De ernst van het volstrekt uit de hand gelopen monetaire systeem

5

Ondanks de handelsperikelen en de spreiding van het coronavirus blijft de beurs niettemin ferm stand houden. Dit heeft te maken met de gewekte verwachtingen van de Fed om de geldla wederom verder open te trekken, ‘should worse come to worse’. Over de negatieve effecten hiervan – ultra lage rentes en de almaar toenemende koopkrachtontwaarding – blijft het stil. Logisch omdat deze “stilte” op het oog sinds 2008 “gewerkt” blijkt te hebben. Vanaf het dieptepunt destijds is deze langste ‘bull market’ ooit met de factor 3,5 of met 350% gestegen!

Matig

Nu er van wordt uitgegaan dat de centrale bankiers niet zullen schromen met monetaire injecties als verse virusbestrijding het hopeloos verziekte monetaire systeem opnieuw in leven te houden, zullen de beurzen en de vastgoedmarkten hiervan ongetwijfeld opnieuw profiteren. Daarbij komt dat “alles” toch meezit? Ultra lage rentes, meezittende inflatie, relatief lage (geregistreerde) werkloosheid en een matig draaiende economie!

Ernst van de situatie

In zijn ‘testimony to the Senate Banking Committee’ vorige week gaf Fed president Powell duidelijk aan dat: there is nothing about this economy that it is out of kelter or imbalanced’, dus absoluut geen reden om je zorgen te maken. Maar als dat zo is, waarom dan aldoor blijven zwaaien met die wagenwijd geopende geldla? Deze vraag zal hij op z’n vroegst pas  beantwoorden als hij Fed president “af” is! De ernst van het volstrekt uit de hand gelopen monetaire systeem kan niet beter worden geschetst dan via QE (opblazen van de geldhoeveelheid door de Fed) en het REPO medicijn. Dit laatste dateert niet van september vorig jaar toen het breed aandacht kreeg op de financiële pagina’s maar in feite al vanaf de redding van het Long Term Capital Investment Fund eind jaren ’90 door toenmalig Fed president Alan Greenspan.

Richting Wall Street

Sinds medio september vorig jaar heeft de New York Fed als belangrijkste “werktuig” van de Fed in Washington DC een cumulatief bedrag ad $6,6 biljoen (12 nullen) gefourneerd aan een aantal van de 24 handelshuizen. Voorts bleek uit onderzoek van de Government Accountability Office (GAO), de onpartijdige arm van het Congres, dat de Fed alleen al vanaf december 2008 tot juli 2010 een bedrag van ruim $16 biljoen had doorgesluisd naar Wall Street. Echter, het onafhankelijke Levy Economics Institute in Annendale-on-Hudson kwam volgens de eigen gegevens van de Fed uit op een totaal van ruim $19,5 biljoen dat naar de handelshuizen “verhuisde”, met een additionele $10 biljoen aan zgn. liquiditeitsswaps resulterend in een totaal van ruim $29 biljoen.

Bankroet

Het merendeel van dit geld is volgens deze onderzoekers op de beurs beland, grotendeels in stock index futures met een ‘big bang for the buck’ middels zgn. margin (hefboom) leningen. Dit overigens zonder goedkeuring van het Congres. De Fed heeft intussen aangekondigd in elk geval de REPO operaties tot april a.s. te willen voortzetten, met evidente ruggensteun voor de beurs. Als gevolg van de vele centrale bankinterventies sinds aanvang van dit millennium is de sterk “gemonetariseerde” mondiale schuld met ca. drie maal het mondiale bruto product opgelopen en bijgevolg nooit meer in het gareel te krijgen! Maar niet alleen zijn diverse staten technisch bankroet, maar ook bedrijven en huishoudens (gelokt door de lage rentes) komen in de problemen op het moment dat de inflatie c.q. rente oploopt terwijl de ruimte daarvoor ontbreekt en/of nog erger als banken omvallen.

Zwijgen is goud

Ben geneigd te zeggen dat in een gekkenhuis de gek niet merkt dat hij gek is! Maar dit alles is in feite toch te idioot voor woorden! “Zwijgen is goud” en de zwijgzaamheid dient om de onvermijdelijke  monetaire afstraffing zo lang mogelijk buiten het aandachtsveld te houden in de wetenschap dat sooner or later the shit will hit the fan anyway! Het kan niet anders zijn dan dat men zich “achter de schermen” terdege realiseert dat hiermee niet alleen een eind komt aan het huidige monetaire systeem en aan het dollar regime maar ook aan de Westerse (lees Amerikaanse) suprematie. Dit moet welhaast de belangrijkste reden van de stilte zijn.

Edelmetaal

Terwijl enerzijds steeds meer rode signalen aan de horizon van het monetaire systeem opdoemen, zie je anderzijds (eindelijk!) steeds meer groene signalen aan de horizon van het edelmetaal verschijnen. Ondanks de sterke toename van de zgn. gold swaps en het hanteren van andere goud gerelateerde derivaten door de Bank of International Settlements (BIS) in Basel met een stijging van meer dan 400% sinds mei vorig jaar blijft de goudprijs stijgen. Deze acties zijn bedoeld om meer ‘grip’ te krijgen op het goud dat door commerciële banken wordt aangehouden. Dit is belangrijk om daarmee te kunnen “spelen” met de COMEX futures. Naar het zich thans laat aanzien, blijkt er kennelijk minder potentieel aanwezig om de opwaartse stijging zelfs maar te kunnen neutraliseren. Veeg teken! Deze activiteiten van de BIS hebben er sinds september 2011 toe geleid dat de goudprijs vanaf een niveau boven $1.900 werd gereduceerd tot zelfs beneden $1.100 in 2016. Dit gebeurde middels de op de goudvoorraden getrokken futures waarmee de ‘longs’ middels de ‘shorts’ altijd konden worden afgetroefd, met een “depressief” effect op de goud- en zilverprijs. De BIS heeft op dit terrein altijd in stilte geopereerd en weigert tot op de dag van vandaag hierover ook maar iets naar buiten te brengen!

Minder effect

Hieruit valt af te lezen dat het COMEX “spelletje” uiteindelijk aanmerkelijk minder effect blijkt te hebben gehad om de prijs onder druk te kunnen houden. Gezien de veel geringere marktomvang van zilver blijkt dat zelfde spelletje tot dusver beter af te gaan. Terwijl goud sinds begin vorig jaar een stijging van ca. $300 of ca. 19% liet zien, bleef zilver op een stijging van 14% hangen. Daarmee sloeg de goud/zilver ratio nog sterker door naar nagenoeg 100 of 100 ounces voor 1 ounce goud, een nooit eerder vertoonde ratio die historisch altijd op 16 stond. Bij herstel van deze verhouding (in geval van een nieuwe goudkoppeling) zou zilver dan een opwaarderingspotentieel van zes maal dat van goud bezitten. Het zilver bereikte al eens een hoogte van ca. $50 dollar in 1980.

Crux van het monetaire systeem

Op basis van de kunstgrepen van de centrale banken met de Fed voorop, resulterend in een volstrekt op hol geslagen monetaire beleid, zal er bij een omslag geen andere uitweg zijn dan een nieuwe koppeling met goud in het leven te roepen. Daarbij zal dan ook de uit 1934 stammende Gold Reserve Act op de schop moeten die de Fed de mogelijkheid bood en biedt om de goudprijs “zo nodig aan te passen” en daarmee om de koopkracht van de onderliggende munt (de dollar) te kunnen vasthouden zonder dat zulks de jure kan worden aangevochten. Immers, koopkrachtverwatering leidt in principe tot hogere prijzen en hogere rentes. Alleen door vergroting van de geldhoeveelheid (QE en REPO) en nulrentes konden deze “euvelen” tot dusver, zij het met een ongekend hoge schuldgroei worden voorkomen. De schuldgroei zal naar inschatting z’n neerslag krijgen in een goudpariteit van minstens $10.000 per ounce of meer. Tegelijkertijd zullen alle grondstoffen als eerste in deze “vertaalslag” worden meegenomen en de aanzet vormen tot een mega inflatie, met alle gevolgen van dien. 

Bizarre tijden

Ook bij Donald Trump moet dit bekend zijn! Hij schroomt kennelijk niet z’n volgende ambtsperiode te willen veiligstellen over de koopkrachtrug van z’n onderdanen. Daartoe overweegt hij volgens CNBC zelfs een tax incentive om meer Amerikanen aandelen te laten kopen. De remmen in Washington zijn compleet los met een snel oplopend budgettekort tot thans $1 biljoen op jaarbasis dat wederom zal worden opgeteld bij de staatsschuld. In wezen zou dit onderwerp natuurlijk centraal moeten staan in de presidentscampagne maar welke kandidaat pakt deze handschoen op? 

Inschatting van het omslagmoment

Buiten mogelijke externe oorzaken zijn er twee factoren waarop gelet dient te worden:

  • de S&P Melt Up Indicator zoals in de chart hieronder weergegeven. Zolang de beide lijnen elkaar “in de houdgreep houden”, loert er nog geen direct gevaar; dit wordt anders wanneer deze index stijgt bij een dalende omzet c.q. het aantal stijgende fondsen verhoudingsgewijs afneemt tegenover het aantal dalende fondsen en beide lijnen uiteen gaan lopen. Dat is één. Een tweede veel gevolgde Bull & Bear Market indicator is die van Bank of America die het einde van de opgaande trend in zicht heeft is maar er hangt nooit een tijdklok. De 8-stand geldt daarbij als kritisch maar deze is ook al eerder waargenomen zonder repercussies tot dusver:
  • Zodra de goudprijs het vorige hoogtepunt ad $1.927 dollar van september 2011 definitief uitneemt. Evident is hierbij de correlatie tussen de goudprijsstijging en de 30-jarige UST yield.

Dit zijn significante signalen die zich uitstekend tot “Andere Tijden” lenen. Robert Broncel