Enquête Woningbouwcoöperaties: Mooier dan de mooiste film

35

Een voorzitter die zwelgt van belangrijkheid. Een commissie die telkens weer aangeeft op zoek te zijn naar dé waarheid, maar vooral op zoek lijkt naar een bevestiging van de eigen mening. Het is als in een spannende film. De kijker en luisteraar krijgt bovenal een kijkje in de wereld van Oz, van banken, bestuurders en commissarissen, van zonnekoningen, van het grote geld, van politieke stoerheid en domme krachtdadigheid. Prachtig en bijzonder leerzaam om te zien. Een zwart witte wereld die heel veel tinten grijs lijkt te kennen én bovenal veel meer schuldigen kent dan de politici en MSM ons op het eerste gezicht willen doen geloven.

Parlementaire enquete

Ontluistering, domheid en grootheidswaanzin

Het kost flink wat tijd om de enquête-verhoren te volgen, dat is zeker. Zeker is ook dat het meer dan een kijkje geeft in de schijnwereld waarin we met zijn allen leven. Een wereld van banken en bemiddelaars waarin meer dan gemakkelijk tientallen zo niet honderden miljoenen worden verdiend. Een wereld van politici en privatiseringen waar mooie idealen ten onder blijken te zijn gegaan. Daar waar het ooit ging om de sociale woningbouw draait het nu om  de organisaties zelf. Torenhoge beloningen. Een Maserati als dienstauto. De vroegere directeuren werden voorzitter van de Raad van bestuur. Dat klinkt immers veel beter en naar meer. In werkelijkheid was er veelal maar één persoon die de scepter zwaaide, zoals Staal bij Vestia.

Incidenten versus het systeem

In de tegenwoordige tijd lijken we van incident naar incident te springen. Telkens blijkt de politieke verontwaardiging (een korte tijd) groot. De ene keer gaan de spoorwegen de mist in, dan blijken Hoge scholen er een potje van te maken, rijzen de zorgkosten de pan uit, of stappen er vele bestuurders van semi publieke organisaties op met medeneming van vele tonnen aan afkoopsommen. Afgelopen week nog stapten de twee leden van de Raad van bestuur van de Nederlandse Zorgautoriteit op omdat ze meer dan goed voor zichzelf hadden gezorgd.

Al deze incidenten zijn niet anders dan signalen dat het met ons huidige maatschappelijke systeem helemaal niet goed zit. Aan de onderkant van de samenleving vallen er steeds meer mensen uit de boot omdat ze slechts met de grootste moeite werk kunnen vinden en dan niet verder komen dan beloningen van ongeveer acht a negen euro bruto per uur. Staal van Vestia ging jaarlijks met zo’n vijfhonderdduizend Euro (€ 500.000,00) naar huis. Dit bedrag uiteraard nog los van de pensioenbijdragen.

Met Staal is er een lange lijst te maken van onderwijs- en ziekenhuisbestuurders, van enorme aantallen nauw aan de overheidstaken gerelateerde organisaties. Prachtige plekken voor ex-politici als bestuurder, commissaris of externe adviseur.

Op zoek naar waarheidsvinding

Voorzitter Van Vliet wordt niet moe om aan te geven dat de commissie doet aan Waarheidsvinding, om er voor de toekomst van te leren. Ik kan me echter niet aan de indruk onttrekken dat de commissie eigenlijk al een heel duidelijk beeld heeft van wat er als waarheid uit de bus moet komen en wie er als schuldigen aangemerkt moeten worden.

Zeker nu meerdere getuigen, met de nodige argumenten, hebben aangegeven dat de twee miljard verlies helemaal niet nodig was geweest maar veroorzaakt werd door het zogenaamd (ongenuanceerd) krachtdadig optreden van de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Spies, werd het even stil. De focus werd verlegd en dat vond de commissie volgens mij niet leuk.

Hoe verder?

Vooral de laatste twintig jaar is er een systeem opgetuigd dat alleen maar tot nog meer ellende kan leiden. Het hele privatiseringsgedoe kent vele verliezers. Alleen de top vaart er wel bij in een nooit aflatende run naar meer en meer. Ook is nu wel voldoende duidelijk dat baken geen onderdeel willen zijn van een eerlijke en maatschappelijk systeem. Ook hier draait alles om het grote geld. Moraal is een woord dat uit het banken-woordenboek is geschrapt.

Zoals zo vaak kan de conclusie niet ander zijn dat we toe zijn aan een echte remake en een paradigmawisseling, om een einde te kunnen maken aan het huidige systeem. De belangen van een kleine en machtige groep zijn echter groot. Zeker is dat nog meer waarheidsvinding ons niet verder helpt. Het blijft echter wel heel leuk om er kennis van te nemen.

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie, biflatie, de huizenmarkt, de eurocrisis, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie