Genoeg is genoeg: Meer dan zat van Europa!

21

Als het de dames en heren uitkomt, én zeker is dat het over niets gaat, dan praat men over het Europa van de zevenentwintig of van de zeventien. Dan krijgen we keer op keer te horen dat het allemaal prachtig is. Samen sterk. Voor elkaar opkomen. Solidariteit. De som is meer dan een optelling van de afzonderlijke delen. Bijna alle dagen zonneschijn en broederlijke gelijkheid.

europa landen

Duitsland en Frankrijk

Als het wél over iets gaat dan wordt het verhaal en de retoriek heel anders. President Hollande van Frankrijk trekt zich van niets en niemand wat aan. Kent alleen zijn eigen weg of beter gezegd zijn eigen onvermogen om in zijn land ook maar iets te veranderen aan de bestaande situatie. Kanzler Angela ziet dat natuurlijk ook wel, maar wil niet dat Frankrijk en Duitsland geïsoleerd komen te staan. Keer op keer zoekt ze daarom toenadering tot Frankrijk en de zittende president. Feitelijk gezien doen de andere landen er helemaal niet toe. Frankrijk krijgt telkens weer de kans om zijn favoriete speeltjes in het veld te brengen. Een enkele keer door de voordeur maar meestal via de verborgen achteringangen en dan ook nog het liefst in het donkerst van de nacht.

Commissaris Rehn terug in het hok

Toen de EU-commissarissen het deze week waagden om via spreker Rehn aan te geven dat Frankrijk nu toch echt iets aan de economische problemen moet gaan doen reageerde president Holland meer dan furieus. De EU had niets te zeggen over Frankrijk! Hollande zou zelf wel bepalen hoe en wat er moest gebeuren. En… zoals dat steeds bij de Franssen gaat draaide Hollande het probleem om. De EU kreeg niets voor elkaar, kijk maar naar de jeugdwerkloosheid. Die loopt nog steeds op omdat….

Kanzler Merkel: Snel met een glaasje water!

Een boze Hollande, die tenen heeft van een meter lengte. Kanzler Angela zag de bui al hangen. Weer meerdere maanden geen enkele vooruitgang, mokken en in moeten gaan op de meest vreemde voorstellen uit Frankrijk. Er moest direct een zoethoudertje worden gevonden. Lag daar, ergens in een la, niet een voorstel dat Frankrijk, al lang heel graag wilde realiseren, namelijk dat van een vaste fulltime voorzitter van de eurogroep?  En zo geschiedde het. Angela en een trotse François spraken de wereld toe en lieten ons simpele burgers weten dat ze bedacht hadden dat….. er vaker vergaderd zou moeten worden. Dat een vaste voorzitter veel beter zou zijn dan zo’n stumper die het er een beetje bij doet en die niet echt aan de leiband van Frankrijk en Duitsland wil lopen. De vijftien andere eurostaten en Dijsselbloem die kwamen in het hele verhaal niet voor. Waarom ook?

De bangmakerij voorbij

Uit de euro en de EU stappen zou voor landen het domste zijn wat ze konden doen. Het zou honderden miljarden kunnen kosten. Hel en verdoemenis brengen. Wat mij betreft is het allemaal pure bangmakerij. Niemand weet wat het werkelijke effect zal zijn. Het is en kwestie van durf en er daarna voor gaan met alles wat je aan energie, kennis, kunde, liefde, motivatie en wil tot samenwerking hebt en op kunt brengen.

Mijn overtuiging is dat het een enorm positief effect zal hebben op ons Nederlanders en dus ons land. Nee het zal niet simpel worden maar wel hoop brengen. Vrije handen los van Hollande, Rajoy, Letta, Merkel, of wie dan ook. Samenwerken ja maar zonder het eigene en de eigen zeggenschap op te geven. Zonder commissarissen, zonder hordes duurbetaalde ambtenaren, ECB-bankers, controleurs en meer van dat soort mee-eters.

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie, biflatie, de huizenmarkt, de eurocrisis, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie