Europa: Handjeklap, misleiding en bedrog

35

Het Europese bouwwerk oogt als een groot glazen kasteel waar altijd aan gewerkt wordt. Aan de zonzijde veel vlaggen, grote raampartijen en prachtige ontvangstzalen. Aan de schaduwkant, in de diep verborgen krochten, liggen de geheime gangen en kamers, waar alleen ingewijden de weg weten en de enkele goedwillende, die er per ongeluk terecht komt, hopeloos verdwaalt om uiteindelijk als een skelet in een donkere uithoek te eindigen.

europa handjeklap

Oud minister Bot over Cyprus

Oud-minister van Buitenlandse Zaken, Ben Bot gaf op tien mei jl. aan, dat achteraf gezien Cyprus nooit toegelaten had mogen worden tot de EU. Toch gebeurde dat wel. Er werd namelijk zware druk uitgeoefend door enkele regeringsleiders, gedreigd met het tegenhouden van het toetreden van Oost-Europese staten en meer als Cyprus niet mee zou mogen doen. Waarom die druk en dreiging? Waarom moest het algemene belang wijken. Waarom stemden Nederland en de andere landen uiteindelijk toch toe?

Het algemene versus het individuele belang

Het klinkt en klonk zo mooi, één sterk Europa. Samen vooruit. Legitiem handelen op basis van wetten, verdragen en democratische principes. Niets van dit alles heeft het daglicht mogen zien. De werkelijkheid is een voortdurend uitruilen van belangen door middel van subsidiestromen, druk, dreigingen en persoonlijke vriendschap c.q animositeit tussen regeringsleiders. De grote landen weten openlijk en in de achterkamertjes telkens weer hun belangen binnen te halen. Niets is wat het lijkt, het meeste gebeurt voor ons gewone burgers onzichtbaar en zonder democratische controle.

Invoering van de Euro

Ook de invoering van de Euro is samengegaan met een samenweefsel van verdichtsels (één van de elementen van oplichting). Nederland is ingestapt met een veel te lage wisselkoers (een onderwaardering van 9 tot 12%), met als gevolg hoge inflatie, die door ons burgers meer dan duidelijk werd gevoeld.
Ex-ministers Zalm heeft lange tijd volgehouden dat er niets van waar was, maar werd daarin meermaals tegengesproken door zijn eigen directeuren van de Nederlandse Bank.

Met die veel te lage waardering waren we er nog niet. Invoering van de Euro ging samen met het stabiliteitspact. In dat stabiliteitspact werd afgesproken dat de 12 eurolanden hun begrotingstekorten niet hoger zouden laten oplopen dan 3% van het bruto binnenlands product. Frankrijk en Duitsland trokken zich –als eersten- van deze afspraken echter niets aan, -kwamen dus boven de 3% uit- maar dat had geen gevolgen. Frits Bolkestein in 2005 ”Als ik toen geweten had wat ik nu weet, had ik mijn partij niet geadviseerd om voor die muntunie te stemmen

Ex minister van Financieren Hoogevorst zei in 2011 dat de invoering van de Euro als een mislukt project gezien moest worden. Minister de Jager wilde niet zo ver gaan maar sprak wel van grote fouten en gemakzucht bij de invoering. Uiteindelijk wijst ieder naar ieder. Noord naar Zuid en omgekeerd.

Op naar een volledige Europese Eenheid

Nu, anno 2013, hebben we al vele jaren te maken met diverse crisissen. Volgens de bewoners van het Europese glazen paleis en diverse regeringsleiders is er maar één uitweg namelijk: Méér Europa. Op naar één totaal, bestaande uit een Europese Banken-, Schulden- én Politieke Unie. Op naar het samen garant staan voor spaargelden, pensioenen en schulden. Als dat er is dan komt het allemaal goed. Zuid denkt dat gelden dan van het rijke noorden naar het zuiden zullen stromen en noord denkt dat zuid dan in het gareel gehouden kan worden.

Stop Europa: Het wensdenken voorbij!

Door nog meer Europa gaat de manier van handelen, belangenvertegenwoordiging en heersen niets veranderen. Het aantal achterkamertjes blijft groeien. Het samenweefsel van verdichtsels zal zich, als een zwam, uitbreiden tot een compleet netwerk dat bestuurd wordt door weinigen en dat zeker niet op basis van democratische principes en het algemeen belang.

Afsluitend: Ratio versus Intuïtie

We zullen er met ratio, oneindig overleg en onderhandelen nooit uit gaan komen. Socrates zag de intuïtie als een hemelse influistering. Einstein noemde de intuïtieve geest een godsgeschenk en het rationeel verstand een trouwe dienaar. In vele decennia hebben we echter een maatschappij doen ontstaan die de dienaar vereert en het geschenk is vergeten. Voor mij en vele anderen (in totaliteit echter nog weinigen)  is de intuïtieve weg die we moeten gaan meer dan duidelijk.

Ieder van ons weet diep in zijn binnenste wat goed is of niet. Tot slot daarom een stukje tekst uit de Tao The King van Lao Tzu: Er is iets dan aan elk begin en elk einde voorafgaat, iets dat onbewogen en ongezien, zelf niet begint noch eindigt. Alles doordringend en onuitputtelijk is het de eeuwige bron van al het andere. Omdat we geen betere naam hebben noemen we het “De Natuur”. Dingen die van nature samengaan hoeven niet aan elkaar verbonden te worden, want ook zonder banden zullen zij niet van elkaar losraken.

Dat laatste in ogenschouw genomen is meer dan duidelijk dat er ten aanzien van het streven van sommigen naar een totale Europese eenwording geen sprake is van een natuurlijk samengaan en een natuurlijk verbonden zijn of blijven. De Europese landen en volken zijn nooit één geweest en zullen dit ook nooit worden. Elke stap die verder gaat naar dit gedwongen -niet natuurlijke- eenwordingsproces brengt ons dichterbij de afgrond die uiteindelijk Europa als geheel zal vernietigen.

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on Twitter0Share on LinkedIn0

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie, biflatie, de huizenmarkt, de eurocrisis, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie