En we slapen weer lekker verder…

82

De gemoederen zijn weer tot bedaren gebracht rondom de Griekse soap en onze muntunie. De spanningen op de financiële markten zijn tot rust gekomen met een AEX die tot boven de 500 punten knalde. En wij, Neerlands volk, slapen weer lekker verder. In de wetenschap dat weer eens een verkiezingsbelofte is gebroken en miljarden zijn toegekend aan een sprookjesland. Een land dat in tegenstelling tot de Brusselse regenten zelf niet meer gelooft in wonderen en donders goed weet dat met nog meer bezuinigingen de economie niet meer op gang komt en dus z’n schuldverplichtingen niet kan nakomen. Het zijn de regenten in Brussel die via een hervormingsakkoord, of beter gezegd wurgcontract, menen een totaal ontspoorde economie weer in het gareel te kunnen krijgen. Bij een ontsporing dient men eerst de rails weer recht te trekken en daarna de trein er rechtop te zetten. Met het Griekse hervormingsvoorstel probeert men alleen de trein weer rechtop te zetten maar vergeet men de rails opnieuw uit te lijnen. Dit spoor loopt dood. Enkeltje Efteling. Het zal nooit lukken om de fundamenten in een samenleving om te toveren door de bevolking met moralistische verhalen de wet voor te schrijven. De Griekse bevolking gelooft niet in sprookjes.

Hoezo verkiezingsbeloften?

Helaas geloven de regenten van een Brusselse club eurofielen wel in sprookjes en proberen deze eenheidsworsten de kleine kaboutertjes zand in de ogen te strooien door ons voor te houden dat het Europese sprookje over en uit is wanneer er niet opnieuw een miljardenpakketje via Post NL wordt bezorgd. Een paar dagjes staken van de pakketbezorgers mag de pret niet drukken. De banken een dagje langer dicht maakt al niet veel meer uit in een land waar de economische schade per dag 2 miljard bedraagt bij een stil gelegd betalingsverkeer. Het maakt niet meer uit wanneer je voor de derde keer een zak met geld leegt in een bodemloze put. De trend is gezet door onze trekpop Prutte die zijn landgenootjes heeft uitgelegd dat het breken van verkiezingsbeloften er nu eenmaal bij hoort wanneer kabouterland NL wil meedoen met de grote broers in de EU. We moeten er maar aan wennen.

Met vakantie zonder zorgen

En ja hoor, wat blijkt, de zomerfeesten in ons polderlandschap worden weer vrolijk gevierd, vliegtuigen vol met uitgelaten vakantiegangers naar de Griekse eilanden en Spaanse costa’s. Het lieve leventje gaat weer vrolijk verder, de euro is voor de zoveelste keer gered. Het is inmiddels een bekend patroon en we kunnen rustig gaan slapen. Komt de volgende keer ook vanzelf weer goed. De achteloze NL-tuinkabouters denken dat onze beleidsmakers in Brussel en Frankfurt het wel verder rooien door gewoon wat eurootjes te printen en deze rond te pompen in een schuldencarrousel. De kermis draait wel door. Het gemopper op de achtergrond van een stelletje doemdenkende intellectuelen die al heel lang roepen dat deze kermis een keer is afgelopen, dat nemen we maar voor lief. Het einde van de wereld is ook tig-keer voorspeld maar ook onze aardkloot draait gewoon door. Kortom, niets aan de hand.

Het verleden leert ons dat we van het verleden niets leren

Echter is de mens gewend om vooruit te kijken en vergeet men achterom te kijken. Hoe ouder onze geschiedenis, hoe vaker is aangetoond dat muntunies geen lang leven zijn beschoren. Ook kredietcrisissen zijn rijkelijk de revue gepasseerd in het verleden. Het verleden leert ons dat we van het verleden niets leren. De mens is eigenwijs en denkt dat het heden beter is ingericht dan het verleden en dat met de huidige kennis en technologie alles onder controle is en daarmee dus ook ons hele financiële systeem. De huidige generatie van na de WO2 is er aan gewend geraakt om in vrede te leven en vindt het de normaalste zaak van de wereld dat met de wederopbouw volop geleend kon worden voor woningbouw en bedrijfsinvesteringen. Dat zorgde voor een lang tijdperk met economische groei, van 1945 – 2015(dus al weer 70 jaar!). Via een druk op de knop bij de bank kon weer een vordering op de balans worden bijgeschreven en was weer een paar ton in omloop gebracht voor aankoop van een woning of bedrijfspand. Zelfs de consumptieve kredieten vonden gretig aftrek en droegen o.a. flink bij tot een florerende automobiel- en high-techindustrie. Geld lenen was in. Terug betalen in termijnen met rente vaak geen probleem. Er was werk en inflatie en jaarlijks een beetje loonsverhoging om een stijgend prijspeil voor te blijven. Kortom, hosanna. De inflatie drukte de waarde van onze leningen en voor we er erg in hadden was er een overwaarde van ons pandje. Langzaam veranderen tijden en lijkt de balans om te slaan.

Einde 2e Gouden Eeuw

De vroegere “Gouden Eeuw” duurde niet geheel toevallig ook 70 jaar. Vanaf 1602, de oprichting van de VOC, tot en met het rampjaar 1672. Toen we werden aangevallen door Engeland en Frankrijk. Het volk was redeloos, de regering radeloos en het land reddeloos(bron: Wikipedia). Er zijn meerdere theorieën(o.a.Kondratieff) waarin wordt uitgelegd dat economische groei lange golven kent van soms wel 60 jaar. Welnu, kijken we dan na dit korte lesje basis-economie even nuchter om ons heen, dan kunnen we constateren dat de 21ste eeuw geen gouden randje meer kent zoals de 2e helft van de vorige. Langzaam aan zien we de achteruitgang op velerlei gebied. Het ene vloeit voort uit het andere, met als grootste boosdoener natuurlijk de euro.

Klaas Vaak heeft ons zand in de oogjes gestrooid

Een muntunie met totaal verschillenden landen blijkt niet te werken. Er was voor gewaarschuwd, maar Klaas Vaak(Gerrit Zalm) heeft ons zand in de oogjes gestrooid. Alle voordelen van toen, het wegvallen van o.a. wisselkoersen en sneller handels- en betalingsverkeer, zijn inmiddels omgezet naar de enorme nadelen van joekels van staatsschulden bij nagenoeg alle eurolanden en zelfs stilleggen van betalingsverkeer als het moet. De meeste eurolanden hebben een staatsschuld van ruim boven de norm van 60 procent. Bij 100 procent begint de gevarenzone. Zie grafiek hieronder. Na de Griekse tragedie volgen er zo dadelijk meer, zoveel is duidelijk wanneer we de grafiek nuchter bekijken. Met een normaal boerenverstand moeten we toch inzien dat deze situatie onhoudbaar is. Echter zijn onze politici blijkbaar niet van boerenafkomst en zet ik ze maar weer eens neer als sprookjesfiguren of marionetten, wat u maar wilt. Momenteel blijkt uit diverse peilingen dat de meerderheid van het stemvee af wil van de euro en alleen de regenten in Brussel nog geloven in het overeind houden van de euro. Het grote gevaar hierbij is dat politici wel heel ver van het stemvolk komen af te staan en dat geeft onvrede met als gevolg oplopende sociale spanningen.

Afbraak verzorgingsstaat en pensioenstelsel

Kijk naar de afbraak van onze verzorgingsstaat en ons pensioenstelsel wat dreigt in te storten door opeenvolgende maatregelen van versobering. Onze pensioenen staan onder enorme druk. De dekkingsgraad, die wettelijk moet worden verhoogd volgens de nieuwe pensioenwet, zorgt er voor dat pensioenen niet meer worden aangepast aan de loonontwikkeling. Tegelijk wordt onze centrale bank, dankzij het gratis-geld-beleid van de ECB, gedwongen de rekenrente voor de pensioenfondsen opnieuw te verlagen. En wellicht schuilt het allergrootste gevaar in het belegd vermogen wat voor een groot deel kan verdampen bij een naderende beurscrash.

Sparen uit angst voor naderende depressie

Het feit dat dat er ondanks de historisch lage rente toch veel spaargeld naar de bank wordt gebracht geeft aan dat er veel angst leeft onder de ouderen die de bui(depressie) al zien hangen en nauwelijks nog hun zuur verdiende pensioencentjes durven uit te geven. Als miljoenen ouderen gaan sparen dan wordt er minder geld uitgegeven en zal de broodnodige economische groei niet het niveau bereiken waarbij schulden kunnen worden afgebouwd. Daar is ruim 3 procent groei over een reeks van jaren voor nodig. Veel burgers relativeren momenteel de mooie praatjes dat we uit de crisis zijn geraakt. Men weet zachtjes aan wel beter nu verkiezingsbeloften heel eenvoudig worden verbroken zonder al te groot protest van de oppositie. De gevoelens dat we worden besodemietert door een stelletje regenten steken behoorlijk de kop op.

Democratie ten einde

De democratie lijkt ten einde. Politici hebben nog één doel, het krampachtig overeind houden van een muntunie. Let eens op hoeveel topontmoetingen, of beter gezegd crisisoverleggen, er door onze regeringsleiders en ministers van Financiën zijn belegd de laatste jaren. Deze nemen alleen in aantal toe met de focus gericht op de euro. De sociale belangen van de belasting betalende onderdanen zijn totaal niet meer in beeld. We kunnen ons afvragen of deze omwenteling in het handelen en denken van onze EU-gerichte politici wel voldoende in beeld is bij het grote publiek dat op afstand toekijkt en moppert als weer volle zakken met geld worden verscheept naar het zuiden. Ach ja, het is waar ook, we hebben zomervakantie en gaan ons vermaken en genieten van het mooie weer.

Wie dan leeft, wie dan zorgt

Straks zien we wel weer verder, wie dan leeft, wie dan zorgt. In september wordt vaak de focus van de financiële markten gericht op de nabije toekomst. Hoe zou het toch komen dat zoveel economen en analisten flinke crashes zien in de zeer nabije toekomst en hoe zou het toch komen dat we via de MSM volop worden vermaakt met Geer en Goor en allerhande oppervlakkig nieuws. En hoe zou het toch komen dat doemdenkende economen geen zendtijd wordt gegund op de grote TV-kanalen? Ach ja, zo naïef ben ik dan ook wel weer door te denken dat we in een land leven met vrije nieuwsvergaring en vrije meningsuiting, maar daarbij met veel anderen vergeet dat onze MSM in stand wordt gehouden vanuit de grote kapitaalstromen. En kapitaalstromen kunnen alleen maar stromen als we leven in een wereld van liefde, blijheid en broederschap. ’t Is maar dat we het weten. Zelf ga ik zo meteen de vierdaagse Nijmegen lopen en zal ik ook delen in blijheid en broederschap. (dus niet aanwezig om te reageren op reacties). Mijn credo is: “Geniet van het leven, het duurt vaak maar even…”

Piet Pineut

Onderstaande gegevens via Wikipedia:

overheidsschulden

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie, biflatie, de huizenmarkt, de eurocrisis, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie