De burger zal uiteindelijk de klimaatrekening gaan betalen

Op verzoek van De Telegraaf maakten Rabo-economen een grondige analyse. Daarin kom ik de volgende zin tegen:

„In het ’Ontwerp van het klimaatakkoord’ zijn lang niet alle directe kosten begroot en veel kosten hebben vaak geen financiële dekking”, stellen zij. „Daardoor zijn er veel kostenposten zonder inkomstenpost.R

rabobank klimaat

Reddingsoperatie kost veel geld

Het doorrekenen van de lasten door de diverse bureaus blijkt een onmogelijk klus vanwege teveel vaagheden. Nou, dan weet ik nu al genoeg. Als er zoveel kostenposten zijn zonder dat daar inkomsten tegenover staan, dan is het mij wel duidelijk. Overheids- en gemeentelijke begrotingen dekken altijd hun tekorten af door de heffingen en belastingen van de burgers te verhogen, of d.m.v. schuiven met andere posten op de begroting waardoor minder geld voor voorzieningen. De Rabobank economen hebben hun opdracht niet helemaal goed begrepen. Het is nieuw in deze 21ste eeuw dat er een Klimaatakkoord is afgesloten met het uiteindelijke doel om onze aardkloot van de ondergang te redden.

Een dergelijke reddingsoperatie kost nu eenmaal veel geld waarbij veel nieuwe middelen moeten worden ingezet. Dat zal wat kosten. Beste economen van de Rabobank, het (optel)sommetje is in dit soort situaties niet zo heel moeilijk. Investeringen die worden gedaan in opdracht van overheden worden altijd gedekt met de inkomsten van die overheden. Het overgrote deel van die inkomsten bestaat uit het heffen van belastingen van de burgers voor wie de overheid zich vervolgens inspant. Wij burgers willen nu eenmaal dat orde en gezag, wet en regelgeving, en alle voorzieningen goed geregeld zijn in onze sociale verzorgingsstaat. Wij dragen daar flink aan bij in de vorm van belastingen en dat zijn we al jaren gewend.

Vertraging komt goed uit

We weten niet beter dat het overeind houden van onze verzorgingsstaat in deze moeilijke tijd steeds meer kost. We betalen elk jaar wel ergens een beetje meer belasting of meer aan heffingen die door de gemeenten zijn verhoogd. En beste economen van de Rabobank, u weet inmiddels toch ook dat het Klimaatakkoord politiek nogal omstreden is vanwege teveel onduidelijkheden inzake de oorzaak van de opwarming van de aarde. Niet de voltallige wetenschap beweert dat de mens de echte oorzaak is. En u beseft toch ook dat de 600 genoemde doelstellingen wel heel erg veel zijn om aan een klimaattafeltje eventjes uit te werken tot een beleidsinstrument voor de verschillende overheden? En u beseft toch dat de politiek zich bewust is van het feit dat de zittende coalitie een enorme kostenpost moet verwerken in de Rijksbegroting en dat de becijfering daarvan door de ambtenaren niet zo snel voor de Statenverkiezingen is geregeld? En dat de traagheid en complexiteit de coalitie goed uitkomt en daarmee een grote verkiezingsnederlaag mogelijk wordt uitgesteld? En dat het CPB als uitvoerende ambtelijke instelling aan de leiband loopt van de Rijksoverheid en graag de opdracht aanvaardt met de opmerking: neem de tijd.

Uiteindelijke is consument de klos

En een econoom begrijpt toch ook wel dat de hiaten in het akkoord wat betreft het neerleggen van de milieuheffingen richting het bedrijfsleven uiteindelijk ook weer worden doorberekend in het eindproduct wat wij consumenten als eindgebruiker in de winkel kopen. De vervuiler betaalt. En dat zijn niet de fabrieken met hun smeerpijpen maar de consumenten voor wie de fabrieken fabriceren. Zo simpel is dat. Ook de eigen verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven wat betreft investeren in schone en duurzame productielijnen wordt vanuit een goed koopmansgebruik keurig doorberekend naar de consument.

Weg van de geleidelijkheid

Nee, beste economen van de Rabobank, U zou het beter moeten weten. Als uit een tafeloverleg met diverse geledingen uit de maatschappij een rapport met aanbevelingen met daarin 600 doelstellingen wordt aangeboden aan de politiek dan zitten er gaten in wat betreft de dekking. Dat zie je aankomen. Een kostenpost zonder een inkomstenkant wordt door de overheid wel ingevuld. Die inkomsten kunnen maar op 2 manieren worden verkregen. Dat zijn belastingen en bezuinigingen op andere uitgaven op de Rijksbegroting, maar ook op Gemeentelijke begrotingen. En, beste economen van de Rabobank, u weet als geen ander dat juist de burger opdraait voor de tekorten op deze begrotingen via de ontvangst van (weer) een hogere belastingaanslag. En natuurlijk snapt u ook dat de overheid graag kiest voor de weg van de geleidelijkheid.

Langzaamaan

Dus we hoeven niet bang te zijn dat we direct helemaal worden uitgekleed ten behoeve van de Klimaatrekening. Een schokeffect door te snelle belasting van de samenleving kost teveel stemmen. Gewoon langzaam doorrekenen van de kosten, ongeveer zo snel als de aarde opwarmt. Dan is het in ieder geval te doen wanneer we over een tig aantal jaren uitgekleed in ons hempie staan.

9 reacties

  1. Peak economie hebben we gehad (ergens in 2016 denk ik). De weg die nu voor ons ligt, wordt een grote trap naar onderen, waarbij we ieder jaar meer gaan inleveren.

    Ik zie bijvoorbeeld duidelijk dagelijkse voedsel producten in de winkel die veel meer verhoogd zijn dan een paar procent. Ben nogal prijsbewust en schrok echt hier en daar: sommige producten zijn gewoon 25% of meer verhoogd!. Ja, als men de veel gekochte producten maar een beetje verhoogd en de minder verkochte, met a-sociale bedragen, wordt de uiteindelijke som wel een beetje meer dan 3%.

    Ik vraag me ook af waar dit naartoe moet. Als alles maar dan ook alles duurder wordt, zal het snel gaan piepen en kraken bij velen.

  2. Een kostenpost zonder een inkomstenkant wordt door de overheid wel ingevuld. Die inkomsten kunnen maar op 2 manieren worden verkregen. Dat zijn belastingen en bezuinigingen op andere uitgaven op de Rijksbegroting, maar ook op Gemeentelijke begrotingen.

    Een voorbeeld daarvan zijn de sterke verhogingen van de energiebelasting op gas en de forse stijgingen van de ODE-tarieven op gas en stroom. Of kan het zomaar wezen dat de Bijstand en alle andere uitkeringen 10% verlaagd worden en dat het daarmee uitgespaarde geld naar het klimaatbeleid gaat?

    1. Ho, ho, 10 procent verlaging van minimum uitkeringen? Dat is wel heel drastisch. Dat zal niet gebeuren in ons polderlandje. Men doet het wat slimmer. Gewoon de btw op voeding verhogen en tegelijk de inkomstenbelasting(loonheffing) iets verlagen. Met deze omweg kom je een aantal jaren later misschien wel uit op 10 procent koopkrachtverlies voor de minima. De jarenlange achterstand in loonsverhoging wordt nu door de meeste werkgevers weer een beetje goed gemaakt. Dat betekent dat alleen de werkenden profiteren van een bruto loonsverhoging. Dat gaat niet op voor de uitkeringsgerechtigden en gepensioneerden. Uitkeringsgerechtigden worden wel gecompenseerd met een inflatiecorrectie bovenop de bruto uitkering maar dat geldt al jaren niet voor miljoenen gepensioneerden. Deze beide bevolkingsgroepen gaan met hun netto uitkering/pensioen iets vooruit door de lagere inkomstenbelasting. Alleen de werkende klasse profiteert van de economische groei van de laatste jaren met een stukje loonsverhoging. Per saldo boeren we allemaal achteruit als we de lastenstijging meenemen van alle andere heffingen en verzekeringen. Alle mooie cijfertjes van de diverse rekenmeesters ten spijt. De zogenaamde mooie inkomensplaatjes, het is gerommel in de marge. Het leven wordt echt wel duurder. We betalen nu de hoofdprijs voor de kwaliteit van het leven. Maar elk jaar de hoofdprijs is niet haalbaar en helemaal niet houdbaar. We zijn niet allemaal Sven Kramer. Dit gaat zo al een aantal jaren aan. In meer EU-landen speelt het probleem van de uitgemolken middenklasse. In Frankrijk nu heel duidelijk zichtbaar, waar de straten in de weekends geel kleuren. Toch hebben in NL ook al wat mensen de kop oranje. En dat is niet vanwege de laatst gewonnen wedstrijd van ons nationale elftal. Onvrede over onze inkomensontwikkeling steekt straks vaker de kop op. Het gele estafettestokje komt vanuit FR via BE vanzelf in NL terecht. Kwestie van tijd.

      1. Uitkeringen in één keer 10% verlagen, dat zal het kabinet alleen maar doen wanneer ons land in acute geldnood is. Wat wel aannemelijk is, is dat het minimumloon en de daaraan gekoppelde uitkeringen enkele jaren lang ontkoppeld worden van de gemiddelde loonontwikkeling, waardoor de stijging van uitkeringen bevroren wordt. Deze maatregel heet ook wel de Wet Koppeling met Afwijkingsmogelijkheden (WKA). Als deze ontkoppeling maar lang genoeg duurt, gaan de minima er op termijn wel 10% op achteruit, omdat alles wel duurder wordt.

  3. Het voelt nu ook echt wel als zo’ hype. Alles en iedereen wil duurzaam duurzaam CO2 reductie, minder fossiel, etc. Pffffff het wordt echt de strot doorgeduwd. Typisch van hogere hand opgelegd , de waarschuwing naar het volk, jullie moeten veranderen en er zelf voor betalen. Bah.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.