mus
De beleggers waren dus -zoals gewoonlijk- weer blij met een dode mus. Zoals altijd was het zien van de mus alweer reden genoeg voor een feestje op Wall Street en kon de tap weer open. De drank stroomde weer rijkelijk en binnen een paar minuten waren de meeste beleggers alweer te dronken om een dode mus van een levende te onderscheiden. Helaas voor de beleggers gaan dode mussen op de lange duur wel stinken en die stank wordt ronduit ondragelijk als je daarnaast ook nog een kater hebt.

Bas van der Hout – Beursdetective

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie