Informatie & communicatie: Wat moeten we geloven?

20

De berichtgeving rondom de wereldwijde crisis wordt met de dag gekker. Als je echt gaat nadenken over wat er geschreven en gezegd wordt, dan vraag ik me af wanneer dit toneelstukje door de massa wordt ingezien. Het is duidelijk dat de gekozen woorden vaak niet oprecht zijn en dat is levensgevaarlijk in een systeem dat draait om het hebben van vertrouwen in de grootste zin van het woord.

[youtube id=”acLW1vFO-2Q” align=”center”]

Draghi roept weer iets

De woorden, die Mario Draghi namens de ECB uitsprak tijdens zijn maandelijkse speech, laten zeer duidelijk zien dat hij niet de waarheid spreekt. Hij wil slechts in moeilijke bewoordingen aangeven dat hij het fundament van het vertrouwen niet wil beschadigen. Draghi liet weten dat er in de nieuwe verwachtingen wordt uitgegaan van 1,6% economische groei in 2014. In 2013 zal Europa volgens Draghi te maken krijgen met negatieve groei. De economische krimp zal waarschijnlijk 0,6% bedragen. Wie gelooft dit nog? Het is tenenkrommend om te horen van een man met zoveel macht. Dit laat zien hoe goed de leiders van dit soort instanties zijn in de kunst van het verdraaien en verknippen van de informatie en de feiten.

Het mooie van ‘verwachtingen’

Het neusje van de zalm van deze truc is natuurlijk het begrip ‘verwachtingen’. Op elk gewenst moment kunnen ze terugvallen op deze definitie. Heerlijk om te gebruiken in het door hun veel genoemde argument dat economie natuurlijk geen “exacte wetenschap is…”. Hoe vaak zijn voorspellingen op basis van ramingen en verwachtingen van de ECB, het IMF en onze eigen regering nu werkelijk uitgekomen in de afgelopen tien jaar?

Vluchtige berichtgeving

En dan de daaraan gekoppelde werkwijze van de berichtgeving in de media, ook zo`n mooi instrument om het vertrouwen niet te veel te beschadigen. De kop zal bij zo`n bericht van Draghi in bijna alle kranten zijn in de trant van: “ECB verwacht groei in 2014” of iets dergelijks. Wanneer je echter het artikel op bijvoorbeeld rtlz.nl erbij pakt lees je verderop het volgende: ‘Draghi waarschuwde dat de groei zal tegenvallen als de economische groei in de rest van de wereld minder sterk aantrekt dan verwacht (hmm.. jaja…) en Europese overheden de hervorming van hun economieën vertragen.’ Daar heb je het al, die groei zal er natuurlijk zeker komen, maarrr…. en vervolgens stort de kop van het artikel als een kaartenhuis in elkaar.

Wat laat je zien en wat niet?

Voorspellingen zus, verwachtingen zo, wat je ook hoort, wat ze ook zeggen, het blijft in mijn ogen een toneelstukje. Met als enig doel het behouden van de rust onder het volk, het is toch niet voor niets dat de media nauwelijks nieuws brengen over de uitdijende sociale onrust in de zuidelijke landen en de bestorming van de ECB in Frankfurt? Ze zouden het Nederlandse volk nog eens op ideeën brengen… Ook over de onrust in Turkije horen we verder niet veel meer.

Alles moet ter discussie gesteld worden

Het is mij inmiddels duidelijk dat beursanalisten, economische journalisten en vermogensbeheerders alleen de uitingen van de gevestigde instituten mogen gebruiken. Slechts op dit deel van de informatie wordt verder gebouwd. Out-of-the-box denkers, of sterker realisten, worden in veel gevallen niet serieus genomen, neem een Nigel Farage, Gerald Celente of voor mijn part een George Carlin. Allemaal mensen met gedachtes en uitspraken die werkelijk gestoeld zijn op nuttig nadenken en met passie en vuur vorm geven aan een betere en eerlijkere wereld. Maar nee, de meest belangrijke mensen aan de top van onze huidige democratie hebben het zover kunnen laten komen dat grootse en belangrijkste onderwerpen in het geniep worden besproken achter gesloten deuren. En dat accepteert onze zogenaamde onafhankelijke pers zonder slag of stoot.

Over deze schrijver

Meneer Teun ontdekt graag de geheimen van onze instituten, systemen en bankiers. Hij bezit een gezonde dosis scepticisme en wijst mensen er graag op dat veel in ons leven anders is dan het lijkt. Twitter: @Meneer_Teun