De plunderaars en het mosterdzaadje: op weg naar een systeemreset?

36

Op het artikel Arbeid zal nooit meer het zelfde zijn van Gerrit Welbergen is heel divers gereageerd. Reageerder S7P heeft het over het opraken van de resources, het vastklampen aan oude strohalmen en de noodzaak tot leven op een manier die past bij een natuurlijke maat. Lutra wijt het vooral aan de somberheid van de artikelschrijvers. Yoep wil naar het loslaten van het begrip werkgelegenheid. Door robots en machines kan alles wat nodig is worden vervaardigd door een paar mensen en Jong Nederland, 25 levensjaren, wil dat het doemdenken wordt losgelaten. Er zijn volgens hem net zo veel positieve kansen aan deze tijd. Citaat: ”Wij als nl dreigen weg te zakken als een klagend, een ander de schuld gevend, zeikend en piepend klootjesvolk!”

groei zagen

De plunderaars

Alvorens aandacht te besteden aan onze mogelijke toekomst, wil ik eerst even ingaan op diverse tv-programma’s die de laatste maanden mijn blikveld passeerden. In de Keuringsdienst van Waarde konden we zien hoe Estlandse veengrond, die bijna tienduizend jaar nodig heeft gehad om tot een enkele meters dikke laag aan te groeien, in enkele maanden werd afgegraven, om zo als belangrijkste grondstof voor onze potgrond te kunnen dienen. In Duitsland vinden ze dat olie en gas voor o.a. de woningverwarming veel te duur is geworden. Vele tienduizenden huisbezitters zijn inmiddels overgestapt op houtstook, blokken, pellets en snippers. De prijs van hout is in enkele jaren al vier keer over de kop gegaan en de vraag neemt nog elke dag toe. Er is wel een “klein” probleempje. Een boom die tachtig of meer jaren aan groei nodig heeft gehad is met de nieuwe machines in één minuut omgezaagd, met als gevolg dat de bossen in razendsnel tempo aan het verdwijnen zijn.

Het zelfde “We willen het nu!” gedrag en de “Wie straks leeft die ziet maar houding” kunnen we vinden bij de regenwouden, olie, gas en vele andere grondstoffen.

Zekerheden van deze tijd

De kosten van levensonderhoud zijn in Nederland gestegen tot grote hoogte. De regeldruk is enorm en nog elke dag groeiend. De lonen voor de midden en lagere klasse dalen, direct of indirect. Het netto besteedbaar inkomen wordt al een hele tijd minder én zeker niet als laatste punt er moeten enorm veel schulden worden afbetaald. Wat het onderwijs en de productie aangaat draait het steeds meer om kwantiteit. De beste cijfers, de meeste producten per uur en of de laagste prijs. Laag, of zelfs ultra laag geprijsde eieren, kippen, varkens, koeien, melk en andere zaken hebben hun uitwerking op het hele voorproces. De boer wiens kip dat laaggeprijsde ei moet leveren, kan niet anders dan besparen op voer, de huisvesting en de verzorging.

Somber?

Ja zeker en met weinig hoop op verbetering. Natuurlijk zijn er individuele mogelijkheden om aan de weg te timmeren. Je kunt een webshop beginnen, tuintjes wieden, een slimme snelle maaltijdservice starten en nog heel veel meer. Het probleem zit echter in het systeem. De logheid daarvan is bijna monstrueus. We blijven de plunderaars die we zijn en zoeken nog elke dag nieuwe mogelijkheden.

Export als reddende Engel

Zondag hebben we in het programma Buitenhof kunnen horen dat de voorspelde groei minimaal is en alle landen in de wereld de export als de reddende engel zien. Als die maar weer aantrekt, als, als, als. Als jij van mij koopt verdien ik geld dat dan door mij weer kan worden uitgegeven waardoor jij ook weer geld verdient. Als we zo een tijdje doorgaan dan wordt alles weer goed en heeft ieder weer werk. Het zelfde liedje. Meer van het oude.

Ook positief?

Ja zeker. Het positieve zit in de vooral technische mogelijkheden die we hebben. De enorme potentie wat betreft  het verwerven en delen van kennis en vaardigheden. De bestaande machten en structuren willen al die mogelijkheden echter alleen als ze in te passen zijn in dat wat al is. Wie macht heeft wil dit houden en wie rijk is wil dat blijven.

Wat kan de conclusie zijn?

  • We hebben mogelijkheden genoeg;
  • Er is een schat aan kennis en kunde;
  • Er is een beperkt aantal mensen die vanuit de share gedachte wil handelen en van de natuur niet meer wil nemen dan zonder schade kan worden gebruikt;
  • Er is een grote groep mensen die het wel goed vindt;
  • Er is een enorme hoeveelheid aan zogenaamde oplossingen bedacht zonder dat deze praktische invulling krijgen of kunnen krijgen. Voorbeelden zat: Jongeren, ouderen en Wajongers aan het werk. Eerlijk werk voor een eerlijk loon. Schoolverlaters die zo in kunnen stromen in leven en werk. Vrijwilligers en participanten die feitelijke arbeid over nemen dat voorheen betaald werd verricht en nog zo heel veel meer.

Wat mij betreft zitten we in een knoop die nog nooit zo ingewikkeld is geweest als nu. Mijn kerkgebouw, waar ik eerlijk gezegd niet al te vaak meer kom, gaat binnen niet al te lange tijd verdwijnen omdat bezoekers en geldelijke middelen teruglopen tot bijna nul. Nu het eind in zicht komt begint het echter toch te knagen. Het gebouw was alleen een symbool. Buiten dat was er echter zo veel meer, een gemeenschap, gedeelde waarden en riten, een her- en erkennen van de ander. Nu is het ieder voor zich en bijna niemand meer voor ons samen.

Welvaart en welzijn

De wereld schijnt nog slechts om enkele woorden te draaien namelijk economie en welvaart. Welvaart kan grotendeel of helemaal losstaan van het uiteindelijke welzijn en vooral voor het welzijn voor wie of wat. Welzijn is simpel en heeft te maken met de warmte van ons hart. Niet alleen voor ons zelf maar voor heel de schepping. Diep in ons binnenste weten we heel goed in welke bijna uitzichtloze situatie we zijn aanbeland.

  • Geen werk kunnen vinden
  • Uitgebuit worden
  • Niet (meer) mee kunnen doen
  • Eenzaamheid
  • Een gezondheidszorg die mensen ziet als raderwerkjes
  • Euthanasie voor lichamelijk gezonde zestigers die klaar zijn met leven

Systeemreset

De harde systeemreset die door zoveel schrijvers en reageerder op Biflatie wordt genoemd is wat mij betreft meer dan nodig. Wachten tot die van zelf komt is een optie. Slimmer lijkt het mij dat ieder van ons zelf tot die reset besluit. Ja ook ik, jij en u. Niet morgen maar nu. Laten we zijn als een mosterdzaadje dat elke mogelijkheid benut om te groeien en zo bergen verzet.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie