De EU verkiezingen en één groot en federaal Europa

48

Veel inwoners van ons land komen qua EU niet veel verder dan “Zij daar in Brussel of Straatsburg”. Parlement en commissarissen. Dikke salarissen, hoge onkostenvergoedingen en nog vele andere riante regelingen. De Europese Unie die steeds verder uitgroeit, zich met steeds meer zaken bemoeit. Als het er écht om gaat dan duiken regeringsleiders, commissarissen en andere betrokkenen in donkere achterkamertjes, wikken en wegen, ruilen en dreigen, belonen en straffen. Hebben wij Nederlanders überhaupt iets in te brengen en zo ja hoe dan?

Europese verkiezingen

Verkiezingen voor het Europese parlement

Op 22 mei aanstaande mogen wij Nederlanders de zesentwintig personen kiezen die wij als vertegenwoordigers, voor een periode van vijf jaar, naar het Europees parlement willen afvaardigen. Zesentwintig vertegenwoordigers als deel van zevenhonderdéénenvijftig. De verwachting is dat de kiezers-opkomst zeer laag zal zijn. Vanaf 1979 is deze, met wat schommelingen, redelijk gestaag omlaag gegaan met waarden als: 58,1 – 50,1 – 47,5 – 35,7 – 29,9 – 39,3 en 36,8%.

Ver van ons bed en ingewikkeld

Veel Nederlanders vinden het EU gedoe veel te ingewikkeld en dat is best begrijpelijk. Het EU-parlement is niet echt te vergelijken met onze 1e of 2e Kamer. Er zijn geen partijen, maar fracties, allianties of verbonden van gelijkgestemden. Sommigen afgevaardigden, waaronder een aantal PVVers, willen helemaal niet gelabeld worden en blijven daarom ongebonden. Om en beetje meer vuur in het spel te krijgen heeft het EU-parlement, op papier, vanaf nu de bevoegdheid om een voorzitter voor de EU-Commissie voor de dragen en als er een te benoemen kandidaat bekend is, deze goed te keuren. De uiteindelijke keuze is echter aan de regeringsleiders. De huidige voorzitter van het EU-parlement, Martin Schulz, ziet het al helemaal zitten. Hij loopt al lange tijd rond als zonnekoning, als trotse pauw met een enorme staart en zeker niet als laatste, als keizer zonder kleren. Voor hem is het dan ook logisch dat hij de nieuwe voorzitter van de EU-commissie moet worden. Kies Martin! En.. als u Martin niet wilt dan zijn er nog wat soortgenoten als de Luxemburgse christendemocraat Jean-Claude Juncker en de liberaal Guy Verhofstadt uit België. De slogan van allen is meer en nog meer Europa!

Frits Bolkestein

Bolkestein gaf zondag in het programma Buitenhof zeer duidelijk aan dat hij al deze kandidaten maar niets vindt. Het is volgens hem een grote misvatting dat het EU-Parlement het nu voor het zeggen heeft wat de voorzitter van de EU-commissie betreft. De regeringsleiders zullen echt zelf de regie willen voeren. Wat hem betreft zou Dijsselbloem een goed keuze kunnen zijn. Dan moet Nederland echter wel stevig aan het lobbyen.

Wat te kiezen als u kritisch over de EU bent?

De verwachting is dat de twee grootste fracties in het EU parlement bestaande uit de EVPVolkspartij fractie (Christendemocraten/conservatieven) en de PES-Fractie (Partij van de Europese Sociaaldemocraten) samen ruim boven de 450 zetels zullen uitkomen. Rekenkundig gezien doet de rest dan al niet echt meer mee, te meer dat deze twee groten samen graag handjeklap doen. De Eurokritische fractie bekend onder de naam Europa van Vrijheid en Democratie (EVP) kwam in 2009 niet verder dan 32 afgevaardigden. Hoewel er nog wat losse afgevaardigden rondzwerven van o.a. de PVV en er nog wat verbondjes gevormd zouden kunnen vormen met o.a. de UKIP van Nigel Farage en Le Pen, blijft het wat mij betreft verkiezingsmatig allemaal rommelen in de marge. Wie als Nederlander een signaal wil afgeven kan terecht bij de PVV of bijvoorbeeld Artikel 50. Niet gaan stemmen betekent dat u de groten steunt en die hebben maar één motto. Meer Europa is goed voor U!

Méér Europa en méér integratie

Europa zit economisch nog steeds in zwaar water. Ook defensiematig voelt men zich niet lekker. President Obama heeft aangegeven dat Europa nu en in de toekomst zijn eigen boontjes zal moeten doppen op defensiegebied. Het Midden Oosten, Rusland, Afrika, China en Japan. Potentiele brandhaarden genoeg. De EU moet op korte termijn zijn eigen broek op houden en dat kan alleen maar leiden tot één gezamenlijke legermacht, één bevelstructuur en dus meer integratie. Om dat allemaal te kunnen betalen moet er geld komen. Veel geld en dat in een economie waar nog vele jaren gewerkt moet worden aan het terugbrengen van begrotingstekorten.

De tendens is duidelijk – Minder democratie

Het wereldgebeuren is uiterst complex. Europa kan daarin alleen een echte rol spelen als totale eenheid. Nee niet democratisch, dat is allemaal veel te ingewikkeld. Het EU-parlement heeft wat mij betreft dan ook niet meer dan een symbolische functie. Mooi baantjes met prachtige beloningen. De krachtigste regeringsleiders en machthebbers op politiek- en economisch gebied zullen meer en meer als groep, bilateraal en in kleine groepjes onderling uitmaken wat goed voor ons is.

Eén gezamenlijk Europa met één munt en schuldenunie, Europese markten, Europese regels, Europese belastingen, één Europees leger, Europese werkgelegenheid, een EU-pensioensysteem en natuurlijk één EU-gezondheidszorg. Allen voor één en één voor allen. Guy Verhofstadt en Alexander Pechtold meer dan gelukkig.

Frits Bolkestein in 1997: “Als we toen geweten hadden…”

Bolkestein moest in 1997 als fractievoorzitter van de VVD stemmen over de Muntunie. Hij vertelde in de bovengenoemde Buitenhof uitzending dat hij zijn uiterste best had gedaan om te voorkomen dat Italië mee mocht doen. Dat lukte hem niet door interne VVD-druk, waardoor ook Griekenland mee mocht gaan doen. Tegenstemmen had betekend dat hij af moest treden. In de hoop dat het allemaal goed zou komen deed hij dat niet. Achteraf gezien is er spijt. Met de kennis van nu hadden toen alle VVD’ers tegengestemd dat is voor Bolkestein wel duidelijk.

Met zijn allen in de Europese sneltrein

Aan spijt achteraf hebben we weinig. De Europese trein rijdt steeds sneller en niemand durft nog aan de noodrem te trekken of er uit te springen. In die zin hebben de verkiezingen voor het EU-parlement dan ook weinig of geen invloed op de daadwerkelijke gang van zaken in de EU. De EU zal verder uitdijen dat is wat mij betreft wel zeker. Schulden, werkloosheid en oorlogsdreigingen fungeren als legitimatie en motor voor een verdere verschuiving van de macht naar Brussel.

Wij Nederlanders kunnen alleen zelf nog aan de noodrem trekken door onze eigen verkiezingen voor de 1e en 2e Kamer. Zo lang wij onze regering niet de opdracht geven om het weer zelf te gaan doen kunnen we niet anders dan meereizen in de Europese trein. Dat zelf doen vergt echter creativiteit, moed, durf, vastberadenheid en een lange adem.

Lao Tse, speciaal voor Europa.

  • Wie kostbare begeerten koestert, zal grote sommen verkwisten.

Lao Tse voor Nederland

  • Als je weet wanneer te stoppen, zal je geen schade lijden.
  • Pak het moeilijke aan als het nog makkelijk is.
  • Doe het grote als het nog klein is.

Over deze schrijver

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie, biflatie, de huizenmarkt, de eurocrisis, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie