De grote misleiding met de AOW als voorbeeld

48

Moderne tijden, waarin de wereld als in een notendop aan ons verschijnt, vragen meer dan ooit flexibiliteit en aanpassingsvermogen. Het is een voortdurende wedren, een survival of the fittest, waarin alleen durf, moed, een stukje solidariteit, simpel- en eerlijkheid, oplossingen kunnen brengen voor de problemen waar we mee te maken hebben of krijgen.

niets is wat het lijkt

Als we eerlijk zijn en in de spiegel kijken dan zien we dat het niet al te best gaat. De door ons gekozen  politici en successievelijk gevormde regeringen  lijken niet verder te komen dan de waan van de dag. Knip, plak en goochelwerk moeten het doen en het uiteindelijke resultaat is compleet onvoorspelbaar.

De AOW-materie als voorbeeld

We kennen het allemaal als het gaat om onze huidige en toekomstige oudedagsvoorzieningen. Zorgelijke gezichten als voorbereiding voor slecht nieuwsgesprekken. Het beeld van hordes vergrijzende homo sapiens. Niet meer op te brengen AOW-premies, langer doorwerken, toekomstig misschien tot wel boven je zeventigste levensjaar en jongeren die nog maar moeten zien hoe het gaat met hen als ook zij oud zijn geworden.

Waar is dat er meer ouderen komen

Politici willen ons doen geloven dat het om simpele feiten gaat. Er komen meer ouderen, minder werkenden en dus toekomstig ook minder AOW opbrengsten. Die laatste zogenaamde conclusie is al deel van het grote misleidingsspel omdat heel veel extra gegevens worden weggelaten.

Laten we maar eens wat verder in de materie duiken. Wie werkt betaalt een zogenaamde loonheffing.  Sinds  1999 is het AOW percentage 17,9%. (Rapport Rekenkamer 2008).  In 2007 bedroeg het loon waarover premie moest worden voldaan € 193 miljard. Bij een AOW-premieheffing van 17,9 procent zou er dus theoretisch € 34,6 miljard in de AOW-kas terecht zijn gekomen. Uitgekeerd werd er volgens die zelfde rekenkamer in dat jaar 25,2 miljard. Dit zou dus een overschot betekenen van bijna tien miljard! Uit de boekhouding van de regering blijkt echter dat er in 2007 in de AOW-premiekas slechts € 16,8 miljard aanwezig was voor de AOW-uitkeringen en dat er daarom nog eens 8,4 miljard uit algemene middelen bij moest. Snapt u het nog? Er was toch 34 miljard beschikbaar?

De grote verdwijntruc

Om het hele verhaal kort te houden, kwam de regering in 1990 met het plan Oort. Aftrekbare belastingvrije sommen werden omgezet in een systeem van heffingskortingen . De simpele 1:1 relaties tussen AOW-premies en betalingen verdween. Er ontstond een enorm complex geheel aan regeltjes, afspraken en potjes. De betaalde premies werden misbruikt. Anno 2014 is het allemaal nog veel ingewikkelder geworden. Alles hangt met alles samen. We krijgen alleen maar te horen dat er meer ouderen komen. Over langer doorwerken= (veel meer belastinginkomsten en minder uitgaven). Individualisering van de AOW. Het moeten meebetalen aan de eigen AOW door de “rijkere” gepensioneerden etc. etc. krijgen we wat de financiële inkomsten betreft weinig of niets te horen.

De mist wordt steeds dichter en het zicht verdwijnt

We hebben inmiddels te maken met ontelbare regels en uitvoeringsorganisaties, verschuiving van taken naar gemeenten, schaalvergroting, enorme boekhoudkundige trucs en een systeem van lasten, kortingen, toelagen en subsidies dat zijn weerga niet kent. Er valt voor politici al geen touw meer aan vast te knopen laat staan voor gewone burgers. Dit alles, ook nog eens gekoppeld aan de politieke wens naar een integraal Europa, met nog meer regels, maakt dat de toekomstverwachtingen alleen maar somber kunnen zijn.

Minister Kamp gaf in het programma Buitenhof, waarschijnlijk ongewild inzicht in de problemen die de regering echt heeft met de aardschokken in Groningen. Men kan niet meer terug. Het gas is al lang verkocht, de verdiensten voor vele jaren ingeboekt. Alles draait om geld en er is eigenlijk geen weg terug.

Fundering

De fundering van ons huidige systeem heeft ernstig te lijden van betonrot. Oppervlakkig bezien lijkt het nog wel wat. Eén flinke storm kan het echter allemaal veranderen. Met nog meer complexiteit en het schuiven van geld van A naar B t/m Z, lossen we uiteindelijk niets op maar maken we het steeds erger. Eenvoud. Simpel- en robuustheid moeten de nieuwe criteria worden. Burgers die weer speelruimte krijgen, maar ook veel meer eigen verantwoording moeten dragen. Dan ontstaat er weer groei en bloei, kunnen elke dag de oranje vlaggetjes uit, krijgen we weer zin in het leven.

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie