Mijn Kijk over de Dijk

53

Af en toe is het nodig om te zien wat er zich achter onze dijken afspeelt. Wat gebeurt er binnen en over onze grenzen en welke invloed heeft dat op de samenleving in ons beschermde polderlandschap.

Hoe straks verder met onze muntunie

Onlangs publiceerde Biflatie een interessant interview met Kees de Kort, die werd ondervraagd door Willem Middelkoop. Een boeiend vraaggesprek, waarop ik in deze column graag nader wil reageren.

Heeft Kees de Kort gelijk, of…

De macro-economische kijk van onze “zwartkijker” Kees de Kort geeft m.i. wel aardig weer hoe ons financiële systeem in onze ‘schuldgedreven-welvaartsmaatschappij’ er momenteel bijstaat. Veel actuele zaken passeren de revue, o.a. de status van Griekenland. Kees denkt dat uiteindelijk de Grieken onder druk van onze oosterburen uit de euro worden gemanoeuvreerd. Het beleid van eurogroep-rolstoelminister Schauble lijkt daarop te zijn gericht. Op de vraagstelling van Willem Middelkoop hoe dan straks verder met Italië, met een schuldpositie van 132 procent BBP, antwoordt Kees dat hij denkt dat, en Italië, en alle andere uitzichtloze landen wel in de euro zullen en willen blijven. Om reden dat de ontstane chaos in Griekenland na een eventueel Grexit afschrik opwekt en deze landen heel goed hun best gaan doen om de puinzooi binnen de eigen grenzen weer op orde te brengen. Op dat punt denk ik anders dan Kees de Kort.

Onbehagen neemt toe

Ik denk dat Kees voorbij gaat aan het effect wat uitgaat van een ontevreden bevolking die geplaagd door nog meer diepgaande bezuinigingsmaatregelen extreem gaat stemmen op anti-EU-partijen. De gevestigde politieke orde raakt in diskrediet. Er wordt al vaker geroepen dat de democratie in de EU, en vooral binnen de eurolanden, hollend achteruit gaat door de (aanstaande) oprichting van diverse unies en ook nog eens de komst van TTIP. Beslissingen worden niet meer genomen door de eigen parlementen maar steeds meer in Brussel. We zijn al in een ver gevorderd stadium wat betreft de teloorgang van onze democratie maar we naderen m.i. ook een kantelpunt doordat de bevolking langzaam wakker wordt. Men gaat inzien dat onder het juk van Brussel een langzame overgang naar een dictatuur ontstaat. De onvrede onder de EU-bevolking wordt daarbij nog eens aangewakkerd door de enorme stroom vluchtelingen die door de alsmaar toenemende geopolitieke spanningen en oorlogsgeweld in Afrika en het Midden-Oosten een veilig heenkomen zoeken. De bekende vliegen op de inmiddels leeglopende strooppot.

Nieuw tijdperk met grote vraagstukken

Er vormen zich zienderogen meer maatschappelijke spanningen in de diverse EU-landen en daarbij zien we ook een opeenstapeling van meerdere oorzaken. De gevolgen van de bezuinigingen in ongeveer alle eurolanden, het vluchtelingenprobleem, de groeiende afkeer tegenover de gevestigde politieke orde en wat te denken van de benauwende veranderingen in onze maatschappij door de digitalisering, automatisering en robotisering die hand in hand gaan in deze 21ste eeuw. Een nieuw tijdperk met grote vraagstukken is aangebroken. De bevolking gaat inzien dat de samengeraapte, de voor de bühne glimlachende Europese politici, geen pasklare oplossing meer voor handen hebben om de uitzichtloze euro-muntunie nog een rooskleurige wending te geven. De enorme EU-schuldenberg en de verdeelde, nog altijd soevereine EU-landen, zullen met hun trage besluitvorming nooit een oplossing kunnen bieden wanneer geen sprake is van één federale overheid. Een regering over één Europa die door de gemiddelde EU-burger absoluut wordt weggehoond. Vooral nu er meer reuring ontstaat in een verdeelde samenleving.

Val van de muntunie op termijn aanstaande???

Kom ik nu terug op de uitspraak van Kees de Kort, die Italië wel ziet inbinden en zich braaf zal onderwerpen aan de EU-bezuinigingspolitiek, bang als het land is voor een uittreding uit de muntunie. Het Italiaanse marionettenkabinet zal zich laten leiden door het stringente EU-beleid, maar de bevolking zal juist meer afstand nemen van het opgelegde soberheidsbeleid wat vooral de onderlaag van de samenleving gaat treffen, zoals we dat al voortdurend hebben ervaren. Het volk keert zich af en gaat de straat op. De gevestigde politieke orde gaat wankelen en de populistische partijen die zich afzetten tegen een (toekomstig) federaal geleid Europa winnen de verkiezingen. Ziedaar de ideale mix voor de val van een muntunie. Ik denk juist dat met Italië en misschien tegelijk nog andere eurolanden een proces op gang komt van afkeer tegen onze pleuro, neuro, zeuro en allerlei andere negatieve benamingen die al voldoende aangeven hoe belabberd wij ons voelen met de ‘pleurop’ euro. Niet dat het direct zo’n vaart loopt maar dat er op termijn wat staat te gebeuren in de huidige politieke arena lijkt wel duidelijk. Misschien verstandig om onze dijken alvast te verstevigen.

Uw ‘dijkgraaf’ Piet Pineut.

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie, biflatie, de huizenmarkt, de eurocrisis, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie