Crises: Is er nog een oplossingsrichting ?

11

Als artikelschrijver vormt de waan van de dag een onuitputtelijke bron van onderwerpen waarover geschreven zou kunnen worden. Inflatie, deflatie, de prijs van goud en zilver, pensioenleeftijden, werk en werkloosheid, de afbouw van kernenergie, het verstoken van miljoenen tonnen bruinkool, zorgzaamheid en hebzucht, kabinetsformaties en ga zo maar door. Allemaal leuk om te doen maar je wilt meer. Waarom is het zo als het nu is? Wat leert de geschiedenis? Zouden er politieke oplossingen te vinden zijn? Bijvoorbeeld in de vele vormen van liberaal idealisme, socialisme, confessionaliteit of in de diverse mengvormen?

oplossing economie

Het beste voor ieder!

Sinds we uit het stenen tijdperk zijn getreden, het wiel hebben uitgevonden, kunnen lezen en schrijven is er het nodige gebeurd. We zijn verlicht geraakt zegt men. Inmiddels hebben vele geleerden, filosofen, economen, antropologen etc. ons de mooiste denkbeelden en modellen voorgespiegeld. De vaders van het klassieke liberalisme Locke en Smith hebben ons verteld dat individuele vrijheid het hoogste goed is en automatisch leidt tot het beste voor ieder. Vrije markten reguleren zich zelf. Karl Marx , de vader van het socialisme, zag hele andere dingen. Uitbuiting en onderdrukking van arbeiders door degene die het kapitaal in het bezit hadden. Het socialisme moest -heel kort samengevat -zorgen voor sociale rechtvaardigheid, solidariteit en een meer eerlijke verdeling van macht en goederen.

Door ervaring wijs geworden

In Nederland kennen we sinds 1848 kabinetten, die vanaf 1888, toen er ook verkiezingen kwamen, politiek gekleurd werden. Sinds 1945 hebben meer dan vijfentwintig premiers van verschillende politieke signatuur ons land bestuurd. Anno 2012 terugkijkend  hebben we er van kunnen leren dat er geen ideale of beste oplossingen bestaan.  De mensen en markten blijken voor een groot deel niet te voldoen aan de idealen van het liberale en sociale gedachtengoed. Hebzucht,  machtshonger en profiteursgedrag zijn er niet in meegenomen. Wat de socialisten betreft is het duidelijk geworden dat het enorm moeilijk is om een evenwicht te vinden tussen solidariteit, nivellering en gelijkheid. Als het inkomen in de vorm van een uitkering en subsidies toch goed geregeld is en werken niet of nauwelijks meer oplevert dan niet werken, waarom zou je dan nog gemotiveerd zijn om een baan te zoeken. Als de overheid, zoals de socialistische President Hollande in Frankrijk, 75% van het topinkomen wil wegbelasten waarom zou je dan nog willen investeren in nieuwe productiefaciliteit etc. Als gelijkheid toch zo belangrijk is waarom zou je dan nog de beste willen zijn?

Zeker nu in onze geglobaliseerde samenleving alles met alles samenhangt, geld en productiefaciliteiten met en sneltreinvaart verplaatst kunnen worden. Het containervervoer tot in de puntjes geregeld is, internet ons voortdurend op de hoogte houdt van de vele ontwikkelingen en demografische veranderingen voor grote verschillen zorgen, is de speelruimte van regeringen van welke signatuur dan ook, klein, heel klein geworden.

Kabinet VVD – PvdA?

In een mogelijk kabinet van de liberale VVD en de socialistische PvdA zullen de klassieke ideologische verschillen elke dag hun rol kunnen gaan spelen. Het is spannend om te gaan zien hoe men hier uit gaat komen. Lukt het om het beste van ieder tot zijn recht te laten komen, of wordt het vechten over wie er gelijk heeft. Lukt het om Nederland weer een frisse en slimme rol in de wereld te laten spelen of blijven we hangen in discussies over van alles en nog wat. Worden solidariteit en nivellering nauw verbonden met persoonlijke vrijheid, verantwoordelijkheid, inzet en respect voor het geheel?

Oplossingsrichting?

Terug naar de vraag of er nog een oplossingsrichting is? Wat mij betreft is die er zeer zeker en wel die van het praktisch realisme. Als het mij vandaag gevraagd zou worden zou ik van de tien belangrijkste aandachtspunten een mindmap maken met duidelijk geformuleerde probleemvelden en te behalen doelen. Als voorbeeld zijn er o.a. te noemen, deregulering, innovatie, werkgelegenheid, zorg, onderwijs, veiligheid, de rol van de Europese Unie en verkeer en vervoer. Ik zou duidelijk kiezen voor de eigen verantwoording als speerpunt en daarmee verbonden solidariteit als tweelingbroer. Welzijn gaat wat mij betreft voor welvaart. Simpelheid voor complexiteit en levenskwaliteit voor lengte in jaren.

11 REACTIES

  1. Oplossing is niet moeilijk, echter de mensen met macht willen geen oplossing zo simpel is het. Daardoor blijf er verdeeldheid en daardoor blijven de mensen in macht in power.

    Nog ff dan komt de mensen aan op het volgende level.. ons bewustzijnsnivo moet dermate veranderd worden dat we met zn allen willen veranderen. En veranderen doen wij alleen waneer wij daartoe gedwongen worden, anders zullen wij niet met onze dikke reet achter de tv (GTST) komen..

    En juist daarom zal alles moeten klappen, instorten.. om vanuit daar een nieuw iets op te bouwen..

  2. @ 1 “En juist daarom zal alles moeten klappen, instorten.. om vanuit daar een nieuw iets op te bouwen..” En dan wordt het weer hetzelfde. in 60s van vorige eeuw is er een berg interessant materiaal geschreven, blijkbaar grijpt niemand erop terug. En zolang dat niet gebeurd blijft de geschiedenis zich maar herhalen.

  3. De oplossing dient zich vanzelf aan. Als Neanderthalers gaan de veredelde apen elkaar te lijf als het ‘op’ is. Kijk naar China waar de bevolking alles dat naar Japan ruikt vernielt en afbrandt. De repressieve overheid knijpt een oogje dicht, want minder Japanse import is goed voor de Chinese industrie. De wereld anno 2012 is een mijnenveld en de mijnen zijn onderling verbonden (hoera voor globalisering, maar niet heus). Het wachten is op één misstap.

  4. Ben, een correcte beschrijving van de twee grootste politieke stromingen. De liberalen stellen het individu meer cetraal en de socialisten de gemeenschap en dat vertaalt zich op de diverse terreinen in de typisch verschillende standpunten.
    En in theorie kun je heel pragmatisch in het midden uitkomen.
    Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het kapitaal met al haar tentakels in de steeds verder voortschrijdende globalisering aan macht wint.
    Dat is niet zo verwonderlijk. Nationale regeringen hebben steeds minder invloed op de financiele markten, op internationaal opererende multinationals en banken.
    Er heerst momenteel een grenzenloze wereldelite die veel meer macht heeft dan al die nationale regeringen tezamen.
    De economische elite wordt in haar macht niet beperkt door grenzen zoals politici.
    Ze kunnen met behulp van alle moderne communicatie middelen ( dit klinkt heel ouderwets en oubollig ) samen optrekken en de politiek naar hun hand zetten. Ik ben niet slachtoffer van een negatief wereldbeeld maar probeer te begrijpen wat ik zie gebeuren.
    En wat ik zie, wordt steeds helderder. Het uithollen van de soevereiniteit van de nationale staten in Europa is een grote volgende stap van de wereldelite op weg naar wereldheerschappij. Een ‘vrije’ wereldmarkt die zij beheersen, niet beteugeld door de politiek. Want zij begrijpen dat controle op de macht ( op europees niveau ) straks een lachertje zal zijn.
    Wat ik dus wil zeggen is dat we uiteindelijk helemaal niet in het midden gaan uitkomen.
    Neem als voorbeeld de versoepeling van het ontslagrecht. Stel dat Samsom dat nu kan tegenhouden. Dan vrees ik dat Europa, als de politieke unie een feit is ( gaat waarschijnlijk snel ) het alsnog zal opleggen. Beeindiging marktwerking in de zorg?
    Europa zal straks zeggen dat het in strijd is met de gemeenschappelijke markt. Enz.
    Wat opvalt is natuurlijk dat het allemaal liberale standpunten zijn. Europa gaat natuurlijk niet opleggen dat de sociale zekerheid in sommige landen opgetuigd moet worden. Helaas, waarschijnlijk weer wel het tegendeel natuurlijk.
    Het moge duidelijk zijn dat de liberalen de toekomst hebben.
    Maar geen lange toekomst.
    Want gelukkig wordt de boel nu kansloos met een achterlijk financieel beleid ( wordt heerlijk om te zeggen, ook als anderen er meer voor doorgeleerd hebben ) de boel naar verdoemenis geholpen wordt.

  5. WE gaan dus weer lekker polderen. Ze houden ons toch wel voor de gek, linksom of rechtsom. Het is toch niet te geloven dat 2 partijen met zoveel tegenstrijdigheden, ja wel, op bijna alle punten, nu samen een regering gaan vormen. natuurlijk kan het niet anders, maar hoe kunnen ze dit nu allebei verkopen naar de kiezers. Dat de hypotheek rente er toch aangaat, of dat een auto hebben meer belast wordt.

  6. @VanZaken : Zit er dik in hè ?
    Nucleaire geleerden zijn er niet zoveel, en als ze ook nog eens een zwààr onnatuurlijke dood ondergaan, wordt de ‘kans’ er niet groter op.

    Wat dacht je van de volgende link, die ‘moerstaal’ mij vandaag (privé) heeft toegezonden; te gèk voor woorden, maar … afijn, oordeel zèlf maar …. als u het nog aandurft dan, hè ? :

    http://www.jimstonefreelance.com/benghazi.html

    Media is ‘gewoon’ één van de allergrootste wapens in conflicten geworden, toch ?

    Of altijd al geweest …

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.