De nevelmachine draait op volle toeren

15

U kent ze wel, de nevel- of rookmachines. Als er een sfeer van verhulling, mystiek of dreiging moet worden geschapen dan draaien zij volop. Tal van regeringen hebben de knoppen op de stand maximaal gezet, omdat ze een heldere lucht en een duidelijk zicht voor ons burgers niet zien zitten.

mistige sferen

De Zorg

Staatsecretaris van Volksgezondheid Martin van Rijn deed zondag in het programma Buitenhof zijn uiterste best om over de voorgenomen enorme overheidsbesparingen in de gezondheidszorg uiterst vaag te zijn. De woordjes zo lang mogelijk zelfstandig, mensgericht, buren, kinderen en mantelzorg bleken de scharnierpunten te zijn voor het nieuwe nog compleet onuitgewerkte beleid. In tussenzinnetjes kwamen nonchalant de woordjes even naar voren waar het echt om ging en zal gaan, zelf betalen, door de kinderen betalen, het huis verkopen en de opbrengst besteden aan de zorgkosten etc. Gemeenten zullen het in de toekomst moeten gaan doen. Dicht bij de burgers, ieder op eigen wijze en vooral on-bureaucratisch. Wat mij betreft had het allemaal heel simpel kunnen worden samengevat, namelijk: U moet zich in de toekomst gewoon zelf redden terwijl de belastingen en premies in een rap tempo zullen blijven stijgen.

Bezuinigingsmoe

Nederland heeft al uitgebreid laten zien dat bezuinigingen uit zijn. In Spanje liet Rajoy namens hem verkondigen dat de begrotingsdoelen voor de komende jaren wederom niet gehaald zullen worden. Frankrijk staat in zijn geheel stil. Portugal heeft de portemonnee helemaal leeg en de nieuwe regering van Italië wil een prachtstart maken door onmiddellijk te stoppen met zuinig zijn. Het geld moet weer rollen.

Op naar de afgrond en tot dan lasten verhogen en potverteren

Het wordt steeds duidelijker dat geen enkele regering meer weet waar het naar toe zou moeten. Men is moe, zat van al het gekrakeel om geld, besparingen en werkloosheid. De uitgaven blijven stijgen, de tekorten lopen op en blijven dit doen. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat de meeste Nederlanders zich niet druk maken over al het gedoe. Men vindt het veel te moeilijk. Pas als men werkloos thuis zit en de inkomsten per direct teruglopen komt de vraag en nu?

En nu?

Als de uitgaven blijven groeien, zullen de belastingen en accijnzen ook weer verder omhoog moeten. De uitgaven van burgers blijven krimpen. Als door prijsdeflatie de winkeliers de uiterste grens hebben bereikt van wat voor hun prijstechnisch nog mogelijk is, dan moet de deur gewoon dicht, failliet of voor altijd gesloten. Regeringstechnisch hobbelt men van probleem naar probleem. Harde afspraken van vandaag smelten morgen als boter in de zon. In bestuurskundige termen hebben beleidsvoornemens-  beleidsafspraken en beleidsuitvoering niets meer met elkaar gemeen. Overal wordt geboetseerd, geherinterpreteerd, afgezwakt, bijgekleurd en opnieuw vormgegeven. De crises aanpakken met de gereedschappen waarmee ze zijn gemaakt is een onmogelijke opgave. We boeren elke dag een beetje verder terug, in Nederland én Europa, langzaam maar gestaag vastlopend in de brij van het niet weten hoe we uit de modder moeten komen.

Treurig? Ja, echter alleen voor ons mensen. Voor de natuur is het prachtig. Als de laatste van ons is weggezakt in de diepte van de modderpoel, dan zullen bloemen en planten groeien en bloeien. Dan zal de honingbij vrij zijn van het gif van Bayer, het wilde graan lachen om de gentechniek van Monsanto,  dan zullen de dieren dartelen door het gras, de vissen springen van plezier. De aarde heeft de egocentrische mens niet nodig, kan zelfs het beste zónder hem en haar. We hebben het er zelf naar gemaakt.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie