Solo slim, de schulden van Griekenland

5

Vandaag de dag zijn we getuige van nogal wat turbulentie met de Grieken in de hoofdrol. De puzzel lijkt compleet en de aap komt uit de mouw. Het heeft iets van een mysterie, enige tijd geleden hebben we een casus voorgesteld waarin de ontkoppeling van schuldrelaties centraal stond. Om deze reden een aangepaste versie van dezelfde casus. We nodigen u graag uit om een en ander tegen het licht der waarheid te houden, hoeveel langer kunnen we dit alles blijven ontkennen? Solo slim, what about Greece? And what about us?

In concreto

Arrogantie kan ons aangemeten worden door ons te willen meten met Einstein. Hij stelde dat de mensheid haar problemen niet opgelost krijgt binnen hetzelfde soort denken dan waarin ze veroorzaakt worden. Via een weg van deductie en fragmentatie kunnen we een aantal dynamieken tot hun essentie herleiden, dit leidt tot een vereenvoudigd beeld van de werkelijkheid. Nieuwe afspraken zijn altijd mogelijk, aansluitend op de vingerwijzing van Einstein kunnen we alle schulden laten wegvloeien naar het spreekwoordelijke ‘niets‘. Deze methode impliceert daadwerkelijk een andere manier van denken, een denkpiste die heel de wereld verlost van virtuele getallen in boekhoudkundige hokjes.

Belangen

De strijd om geld consumeert quasi letterlijk onze gedachten en handelen. Heel onze samenleving is hieraan onderworpen waardoor het invoegen van sociaal innovatieve elementen een haast onmogelijke opgave lijkt. Technisch is er echter geen probleem, dialoog in milde overreding zou onze democratie waardig zijn. Echter, proefondervindelijk stellen we vast dat dialoog met politici onmogelijk blijkt, hoop slaat om in een gevoel van onmacht dat zich vertaald naar een reeks stereotiepe uitspraken en conclusies. Het probleem is veel ernstiger dan we misschien willen denken, een ‘solo slim’ actie kan wel soelaas brengen om de cirkel door te breken.

Solo slim, schulden van Griekenland

Onder het motto ‘vijf minuten politieke moed’ zou een land hierin het voortouw kunnen nemen en een domino in gang zetten. Het is dit scenario dat onderwerp is van deze casus, stel dat een land haar staatsschulden laat wegvloeien naar een daartoe bestemde rekening? Tot welke gevolgen zou een dergelijke actie leiden? Met dit denkexperiment willen we finaal komen tot SWOT- en SROI-analyses, onderhavig beeld dient als vingerwijzing om ons in de juiste sfeer te brengen.

What about Greece?

De voorgaande versie van deze casus werd geplaatst op de eerste dag van 2015, inmiddels hebben we verkiezingen gehad in Griekenland en heeft Draghi z’n bazooka bovengehaald. Het is leuk om zien hoe dit alles in z’n plooi lijkt te vallen.  Stel dat deze denkoefening door de Grieken ‘real time’ wordt ingezet, hoe gaat Draghi en de zijnen dan reageren? Anders gezegd, wordt het nu echt geen tijd om komaf te maken met de economische nonsens die ons telkens opnieuw wordt aangepraat? Het is natuurlijk maar een suggestie, denken we er wel eens diepgaander over na?

Over deze schrijver

Als procesfilosofisch denker ziet Werner de economische crisis als een geschenk. Werner heeft jarenlang in het bedrijfsleven gewerkt, financiën, logistiek, HR, project- en crisismanagement zijn hem niet onbekend. Werner zoekt co-creatieve samenwerking rondom het veelomvattende idee van een 'monetaire reset', biflatie speelt hierin een sleutelrol.