Bpost: total loss

1

De CEO van Bpost, het Belgische beursgenoteerde postbedrijf gedeeltelijk nog in staatseigendom, laat zich weer eens van zijn meest arrogante kant zien. Wie voortaan zijn post op tijd wil krijgen, zal meer moeten betalen, verklaarde hij op televisie. Zonder blikken of blozen. En dat terwijl de prijs van een simpele postzegel al ontelbare keren met grote sprongen de hoogte is ingegaan. Ja u betaalt meer, en straks nog meer, is wat hij in feite zegt. En daar gaat u dan ook nog eens minder (diensten) voor krijgen. Het is de arrogantie ten top gedreven. Moest ik minister zijn in dat buurtlandje en zijn baas, ik schopte de man regelrecht zijn fraaie kantoor uit.

post

Stakingen

Ondertussen sleept de staking bij het postpersoneel al dagenlang aan. Meer dan 90 procent of zogoed als alle Belgische postbodes staken en dat zal normaal ook duren tot dindag 13 november. De klachten slepen al zeer lang aan en dat bij zowat alle segmenten van het bedrijf. Die in vijf dagen elk op hun beurt het werk voor een dag neerleggen. Als praten en onderhandelen niet helpt, is dit het enige drukkingsmiddel dat nog helpt, meestal, soms, toch? Tussen haakjes: we gluren vandaag even bij de buren om te merken dat het daar ook niet al koek en ei is. En dat, zo gezien, we het in Nederland toch nog redelijk hebben op het arbeidsvlak, niet? Maar ook een waarschuwing aan onszelf dat wij het nooit zo ver mogen laten komen dus!

Het regent klachten in België

Te hoge werkdruk en te weinig personeel. Tiens, waar hebben we dat nog gehoord? Kijkt u hier even mee naar een impressie van het televisiejournaal. Waar moegetergde, uitgebuite en overwerkte postbeambten publiek hun beklag doen. Helaas vervoegen ze daarmee de ellenlange rij van bijzonder ontevreden Belgische werknemers.

Te nemen of te laten

‘Klanten zullen kunnen kiezen of ze hun post de volgende dag al geleverd willen zien, of pas na drie dagen. Wie dat de volgende dag al wil, zal meer moeten betalen.’ Dixit de CEO. Het lijkt wel chantage en in feite is het dat ook. Eerder chanteerde Bpost trouwens letterlijk al eens al haar toeleveranciers. ‘Postbedrijf zet leveranciers onder druk’, kopte De Standaard in maart 2018. ‘Kortzichtig. Voorbijgestreefd. Boertig. Zo omschrijven kenners van moderne inkooptechnieken de recente poging van Bpost om bij zijn leveranciers korting af te dwingen.’  Aldus de Vlaamse zakenkrant De Tijd.  Inderdaad had Bpost het lef om honderden leveranciers een email te sturen ‘met het dringende voorstel 2 procent van het ontvangen bedrag terug te storten.’ In de betreffende mail werd gesuggereerd (lees: gedreigd) ‘dat wie niet op het voorstel zou ingaan, niet langer tot de “beste leveranciers” gerekend zou worden.’

Even braken

Als je dan volgende soort advertenties onder ogen krijgt, dan keert je maag toch even om, niet?

‘Word postbode bij bpost | Solliciteer nu online | bpost.be‎ Adv.career.bpost.be/postbode/vacature. Een nieuwe job in 3 dagen? Dat kan, bij bpost! Solliciteer en word postbode in jouw regio.’

Iedereen ontevreden

Ja, dààr zal me een volk op afkomen, na al die fantastische publiciteit?! We horen de verhalen en zien trouwens zelf hoe postbodes geen twee seconden tijd hebben en alweer verder moeten, moeten hollen zelfs naar het volgende adres. We waren enkele dagen op bezoek in ons buurland, vandaar. En niet alleen in België dus. Maar in dat landje maken ze het de laatste jaren toch wel erg bont. Op de kap van de (kleinste, aan de basis) werknemer dan wel.

Wanneer staken de stakingen?

Stakingen bij Lidl, de grootwarenhuisgigiant. Op de luchthaven van Zaventem bij Brussel. Meestal vanwege de totaal overwerkte bagagediensten. Bij de politiediensten. Bekogeld met stenen door tuig, beledigd door ongeregeld. De landbouwers, uitgezogen door de grootdistributie. Het personeel van tram, bus en trein. Uitgejouwd, beledigd, aangevallen soms. En het personeel van Ryanair, de lagekosten vliegmaatschappij. De luchtverkeersleiders, ook al overwerkt en dat met zo’n verantwoordelijkheden. Bij het verplegend en verzorgend personeel in ziekenhuizen en rusthuizen. Met twee in twee uur 56 mensen wassen. Doe het maar eens! En nog ontelbare andere diensten. Persoonlijk kennen we minstens drie mensen die alleen nog maar kunnen gaan werken mits ze voldoende medicatie genomen hebben! Tegen de stress, het overwerk, de werkdruk. Harder, sneller, meer, en zeker ook zo goedkoop mogelijk allemaal en alles. Allemaal ontevreden werknemers, en allemaal met dezelfde klachten. Te hoge werkdruk, teveel stress, te weinig personeel, te hoge eisen, weinig of geen inspraak, en haast onmogelijk je job nog correct of menselijk te doen. De uitbuiting vanwege talloze werkgevers wordt er ten top gedreven. Wat Bpost betreft is het wel zo dat de brievenpost fel verminderd is, met de opkomst van het internet en email. Maar daar hebben ze zich toch al meer dan 20 jaar op kunnen voorbereiden, niet? En dan moeten, moesten ze maar andere, lucratievere inkomsten zoeken. Dat is de taak van zo’n CEO, van gans een directie trouwens. Om vooruit te zien, te ageren, te anticiperen. Daarom…worden ze ook zo ruim betaald.

Eigen ervaringen

Een poos geleden bestelde ik een nogal duur voorwerp in het Verenigd Koninkrijk, een cadeautje voor en met als bestemmeling een goede vriend in België. Het kwam correct aan van overzee, geen enkel probleem. Duur, jawel, maar betrouwbaar. Eens het pakje in België arriveerde, liep het echter al mis. Na veel naspeuren, bellen, mailen, dus tijdverlies en ergernis vonden we de reden. De postbode, ‘een’ postbode, had het op de verkeerde naam in het verkeerde huis afgeleverd. En dat terwijl dit een aangetekende zending betrof, waarbij de beambte in kwestie en het adres en de naam dubbel moet checken, maar ook nog eens het paspoort vragen van de bestemmeling! Mijn Belgische vriend vond het pakje uiteindelijk zelf, zeventien huizen verder, waar een persoon woonde wiens naam niet de minste gelijkenis vertoonde met de zijne. om maar te zeggen…  Verder had ik nog een andere slechte ervaring met de Belgische post. Ik stuurde weer eens een pakje van Nederland naar België. Het is nooit aangekomen. Voor altijd in rook opgegaan (maar eerder weer afgeleverd ergens waar het niet thuis hoorde zeker). Het is ook al meerdere malen voorgevallen dat postbodes post gewoon achterhouden. Jawel!

En dan te bedenken dat Bpost al verschillende keren geprobeerd heeft PostNl over te nemen. Laat het hoor mensen, niet, nooit op ingaan hoor…?!

 

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.