De Waarheid achter de Woekerpolis (1)

21

Zeven miljoen zijn er van verkocht. Waarvan 70% tussen 1998 en 2007. De woekerpolis is één van de grootste financiële drama’s uit de Nederlandse geschiedenis. Maar als u dacht dat de affaire inmiddels is opgelost door verzekeraars die hun klanten zo graag centraal stellen…… Think again.

woekerpolis

Wat is een woekerpolis?

Een woekerpolis is een vóór 2008 gestarte beleggingsverzekering met te hoge kosten en verzekeringen voor overlijden of arbeidsongeschiktheid. Vooral de beleggingsverzekeringen in hypotheekconstructies zijn vaak ‘zware’ woekerpolissen. Er zijn naar schatting nog zo’n vier miljoen polissen actief. Ter illustratie: opgestapeld is dat een toren van zo’n 14 keer het hoofdkantoor van Nationale Nederlanden in Rotterdam. De veel te hoge beheers- en verzekeringskosten in deze polissen leveren verzekeraars jaarlijks ca. 1,3 miljard euro extra winst op. De meest extreme uitwas van woekerpolissen zijn de nu nog circa 150.000 actieve polissen, waarvan bekend is dat ze nooit vermogen zullen opbouwen, zelfs op nul euro uitkomen. Naar schatting verdwijnt er zo’n 135 miljoen euro premie per jaar rechtstreeks in de salaris- en bonuspot van de verzekeraars.

Wat doet de AFM?

De Autoriteit Financiële Markten (AFM) is de Nederlandse gedragstoezichthouder op de financiële markten en bestaat sinds 1 maart 2002. De AFM (kerntaak: consumentenbescherming) noemt deze polissen bijna liefelijk “niet opbouwende polissen”, terwijl rioolpolis toch echt beter de kern raakt. Recent deelde de AFM een welgemeende ‘foei’ uit aan verzekeraars omdat nog maar 52% van deze rioolpolissen waren ‘geactiveerd’, waar verzekeraars hadden beloofd eind dit jaar 100% te hebben opgelost.

Maar nu komt het. Activeren is iets heel anders dan opzeggen, elimineren, de rotzooi opruimen. Activeren betekent volgens de AFM, dat je heel erg je best hebt gedaan om de klant te contacteren en een oplossing hebt aangeboden. Klanten die niet reageren op alle oproepen (en dat doen ze massaal niet), of na een ‘advies’ van een alles behalve onafhankelijke servicedesk medewerker besluiten nog even niets te doen, zijn ook geactiveerd. Het aantal werkelijk opgezegde polissen is waarschijnlijk een fractie van die 52%. De meeste lopen gewoon door!

Wat doen de verzekeraars?

Door alle toestanden met de rioolpolissen (verzekeraars beklagen zich over de hoeveelheid werk die het activeren met zich meebrengt) hebben verzekeraars al aangekondigd de beloofde deadline om dit jaar ook 80% van de 650.000 hypotheekpolissen niet meer te halen. In de branche wordt al enige tijd opgeroepen tot een collectieve ‘product recall’ van alle lopende polissen. Verzekeraars kunnen simpelweg de premies voor verzekeringen, beheer en administratie in de polissen verlagen tot marktconforme tarieven. Hierdoor worden belangrijke woekerpolis elementen verwijderd en wordt structureel meer vermogen opgebouwd. Ongeveer 1,3 miljard euro per jaar. Verzekeraars beroepen zich echter op het feit dat dit, gelet op de enorme diversiteit van polissen en complexiteit van systemen, niet generiek is op te lossen. Ook wordt beweerd, dat een éénzijdige wijziging (lees: verlaging kosten) van een contract juridisch niet mogelijk is.

Wat doet de consument?

Vanuit een andere kant proberen diverse claimexpert organisaties bij verzekeraars nog iets terug te halen van te hoge kosten uit het verleden. Uit onderzoek van RTLZ in 2013 bleek al, dat de huidige compensatieregeling voor te hoge kosten (Wabeke-aanbeveling) een wassen neus is. Met die regeling wordt ca. 10% van de werkelijke schade gecompenseerd. Consumenten kunnen bijvoorbeeld via een individuele claimprocedure extra schade claimen op hun (opgezegde) polis. Dat begint met een klachtenprocedure bij de verzekeraar. Komt daar niets uit, dan volgt een gang naar het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening (KIFiD) (kerntaak: consumentenbescherming).

Wat is de realiteit?

Verzekeraars zetten graag de klant centraal, maar dat is blijkbaar nog niet doorgedrongen tot de juridische afdelingen, die zich met hand en tand verzetten tegen het vergoeden van extra schade en zich massaal verschuilen achter de eerdergenoemde (waardeloze) Wabeke aanbeveling. Dus gaan de meeste zaken door naar het KIFiD. Het KIFiD is opgericht om consumenten een laagdrempelig en eenvoudig proces te bieden om verhaal te kunnen halen bij financiële instellingen. Hoe schril staat dat doel in contrast met woekerpoliszaken die bij het KIFiD dienen, waarbij de nietsvermoedende consument zonder advocaat zich ineens geconfronteerd ziet met een verzekeraar, die met een leger Zuid-as advocaten komt opdagen op een zitting.

De top van het KIFiD (dat onder toezicht staat van het ministerie van Financiën), heeft recent besloten om de honderden individuele woekerpolis procedures die daar nu lopen allemaal ‘on hold’ te zetten. Hiermee werd het eerdere tegenovergestelde besluit van de eigen Geschillencommisie overruled! Men wil eerst een procedure die Nationale Nederlanden tot aan het Europese Hof heeft gebracht afwachten. Ook zijn recent de reglementen van het KIFiD aangepast. Daarin regelt het KIFiD onder meer, dat het geen klachten meer in behandeling zal nemen, die de effectieve werking van het KIFiD ernstig in gedrang kunnen brengen. Zouden ze daarmee de nog zo’n duizend woekerpolisclaims bedoelen die de komende periode worden aangeleverd? Het ministerie van Financiën heeft de nieuwe reglementen goedgekeurd. Waarschijnlijk met een instemmende knik van verzekeraars en AFM.

Jeffrey Leichel

stichting odin

In de trilogie “De Waarheid achter de Woekerpolis” worden de belangrijkste betrokken partijen achter deze affaire belicht. In dit eerste deel de verzekeraars. In het tweede deel de tussenpersoon. En tenslotte de consument. Steeds aangevuld met de rol van politiek, toezichthouder en andere belangrijke stakeholders.

Share.

Over deze schrijver

Jeffrey Leichel is oprichter en voorzitter van Stichting ODIN. Deze stichting zet zich in voor de verdere ontwikkeling van onafhankelijk financieel advies in Nederland door consumenten voor te lichten en te helpen.

  • houtskool

    Ben een keer naar m’n hypo adviseur gegaan en heb alle papieren, loonstroken etc, meegenomen n.a.v. aanschaf andere woning, en ben naar een ander gegaan.

    De reden; meneer wilde de lopende beleggingspolis ( met uitgebreide garantie, bennie gek) afkopen en elders onderbrengen, e.e.a. ‘onderbouwd’ met veel bla bla. Kon hij weer 3/4 ruggen in de zak steken via het afsluiten van een nieuwe polis. Dit was zo’n 9 jaar geleden.

    Enkele maanden terug kreeg ik het ‘aanbod’ om de garantie clausule te laten vervallen in ruil voor een verlaging van de ‘beheerskosten’ van de polis….

    —->>> “GARANTIES” zijn nu eenmaal moeilijker verhandelbaar binnen het hypotheek-pakketjes protocol dat de grote spelers onderling verdelen, het risico hoort natuurlijk bij het plebs thuis….

    Snappie biflaten?

    En in de wereld van de grote banken heeft het “spel” inmiddels beangstigende vormen aangenomen. Gelooft u mij maar in deze.

    • bertus

      Zeker,altijd wakker en op je hoede blijven.
      Je laatste alinea zegt het eigenlijk al;
      Voortzetting of uitstel kan betekenen,dat je alsnog veel of alles kwijt kan raken.
      Mijn gevoel zegt het laatste.
      Je pensioen inleg (actuele status),kan binnen enkele weken malaise gehalveerd worden,gaat ook gebeuren.

  • houtskool

    O ja, de aasgieren in de vorm van ‘woekerpolisclaim’ trachten de laatste restjes levend vlees via de ‘juridische’ trucendoos te consumeren.

    Houtskool zegt: de guillotine voor deze mensonterende valsificaties.

  • harrie nak

    Ingelegd vanaf +/-1994 via de spaarloon regeling en in 2005 waren de kosten hoger als de baten,
    heb toen schriftelijk de polis opgezegd, (duurde effe) ze wilde dat ik de polis stop zette en verder ging zonder inleg. neeeeee ik wil hem afkopen was mijn antwoord,dat ging niet bla,bla,bla uit eindelijk de belasting betaald mijn verlies genomen en klaar. In 2007 was ik er van af,en blij.toen wist ik niet beter nu zeg ik, hoe netter de strik des te groter de oplichter.

  • jaren tachtig

    “Homines quod volunt credunt. Mensen geloven dat wat ze willen”
    en
    “Mundus vult decipi, ergo decipiatur. De wereld wil bedrogen worden, dus bedrieg haar”
    Die woekerpolissen doen mij denken aan het boek over geld van Rienk Kamer, hierin beschrijft hij dat kopers van producten altijd vol enthousiasme luisteren naar winstverhalen maar voor de risico’s doof zijn, ook al worden ze verteld door de verkoper,
    iedereen gaat voor succes, maar voor risico’s en niet leuke zaken is iedereen oost Indisch doof, Volgens mij is het zelfs zo erg dat indien een hypotheek adviseur of verzekeringsadviseur eerlijk is, de klant liever naar een enthousiaste oplichter gaat omdat deze de klant gouden bergen beloofd en dat vooruitzicht geeft de klant altijd het (tijdelijke) ‘feel good’ gevoel.

    • bertus

      De enige die je naar waarheid verteld wat je krijgt of toekomt,is je eigen ziel en bewustzijn.
      De rest is valse lucht,met de nadruk op valse.

  • Piet Pineut

    Heb zelf 2 woekerpolissen gehad. De ene was een kapitaalverzekering die ik in 2009 heb afgekocht uit louter woede. Uitgekeerde bedrag gebruikt voor aflossing op hypotheek. De andere, een lijfrenteverzekering was bedoeld als aanvullende oudedagslijfrente. In het jaar 2000 heeft de toen zittende regering bedacht om de partnertoeslag op de AOW-uitkering m.i.v. 2015 te laten vervallen. Je had dan 15 jaar de tijd om een eventueel AOW-gat te repareren vanuit een aanvullende verzekering. We hadden toen nog de fiscaal aantrekkelijke spaarloonregeling, dus premie rechtstreeks vanaf het loon naar de verzekeraar. Het ging allemaal zo makkelijk. Formuliertje invullen, handtekening en klaar was Piet. Elk jaar een overzicht van de verzekeraar en verder geen omkijken naar. We vertrouwden op die grote machtige verzekeraars. Dat waren toch de oude vertrouwde maatschappijen die onze risico’s afdekten en er voor gingen zorgen dat we van een onbezorgde oude dag konden genieten. Helaas, pindakaas. Ook verzekeraars vervielen in de structuur van hoe groter hoe machtiger, hoe meer bonussen er naar de top kon vloeien. Ach ja, de kosten werden wel doorberekend op de polissen, als je er maar in voorzag daar veel van te verkopen. Dan kon je de kosten spreiden over heel veel polissen en viel dat minder op bij de consument, die het eindkapitaal wel zag stijgen door goede beleggingsresultaten op de financiële markten.

    Massaal zijn we er met z’n allen ingetrapt. In het enorme spel van het zuigende grootkapitaal van banken en verzekeraars. Waren we niet veel beter af geweest als we gewoon onze eigen centjes hadden gebruikt om direct af te lossen op onze hoge hypotheken en daarmee de maandlasten te verlagen in aanloop naar je pensioenleeftijd wanneer je inkomen daalt. Helaas hebben we met z’n allen een veel te groot vertrouwen gehad in die grote concerns met die prachtige grote blinkende kantoorpaleizen. We keken er naar omhoog. Al die afgestudeerde academici die met hun intelligentie met onze premiegelden het allerhoogste resultaat zouden behalen. Nogmaals, helaas pindakaas. Hoe diep mijn vertrouwen wel niet is weggezonken in die grote logge geconcentreerde concerns probeer ik in deze reactie duidelijk te maken. Onze hele maatschappij gaat ten onder aan die kapitale grootschaligheid met een enorme overhead. Met managementskosten die soms de productie overtreffen. Het moet langzamerhand duidelijk zijn dat onze samenleving compleet wordt uitgezogen door het grootkapitaal. Verzekeraars met woekerpolissen, banken met bijna renteloze spaarproducten, zorgverzekeraars met versoberde zorgverzekeringspolissen en noem maar op.

    O ja, en niet te vergeten de EU met z’n enorme naheffingsaanslagen die onze stomverbaasde regering zal moeten inpassen op de rijksbegroting waardoor een nieuw gat naar ons burgers moet worden doorberekend. Ik houd er mee op. Dit is weer doemdenken eersteklas. Ik zou helemaal vergeten dat het weer zo goed gaat in ons kikkerlandje. Kijk ik om mij heen, dan zie ik dat er volop gefeest wordt in mijn gezellige stadje. Ik ga meedoen en sluit mij achteraan in de polonaise.

    • jaren tachtig

      op het schrijven van piet pineut,
      voor de jaren negentig waren banken en verzekeraars behoudende instellingen, na het paarse kabinet van verminderen van regels (lees opheffen van controlerende wetgeving) en (te ver gaande) privatiseren gingen de remmen volledig los bij banken en verzekeraars, het is dus niet vreemd dat de bevolking in het begin jaren negentig nog een vertrouwen in de banken en verzekeraars had, het waren aanvankelijk ook redelijk betrouwbare partijen, helaas kwam de bevolking er later achter dat we in een paarse bubbel hebben geleefd en dat deze bubbel gepaard is gegaan met manisch gedrag bij bestuurders, wie herinnerd zich nog de belachelijke salariseisen van leidinggevenden/ makelaars/ hypotheekadviseurs vanuit het principe: ‘ik ben het waard’

    • bertus

      Hoi Piet,
      Je hebt wel de juiste gevoelens hierover.
      Heb zelf m’n spaarplan in 2006 van die AEgon bende opgevraagd,net iets te vroeg maar ja.
      Had nog een rendement van 2% over gehouden.
      Denk niet meer in termen van geld verdienen/vergaren,er is geld in overvloed.
      Je hoeft er alleen maar op de juiste wijze om te vragen.
      Tot op heden zijn wij zeer dankbaar en tevreden.

  • klaas

    Tsja, hoe vervelend het ook is/klinkt.
    De mensen hebben hier uiteindelijk zelf voor gekozen. En dat is natuurlijk ook geen wonder in deze materialistische maatschappij. Ik vraag me af of de mensen hier nu uiteindelijk IETS van geleerd hebben….

    • crash

      Hoe materialistisch ben je als je wat geld weg wil zetten voor later, omdat je nou eenmaal niet gebruik kan maken van 1 van de vele pensioenfondsen.

      Er is ook maar 1 ding dat je hiervan kan leren, en helaas heeft dat niets met de verzekeraars te maken. Grote boeven zijn het, en er valt ze zeker ook wel wat te verwijten, zij zijn de oplichters.

      Nee, het grootste verwijt in dit verhaal gaat naar de overheid. Die tegen beter weten in, nog steeds de wet niet heeft aangepast om deze grootschalige oplichting van de burger aan te pakken. Schikkingsregelingen die absoluut geen nut hebben. En ik begin zelfs mijn twijfel te krijgen bij de “garanties” waar mijnheer Houtskool het over heeft. Hij mag dan wel op papier hebben een zeker bedrag uitgekeerd te krijgen, de verzekeraar zal nog eerder failliet gaan dan dat hij zijn geld krijgt.

      Een les is er zeker, maar als we er allemaal naar zouden handelen is het einde pas echt zoek. Dan kun je niemand meer vertrouwen, haal je je geld van de bank en mag je gaan inslaan voor de volgende periode van wereldwijde ellende.

  • Klaas

    Hoe vervelend het ook is/klinkt.
    De mensen hebben hier uiteindelijk zelf voor gekozen. En dat is natuurlijk ook geen wonder in deze materialistische maatschappij. Ik vraag me af of de mensen hier nu uiteindelijk IETS van geleerd hebben….

    • Zeer interessante vraag Klaas, ik vraag het me ook af. Aangezien dit alles rustig verder kabbelt ontstaat het vermoeden van niet, alle berichtgeving ten spijt. Of voelen we ons dermate onmachtig om er ook iets aan te doen?

  • HansPolderman

    Wat mij nog het meest verbaasd is het dat deze bedrijven nog steeds klanten hebben. Ik wordt maar een keer opgelicht ook al ben ik zelf verantwoordelijk maar zo een bedrijf verdient aan mij nooit weer iets. Ik zoek verder uit wie allen bij het bedrijf zijn aangesloten als onderdelen etc. Nooit weer een cent. Kijk naar de reclame van RegioBank. Gewoon SNS en plotseling zijn ze zo gewoon gebleven . Het is net als de staat, gewoon TUIG !

  • God

    Beetje jammer van het erbarmelijk slechte niveau van spellen in dit artikel, waardoor je je afvraagt wat het niveau is van de auteur ervan. Het artikel barst van de anglicismen en onjuiste spaties in samengestelde woorden!
    Neem bijvoorbeeld “belangrijke woekerpolis elementen” en “woekerpolis procedures”, terwijl woekerpoliszaken en woekerpolisclaims wel correct als samenstelling worden geschreven. “Wabeke-aanbeveling” wordt zelf zowel met als zonder spatie gespeld. De auteur heeft werkelijk geen idee hoe hij samenstellingen dient te vervoegen!
    En verder: vermijd a.u.b. de uit Amerika overgewaaide gewoonte om alles maar in samenstellingen te willen proppen en schrijf gewoon “elementen in de woekerpolis” of “aanbeveling van Wabeke”.
    En waarom is het woord ‘waarheid’ in de titel in vredesnaam met een hoofdletter geschreven? Wat is daar de gedachte achter?

    • moerstaal

      Heb je weer zo’n taalnazi en gezien zijn nicknaam moet het wel zo’n Keek op de Week frusti typetje zijn.
      http://www.youtube.com/watch?v=wf9CmGHaQro
      Zeikerd!!!!!!

    • Pelle

      Volgens mij gaat het hier om de inhoud, en die spreekt voor zich vind ik persoonlijk. Een streepje meer of minder of een hoofdletter te-veel of te-weinig is wel het laatste waar ik me druk om zou maken….je moet je wel heel bijzonder voelen, met zo’n nickname. Succes met alles!

    • En wat vindt u van het artikel?

    • bertus

      Hallo beste ziel,

      Wat is uw definitie van God.

  • Louis

    Zijn jullie nou zo slim of ben ik zo dom? De oude kosten vraten een stukje doelkapitaal op. Is nu grotendeels gerepareerd. Doelkapitalen met een paar duizend euro verhoogd. Vandaag ziet de AEX er heel anders uit dan in de ‘Big Dip’, toen alles naar de kloten leek te gaan. Wie in 2008/9 uit woede zijn beleggingen verkocht heeft, maakt vandaag een ‘rendement’ van ongeveer 1 procent op z’n spaarbankboekje en mag dat allemaal met de fiscus delen. Wie gewoon stil bleef zitten toen ‘ie geschoren werd, maakt over vorig jaar gauw 5 tot 7 procent. Inzake KEW, gewoon netto.
    Buurman Klaas belegt in een fonds met 2 procent kosten. Het bruto rendement van dat fonds bedraagt 8 procent. Aleks, mijn andere buurman, is lid van de Tros en belegt daardoor in een fonds met kosten van 0,25 procent en dat fonds maakt maar liefst een bruto rendement van 1,5 procent. Als ik de geachte deelnemers aan dit forum moet geloven, dan is Aleks slim en Klaas heel erg dom.

    • @Louis, er is niets mis met je stelling dat je met 8% rendement en 2% kosten beter uit bent dan met een spaarrekening. Bij een woekerpolis zijn er meer argumenten die meespelen. Bijvoorbeeld de te hoge kosten voor fondsbeheer. Je kunt soortgelijke producten krijgen tegen (tot wel) 80% lagere kosten. Dat levert aanzienlijk hogere eindkapitalen op. Daarbij komt dat de verzekeringen in deze producten bij elke ‘dip’ de premie inleg verder opeten. En tenslotte blijven de (soms niet zichtbare) doorlopende kosten in de polis (na de eerste kosten) aanzienlijk. Dat zijn allemaal elementen die je lange termijn rendement doen verschrompelen. Een goede beurs maskeert de productgebreken en is juist heel gevaarlijk.