Crisis 2.0 in 2020 : na medicamenten volgt de nazorg

6

Mijn zoveelste vervolg op de ingezette crisis 2.0. Ben de tel al kwijt geraakt, maar dat doet er niet toe. Het gaat mij om de ernst van de situatie en die lijkt met de week serieuzer te worden. Waarom spreek ik eigenlijk over crisis 2.0? De eerste 1.0 crisis was van 2009 t/m 2012 toen we in de toenmalige kredietcrisis onze banken moesten redden met belastinggeld. Heel veel belastinggeld. Het had weinig gescheeld of we hadden een monetaire systeemcrisis gehad wanneer niet wereldwijd de banken waren geholpen met ons kleingeld aan belastinggeld en het “grote geld” van centrale banken.

Kleingeld naast het grote geld

Het verschil tussen het kleingeld en het grote geld is als volgt. Kleingeld is dus ons belastinggeld dat wordt ingezameld bij de brave burgers die niet onder hun belastingplicht uit kunnen. Van wie elke maand keurig netjes door de inhoudingsplichtige werkgever of uitkeringsinstantie de loonbelasting wordt afgedragen en vervolgens via de Belastingdienst verdwijnt in de Schatkist. Daarna zijn wij brave burgers daarop de controle kwijt. Onze politici in Den Haag, maar vooral in Brussel, bepalen vervolgens hoe onze centen besteed worden.

Het “grote geld”

Het “grote geld” komt van de centrale banken en wordt uit het niets gecreëerd. Ingeval van nood kan de centrale bank de eigen balans vol laten lopen door onbeperkt liquiditeiten te verschaffen aan de grote banken. Dat zijn de systeembanken van het bankenkartel die hun balansen hebben opgeblazen met een ‘teveel’ aan uitstaande kredieten waarop ze moeten afschrijven in tijden dat het economisch slechter gaat. Het ‘grote geld’ geeft opnieuw ruimte aan het bankenkartel om krediet uit te geven. Zonder krediet groeien we niet, zo is het credo van de bankbazen. Op deze manier zien we in feite twee verschillende geldstromen die in onze economie terecht komen. Het belastinggeld, zeg maar het kleingeld van de brave burgers, en daarnaast het grote geld dat rondzingt in de financiële markten. Daar waar beleggers en investeerders juist profiteren van goedkoop geleend geld.

Kredietberg van $225.000.000.000.000 (225 biljoen)

Het krediet dat jarenlang achtereen in prijs werd verlaagd totdat we het nulpunt naderden van nulrente en negatieve rentetarieven. De tomeloze uitgifte van krediet heeft een mondiale kredietberg gecreëerd van $225.000.000.000.000(!!!). Zo maakte de internationale bankenorganisatie Institute of International Finance (IIF) onlangs bekend. Het is zelfs 3 x zo groot als de wereldwijde economie. In mijn vorige column schreef ik met de natte vinger over een kredietberg van tweemaal het mondiale BBP. Toen ik vandaag deze cijfers van IIF voorbij zag komen schrok ik mij wezenloos. Een schuldenberg van niet 2 x maar 3 x hoger dan de mondiale economie. Echt afschrikwekkend. Het is vooral de laatste jaren na de crisis 1.0 hard gegaan. Het was de grote verleiding van goedkoop krediet.

Prikje van Corona

Er werd massaal geld geleend om vastgoed en aandelen te kopen. Plus de investeringen in onrendabele bedrijven. Huizenprijzen gingen door het dak en beurzen uit hun dak. Speculanten en investeerders kregen steeds meer vertrouwen in hun “broodheren,” de centrale banken en creëerden een zeepbel van jewelste. Vastgoed, woonhuizen en aandelen werden peperduur doordat de ECB en de FED ongebreideld kapitaal verstrekten aan de elitaire bevolking, de 10 procent bovenlaag. De balansen van banken werden schoon geveegd en de ongebreidelde kredietuitgifte, het verdienmodel van de grootbanken, kon daarmee op gang blijven. Nogmaals, met als resultaat een zeepbel van jewelste. Die zeepbel krijgt nu een prikje van Corona. De enorme prijsopdrijving van vaste activa met goedkoop krediet dreigt nu in te storten.

Zuster Christine

Ineens ligt de wereldwijde economie plat door de angst voor een virus. Staat alles en iedereen op de rem. Dreigen vermogenswaarden in te storten en treden kopers terug. Moeten centrale banken massaal bijspringen door opnieuw grote hoeveelheden slechte leningen van bankbalansen op te kopen. Terwijl de rommel van de vorige opkoopacties niet eens is opgeruimd. Macro-economen vragen zich af hoe dit afloopt. Gaan beleggers en investeerders geloven in kunstmatig geïnjecteerde financiële markten die telkens bij een economische inzinking weer tot leven worden gebracht door een spuitje van de medicijnman of vrouw  van centrale banken? Het gaat er op lijken. Na de diepe daling van de beurzen met 30 procent krabbelde de AEX al weer met de helft op. Dankzij de injecties van zuster Christine Lagarde van de ECB en broeder Powell van de FED.

Revalideren

Gelukkig zien we ook de aantallen Coronapatiënten weer afnemen door kordaat ingrijpen van onze medici. Als we onze economie parallel leggen aan onze gezondheidszorg dan kunnen we alvast gerust adem halen. Het gaat helemaal goed komen. Hoe dan? Dat laatste stootje moet bij ons belastingbetalers weg komen. Ons belastinggeld, het kleingeld van de bourgeoisie, moet namelijk de miljoenen werklozen aan een uitkering helpen, moet de klap opvangen van miljoenen faillissementen, en de begrotingstekorten weg werken van de Rijksbegroting. Die wordt verhoogd met  miljarden aan schuldverplichtingen door de uitgifte van ontelbare obligaties. Dat is wat zieke burgers nog even moeten doen. Na de medicijnen van zuster Christine moeten we na een ziekbed zelf weer aansterken met de inspanning die de revalidatie nu eenmaal van een zieke patiënt vergt. Het zal wat zweetdruppeltjes kosten. Ach ja, wij burgers krijgen het niet cadeau natuurlijk.

GW