Bloedbad op obligatiemarkt: Rente Italiaanse 10 jarige staatsobligatie naar 6,66%

26

Berlusconi heeft in tegenstelling tot Papandreou het weekend overleefd. Toch heeft Berlusconi grote problemen. De BTP-Bund spread, het verschil tussen de Italiaanse en de Duitse 10 jarige staatsobligatie, loopt flink op. Sinds deze week werd het verschil tussen beiden alleen maar groter tot het gerucht kwam dat Berlusconi op zou stappen, het enige wat tijdelijk voor een bepaalde opluchting zorgde. Toen Berlusconi dit persoonlijk ontkrachtte, en er in plaats daarvan dinsdag 8 november om half 4 een stemming in het Italiaanse parlement komt over het vertrouwen van de coalitie in de premier, steeg de rente weer verder.

Maar liefst vijf keer heeft de Europese Centrale Bank moeten ingrijpen in de tweedehands markt van Italiaanse staatsobligaties. Hiermee maakte de ECB eens en te meer duidelijk dat het dreigement van Draghi en de zijne dat, indien Italië geen hervormingen zou invoeren op korte termijn, het zou ophouden met het opkopen van Italiaanse obligaties niets meer dan een staaltje blufpoker die duidelijk maakt hoeveel er op het spel staat. De interventies zorgen ervoor dat de ECB sinds zijn entree in mei 2010 maar liefst €188 miljard euro heeft opgekocht. Hiervan is maar liefst €110 miljard opgegaan in de laatste 3 maanden aan Italië en Spanje.

De rente op de BTP, afkorting van de Italiaanse 10 jarige staatsobligatie, sloot maandagavond op een historische 6,66%. Dit is de hoogste stand sinds Italië is toegetreden tot de euro. Daarnaast steeg de rente van kortere obligaties zoals de 5 jarige obligaties naar 6,7% tot boven het niveau van de 10 jarige. Deze ontwikkeling laat al zien dat elke belegger vlucht uit ook maar iets wat met Italiaans staatspapier te maken heeft en in Griekenland staat de rente op een één jarige staatsobligatie al geruime tijd boven de 200%.


De ECB is echter niet de enige die zijn geloofwaardigheid in gevaar ziet komen. In een uitstekend artikel van Simon Nixon, reporter van de Wall Street Journal, herinnert hij ons maar weer eens dat hoewel Merkel en Sarkozy gezamenlijk begin september iedereen nog probeerde gerust te stellen dat de crisis binnen 6 weken zou zijn opgelost, dat de eurocrisis nog in volle gang is. Zijn conclusie is keihard: een kleine 2 maanden later is de interbancaire markt op slot en lenen banken niets meer aan elkaar uit, verder lopen de rentes op staatsobligaties alleen maar verder op, is een tweede Griekse herstructurering een feit en wordt zelfs een exit van verschillende landen al niet meer uitgesloten. Leiders die elke dag worden ingehaald door de realiteit en de snelheid van de financiele markten worden steeds minder geloofwaardig.

Nu de rente op de Italiaanse 10y waarschijnlijk binnen enkele weken, of mogelijk zelfs dagen, officieel boven de dodelijke grens van 7% komt te zitten, weten we dat er nog veel meer problemen gaan komen. Reggie Middleton, befaamd om zijn Boom-BustBlog, lijkt zeker van zijn zaak: Frankrijk staat er ook belabberd voor. De Franse banken en het land zelf zitten in grote problemen zoals wij al eerder hebben aangegeven en daarom lijkt het ook logisch dat de spread tussen de Duitse Bund (1,78%) en de Franse OAT (3,08%) 10 jarige staatsobligatie steeds verder zal divergeren. Het verschil bedraagt op dit moment al 1,3% en kijk er niet van op als dit percentage verder zal oplopen zodra de problemen in Italië escaleren. Voor deze week lijkt er voor obligatiehandelaren echter maar 1 motto te gelden: Keep Calm and Short Italy.

@RubenvdGun

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie