Lasten- en regeldruk maken Nederland kapot

74

Stress, benauwdheid, zorgen en angst doen ons inkrimpen. Het voelt als een steen op de maag, als een last op onze schouders, als een klem rond het hart. Nooit eerder in de geschiedenis zijn er zo veel regels geweest als nu. Nooit eerder waren de grijpgrage handen van de diverse overheden zo groot. Er lijkt geen eind aan te komen. BPM, BTW, motorrijtuigen- assurantie-, inkomsten- en loonbelasting. Erfbelasting, schenkbelasting, vermogensrendementsheffing, overdrachtsbelasting, energiebelasting, milieuheffingen, lokale heffingen, accijnzen, eigen bijdragen enzovoort. De rij lijkt en is oneindig en in de huidige tijd kom er toch nog elke dag wel iets bij.

uitgeperst

Van vrijheid naar gebondenheid

Ooit was de mens vrij. Toen hij min of meer in groepen ging samenwonen in een bepaald gebied, bleek het wel gemakkelijk dat er gezamenlijk iets georganiseerd werd rond de persoonlijke- en de gebiedsveiligheid. Zo ontstonden er langzamerhand en kort samengevat politiediensten, rechtspraak en een leger om de mens en het gebied te beschermen. Deze centrale “diensten en instanties”  kwamen er natuurlijk niet zo maar. Er moest geld op tafel komen dat door alle burgers samen opgebracht moest worden. De begrippen belastingen, bijdragen, heffingen en regelgeving zagen het levenslicht.

Wat als een relatief kleine rol van een soort overheid begon, bekend onder het begrip nachtwakersstaat, is in de loop der tijd uitgegroeid tot een waar gedrocht.  De overheid en alles wat daarmee nauw is verbonden regelt en bepaalt ons hele leven. Regelen, verdelen en herverdelen, nivelleren, belasten en sturen, gebieden en verbieden, gedogen en stimuleren. Het kan niet op.

Van lokaal naar globaal en van simpel naar complex

Van groepjes, buurtschappen en dorpen, groeide we uit tot gemeenten, provincies, landen, internationale gemeenschappen en uiteindelijk tot heel de globale wereld. Door die veranderingen van schaalgrootte  moest er natuurlijk steeds meer “geregeld” worden en dat ging ook telkens meer geld kosten. Uiteindelijk zijn we in het hier en nu beland in een onhoudbare en niet meer te sturen situatie. De individuele, vrije mens is opgeofferd aan het afgodsbeeld. Het gouden kalf.

Dodelijke saaiheid omdat het levensvuur verdwijnt

Wij mensen hebben uitdagingen en vrijheid nodig. Jagen en kamperen zit diep in onze genen. Vrijheid kan niet zonder vergaande eigen verantwoording, eigen keuzes maken maar ook wie zich brand moet op de blaren zitten. Wat we uit menselijke liefde of mede uit eigenbelang voor en met anderen doen hangt van ons zelf af. Een overheid die roept om mantelzorg is als vloeken in de kerk. Aan de ene kant de burgers uitpersen tot op het bot en dan ook nog eens “dringend” vragen om zorgzaamheid is te zot voor woorden. Ondanks alle materiële glitter worden de schaduwen steeds groter en de vlam van het levensvuur kleiner. We zijn de weg kwijt.

De harde reset

Nogal wat lezers van Biflatie zien een opnieuw beginnen als de enige oplossing voor alle problemen van nu. Het hele Nederlandse regelcomplex, samengebracht in en nauw verbonden met Europa en de Wereld kan feitelijk gezien niet anders dan tot een verder onwerkbaar iets leiden. Miljoenen regels baren miljarden kinderen. Of zoals Lao Tzu het zei over het maken van meubelen. Hoe meer iemand het hout snijdt en zaagt hoe zwakker het wordt.

Wij mensen hebben tussen geboorte en sterven maar een relatief korte tijd. Niets van wat we materieel vergaren kunnen we meenemen op onze reis naar het onbekende. Het is meer dan tijd om de bakens te verzetten. Ik ben er klaar voor. U ook?

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie