Overdenkingen bij Griekenland

23

Ik ben bang dat Tsipras en Varoufakis dit niet zullen overleven. Politiek gezien dan. Ze hebben maar een heel krappe meerderheid dankzij het Griekse kiesstelsel. En zoals dat zo vaak gaat in tijden van hoge nood, is het ieder voor zich. Saamhorigheid is dan ver te zoeken, behalve op punten van gemeenschappelijk belang. Het zal niet de eerste keer zijn dat er daar een militaire coup plaatsvindt. Denk ook nog eens aan alle heibel rond Cyprus in de tijd van Makarios en kolonel Grivas met zijn Eoka. Als je mij vraagt is Griekenland gewoon onbestuurbaar, net zoals vele andere landen, waar ongeveer de helft van de bevolking voor de zittende regering is en de andere helft tegen, zoals dan ook regelmatig uit de diverse verkiezingsuitslagen blijkt. En die zittende regering bestaat dan ook nog vaak uit de meest vreemde coalities. Polarisatie zit nu eenmaal diep ingeworteld in alles wat met de EU te maken heeft onder het motto ‘Wie niet voor mij is, is tegen mij’. En dan blijft er voorlopig nog maar één macht over en dat is die van het ‘grote geld’. En daar wordt hard aan gewerkt en getornd op diverse fronten.

greeceflags

De USA

De Amerikanen spelen het allemaal heel slim door de EU de kastanjes uit het vuur te laten halen. Dat geldt natuurlijk voor Griekenland en de euro, maar ook voor de Ukraine en zelfs de coalities in het Midden Oosten en Afrika. Putin spreekt wel met de vazallen van de USA maar neemt ze niet erg serieus, want van hen valt geen enkel gevaar te duchten. Daarvoor zijn ze veel te veel verdeeld en hebben geen duidelijke visie behalve geld. Ook zijn ze erg afhankelijk van Russische energie voorziening. Cyprus heeft aangekondigd een Russische luchtmachtbasis te willen toestaan. Ook zij hebben nog een appeltje te schillen met de onvolprezen EU. Tot nu toe slechts een aankondiging, maar toch. Veel van de handel tussen het Midden Oosten en het Westen liep via kanalen op Cyprus tot de EU daar een stokje voor stak. Ook Beyroeth trouwens. We moeten de handelspotentie van het Midden Oosten, voor zover daar sprake is van eenheid, niet uitvlakken op het wereldpolitieke niveau.

Het domino-effect

Dan nog het te verwachten domino-effect op andere landen als de EU mocht besluiten de Grieken toch tegen hun wil in te ‘willen helpen’ met verdere kredieten op basis van onmogelijke voorwaarden. Dat is geen politiek meer maar regelrechte chantage. Portugal heeft al aangegeven dit niet te accepteren. Italië doet ook al moeilijk, maar heeft Draghi nog, die ze als joker kunnen inzetten. Frankrijk is nog steeds een moeilijk geval en feitelijk allang failliet. Maar laten we ook eens naar onszelf kijken, over onbestuurbaar gesproken.

Varoufakis en ‘The Global Minotaur’

Varoufakis schrijft hier uitgebreid over in zijn werk ‘The Global Minotaur’. Hoe dit tot stand kwam en waarom de zaken nu lopen zoals ze lopen. Natuurlijk is wat hij schrijft in zijn boek zijn mening en visie op het geheel. Door zijn financiële politiek daarop af te stemmen neemt hij veel risico, maar er zijn oplossingen genoeg wordt ons op diverse fronten voorgehouden. Alleen zullen die niet allemaal in het USA-EU plaatje vallen en dan heb je toch de poppen aan het dansen. Waarbij de EU een bufferzone vormt tegen de Russen voor de USA, net zoals zij zich dit gedacht hadden met Japan als bufferzone tegen China.

Het is een fascinerend boek ‘The global Minotaur’, dat toch vele onbelichte achtergronden in een redelijk perspectief plaatst. Hoe redelijk dat redelijk is kan alleen de tijd ons leren. We weten allemaal wel dat er iets niet klopt, maar de vinger op de zere plek leggen is toch weer heel wat anders. Een deelgebied oplossen is natuurlijk altijd mogelijk. Het gaat echter om het grote geheel en dat is wel wat anders. Een soort van ‘Theory of Everything’, het ultieme uit de natuurkunde maar dan letterlijk voor alles.

Lering uit geschiedenis

Nou moeten we niet net doen alsof we, als mensheid, geen historie hebben en ons uitsluitend op de toekomst richten zonder ons de fouten uit het verleden te realiseren. Dat verleden is er nou eenmaal en dat laat zich niet veranderen. Feiten blijven feiten, alleen de uitleg over die feiten is best wel heel interessante materie.

Wereldoorlog of alleen maar valuta-oorlog?

Zelf krijg ik de indruk dat de USA nu alle registers opengooit om China en Rusland voortijdig uit hun tent te lokken door ze steeds verder te provoceren. En tijd hebben ze nog nodig om de SCO en BRICS+ en het nu pas opgerichte Eurasiapact sinds 1 januari 2015 tot een inzetbare unit tegen de USA om te vormen, maar dat kan wel eens veel sneller gaan dan iedereen verwacht, ingegeven door de recente ontwikkelingen.

Half mei is daarbij een regelmatig opduikende datum omdat ze dan hun eigen Swift-systeem in werking zouden kunnen hebben, zonder technische tegenslagen met hun onderzeekabel systeem natuurlijk. Voor zover ik begrepen heb kan het dan zowel technisch als operationeel in werking zijn. Maar ik betwijfel of half mei die datum van de ommekeer zal zijn, ook al zou het werken. Er moet nog meer gedaan worden dan alleen dit alternatieve Swift-systeem en dat realiseren ze zich dondersgoed. En daar komt weer eens goud om de hoek kijken en dat is min of meer tijdloos.

Wereldreservemunt

Een ander veel gehoord tegenargument is dat ze geen wereldreservemunt kunnen produceren omdat zij daarvoor de diepe liquide markten niet hebben. Maar ik denk wel eens, wat nou als dat precies de bedoeling is? Moet je zonodig al die derivaten markten tot je beschikking hebben om een wereldmunt te kunnen zijn. Moet je nou juist een wereldmunt wat onverbrekelijk is verbonden is aan een wereldmacht nastreven. Dat zijn nou juist de instrumenten die alles doen ontsporen. En voor mij staat helemaal niet vast dat de Chinezen en Russen een nieuwe wereldreservemunt zouden willen hebben. Bilateraal en met eigen munten valt er veel meer onderling te regelen dan dit eerst via een wereldmunt te moeten doen met nog veel meer bureaucratie om iedereen op één lijn te kunnen houden of krijgen.

Toch oorlogseconomie

Ik vermoed dat de Amerikanen zich nu langzamerhand gaan realiseren dat hun ‘opgelegde oorlogseconomie’, die vanaf WWII stelselmatig is toegepast, aan de rest van de wereld zijn tijd gehad heeft om het systeem in stand te houden. Het lijkt me hun enige optie nog om de Griekenland gewoon zelf het geld te verschaffen resp. op te dringen i.p.v. de EU vanwege de strategische betekenis van Griekenland. Eisenhower had het wat mij betreft bij het rechte eind toen hij sprak over het Amerikaanse ‘Miltaire Complex’ als aanjager van de wereldeconomie. Het lijkt me dat de geschiedenis vanaf WWII tot heden dit redelijk goed bewezen heeft. En wat Varoufakis daar heel goed in begrijpt is dat het plan oorspronkelijk was gebaseerd op een betalingsoverschot van de USA en niet op een betalingstekort met alle gevolgen vandien.

Over deze schrijver

Altijd geïnteresseerd in de goud- en zilvermarkt. Artikelen vaak geschreven vanuit een historische invalshoek. Dick is in september 2016 overleden.