Het wordt ons nog altijd te mooi voorgespiegeld

32

De laatste maanden worden ons via diverse media cijfers voorgespiegeld om aan te tonen dat het de goede kant opgaat met onze economie. Zo zou de toename van de werkloosheid tot staan zijn gebracht bijvoorbeeld. Ook het aantal bijstandsgenieters lijkt niet meer te stijgen. De indruk wordt gewekt dat Nederland al bijna weer uit de malaise is. Niets is minder waar.

voorgespiegeld

Te mooi voorgespiegeld

De arbeidsparticipatie, waar een economie op moet drijven, is momenteel bedroevend slecht. Zie deze tabel van het CBS. Veel mensen die vanuit een uitkering aan het werk gaan, vinden geen voltijdsbanen meer. Ze krijgen werk aangeboden via uitzendbureaus voor minder uren dan ze eerder in hun vaste dienstbetrekking hebben gehad. Ons wordt nu voorgehouden dat we weer op de goede weg zitten. Mensen vinden weer werk, zo wordt ons verteld. Nu ja, voor een aantal uurtjes in de week dan. De uitzendbureaus varen er wel bij. Alsof de economie daarmee gered is. Let op, straks gaat men ons vertellen dat de omzet in de detailhandel in de maand december hoger ligt dan in de maand december 2013. Met dat soort cijfers wil men ons doen laten geloven dat het beter gaat. Ik durf te stellen dat het toch iets anders ligt.

Sinterklaas en islamisering geven economie een boost

De achterliggende gedachte van die hogere omzet in de winkels is te verklaren. Wij Nederlanders zijn geschrokken van de aanval op ons Sinterklaasfeest. Omdat wij deze familietraditie per se niet willen opgeven besteden we juist nu meer aan Sinterklaaskadootjes dan we voorheen gewend waren. Hetzelfde geldt straks voor de Kerstdagen. Traditioneel christelijke feestdagen. Het zal mij niet verbazen dat ook de uitgaven voor deze feestdagen hoger zijn dan de laatste jaren. Oorzaak: de verloedering en verpaupering die we met ons allen voelen in onze samenleving. Vooral de laatste maanden door de verharding van de politieke, maar zeker ook maatschappelijke, discussie over islamisering. Men wordt bang voor het dreigende schrikbeeld van islamisering en het verlies van de eigen identiteit door ook nog eens een grotere bemoeienis vanuit Brussel en Turkije op onze binnenlandse aangelegenheden. Tel daarbij op de groeiende onvrede van de lokale bevolking over de opvang van grote aantallen vluchtelingen binnen kleine woongemeenschappen. De oorspronkelijke bewoners vormen daardoor gelijk een minderheid binnen hun eigen leefomgeving. Dit zijn zomaar een aantal signalen waarmee ik wil aangeven dat de maatschappelijk onrust groeit en dat men om die reden meer verbinding zoekt binnen de eigen familiaire gemeenschap. De Kerstdagen zijn voor velen een feest voor het aanhalen van de eigen familieband en men is zelfs bereid om daarvoor z’n laatste geld uit te geven. Kortom, puur veroorzaakt vanuit een onrustgevoel en de angst voor de toekomst zal men in de komende maand bereid zijn misschien wel meer geld uit te geven ten behoeve van de feestelijkheden binnen de eigen familie. Straks zullen de cijfers van een (mogelijke) omzetstijging bij het MKB in december gebruikt worden om aan te geven dat het met onze economie weer beter gaat.

Gemeentelijke lastenverhoging en bezuinigingen in 2015

Veel mensen gaan er waarschijnlijk in geloven totdat in het nieuwe jaar blijkt dat veel burgers toch weer netto minder te besteden hebben. Daarmee bedoel ik niet het nettoloon na aftrek van loonheffing, maar wat overblijft onder de streep van de optelsom aan vaste lasten en heffingen. Pas op voor de verhoging van gemeentelijke heffingen en natuurlijk de bezuinigingen op de WMO die veel ouderen gaan treffen. Op landelijk niveau de stijging van de zorgverzekeringspremies met vaak wel 10 euro per polis, en de huren die per 1 juli 2015 met dezelfde percentages stijgen als in 2014. En voor alle sportievelingen die gebruik maken van sportaccommodaties, schrik niet, bij veel gemeenten gaan de huren voor alle gebruikers van gemeentelijke onderkomens met vele procenten omhoog. Na verhoging van de rijksbelastingen die ons al troffen in 2013 en 2014 is het nu de beurt aan de gemeenten voor het doorberekenen van lastenverhogingen naar hun ingezetenen. (De rijksbijdrage aan het gemeentefonds is met miljarden verlaagd). Pas verderop in 2015 zullen velen de gevolgen daarvan bemerken en moet de calculerende burger besluiten om lidmaatschappen van verenigingen op te zeggen.

Oplopende onzekerheden, meer of minder belasting

Op deze wijze wordt de welzijnsstaat en ook de verzorgingsstaat door de aanhoudende krimp van de overheidsuitgaven een gevoelige nederlaag toegebracht en zal langzaamaan het besef gaan doordringen dat door toenemende onzekerheden wat betreft de inkomensontwikkeling er absoluut geen zicht is op verbetering van de unheimliche gevoelens die er bij veel Nederlanders leeft. Door een oerwoud van fiscale wijzigingen die per 1 januari a.s. ingaan is met geen mogelijkheid vast te stellen hoeveel we met z’n allen met ons maandloon of uitkering er in de maand op vooruit of achteruit gaan. Voor vele inkomensgroepen gelden verschillende maatregelen waardoor Jantje er wel op vooruit maar Pietje er weer op achteruit gaat. Alleen maar geschuif met heffingskortingen en toeslagen om daarmee per saldo minder toeslagen uit te keren en meer belastingen te innen. Er gaan veel zaken veranderen. Sommigen zullen verheugd constateren dat via hun loonspecificatie van de maand januari blijkt dat er netto meer overblijft. Helaas zullen velen verderop in het jaar ontdekken dat ondanks (voorlopig) lagere brandstofprijzen er weer minder overblijft als blijkt dat de maandelijkse lastenstijging hoger is dan het bedrag van de nettoloonsverhoging. De optelsom van hogere verzekeringen en gemeentelijke heffingen plus de huurverhoging per 1 juli 2015, zullen ongetwijfeld een grotere hap nemen uit het besteedbare inkomen van de hardwerkende burger en de calculerende uitkeringsgenieter.

Afbraakbeleid kabinet Rutte

Ik zie absoluut niet in door welke maatregel er volgend jaar verbeteringen zijn te verwachten. Als Jantje meer krijgt te besteden maar Pietje minder krijgt, dan hoeft de BV MKB Nederland geen hogere omzetten te verwachten. Het enorme aftakelende beleid van een kabinet die “een beetje meer van dit en een beetje minder van dat” nastreeft zal onze maatschappij doen vastlopen in een complexe kluwen van regelgeving. De ooit aanwezige motivatie in Nederland om door veel studie en hard werken een goede positie op de maatschappelijke ladder te bereiken is geheel verdwenen door het afbraakbeleid van Rutte en cs. Als je door jarenlange studie een flink loon kunt verdienen waarop dan weer minder arbeidskorting en minder algemene heffingskorting wordt toegepast dan iemand die ongeveer 10.000 euro per jaar minder verdient, waar is dan nog de drijfveer om je meer in te spannen als blijkt dat je met een lager brutoloon wat minder overhoudt maar wel voor één of andere toeslag in aanmerking komt. Staatssecretaris Eric Wiebes kreeg de schone taak toebedeeld om via een vereenvoudigingsvoorstel daar verandering in aan te brengen. Gezien de huidige politieke verdeeldheid in Den Haag mogen we aannemen dat deze poging tot mislukken is gedoemd.

Hogere belastingen door oplopende staatsschuld

Het huidige belastingstelsel is er nu eenmaal op gericht om op zoveel mogelijk gespreide manieren belasting te innen en dat gebeurt op een slinkse wijze. In deze tijd met een enorme schuldenberg is het onmogelijk om belastingen op welke wijze dan ook te verlagen. Er moet een onnoemelijk bedrag bijeen gebracht worden voor de rente- en aflossingsverplichtingen van onze staatsschuld. Dat is nu eenmaal een keihard gegeven. Wie denkt dat we onder deze omstandigheden een belastingstelsel kunnen vereenvoudigen die gelooft in sprookjes. Vereenvoudigen van belastingheffing kan alleen door deze flink te verlagen.

Schraalhans is hier keukenmeester

Wat onze regering wel doet is bezuinigen. Bezuinigen op ons sociale zekerheidstelsel, pensioenvoorzieningen, verzorgingsstaat, welzijn, en nog veel meer voorzieningen die we in onze welvaartsstaat hebben opgebouwd. Hoeveel gaat daar nog vanaf geknabbeld worden. Hoever laten wij dit komen? Dat is mijn grote vraag. Hoe lang zal onze samenleving dit verschralingsproces kunnen weerstaan? Als ik mijn voelsprieten mag geloven dan hangt er een bedrukt sfeertje in de lucht. Vanuit mijn onderbuikgevoelens laat ik uit louter opgekropte woede een windje waaien. Een vorm van protest. Ik wacht op de kracht van een frisse wind die onze beleidsmakers een poepie laat ruiken.

Piet Pineut

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie