De prijs voor gezondheid is de prijs van geld

Alles heeft een prijs, zo ook onze gezondheid. Gezondheid kun je niet kopen, je kunt je alleen verzekeren voor medische behandelingen. In Nederland betalen we een hoge prijs voor ons gezondheidsstelsel. Zorginstellingen en ziekenhuizen staan op een redelijk niveau, echter blijven investeringen in capaciteit achter. Heeft iets te maken met het kabinetsbeleid, kiezen voor nationale belangen of internationale aangelegenheden.

Geloven in de toekomst

Ons zorgverzekeringsstelsel is slim ingericht, voor iedereen een verzekeringspakket op maat. Met een uitgekleed basispakket maar in de aanvullende verzekeringen kunnen we extra investeren als we zeker willen zijn van een optimale behandeling in de beste klinieken. Niet voor de allerarmsten weg gelegd dus. Met een beetje kapitaal kun je op die manier investeren in duurzame en zorgzame ‘wellness.’ Kijk naar de rijke vorstenhuizen en andere elitaire kringen waar de gemiddelde leeftijd hoger ligt dan bij de bewoners van achterstandswijken. Gelukkig komt daar verandering in. Uit de propaganda over de Agenda 2030 die via de verschillende media op ons af wordt gevuurd met prachtige duurzame ontwikkelingsdoelen ga ik geloven in een betere toekomst. Sorry hoor, maar weer kom ik terecht bij de agenda van de supranationale organisaties VN en WEF. De inhoud laat mij niet los, telkens stuit ik op de vele commentaren die op het internet voorbij komen.

Ambitie en kapitaal

Waarom zou er toch zoveel commentaar zijn op wereldverbeteraars, vraag ik mij dan af. Waarom word ik argwanend als er mooie beloften worden gedaan door hoog geplaatste officials. Zal wel door m’n leeftijd komen. In het ouder-worden-proces kun je wat langer terug kijken in de geschiedenis die je zelf hebt doorgemaakt. Ben ik blijven hangen in de middenmoot, of de massa zo u wilt, bij wie het ontbrak aan eerzucht. Soms blijf je hangen in je inspiratie om iets goed te doen en jezelf daarin te verbeteren. Geeft een gevoel van voldoening. Heb anderen gezien die ongeduldig werden in alles wat ze deden en haast hadden om promotie te maken. Met een HBO-opleiding en een vlotte babbel is er veel ruimte in onze bureaucratische wereld met ontelbare ambtelijke instituten. Vooral sinds NL lid is van de EU. Na de nationale politieke ladder wacht er de lift in de wolkenkrabbers van de supranationale instituten en multinationale bedrijven die vanwege de kapitaalstromen aan elkaar gelieerd zijn. De lobby bij de politiek geeft een onderlinge verwevenheid waarin het goed toeven is.

ABN/AMRO, wat krijgen we nou?

Door globalisering van de wereldhandel en internationale samenwerking van centrale banken en grootbanken vliegt het kapitaal met digitale snelheid van rekening naar rekening. Goed dat we nu internetbankieren, de biljoenen die dagelijks over en weer vliegen zijn simpelweg niet te vervoeren in een vrachtvliegtuig. Het digitale geld rukt op, in grote getale met ontelbare nullen voor de komma. Contant geld verdwijnt, heel geleidelijk. Zo langzaam dat we het niet opmerken. De EU-Commissie onder leiding van Ursula von der Leyen wil een totaal verbod op contante betalingen van meer dan 10.000 euro. Klanten van ABN AMRO moeten per 1 juli gaan betalen als ze binnen een jaar te veel contant geld hebben opgenomen. Eerder communiceerde de bank een limiet van 10.000 euro per jaar, maar dat is nu aangepast naar 12.000 euro. Dit komt neer op 1.000 euro per maand en zo’n 230 euro per week. De verklaring van de bank luidt als volgt:

“Door deze aanpassingen stimuleren we dat grote contante geldstromen digitaal gaan verlopen. Zo helpen we bij het bestrijden van financiële criminaliteit, zoals fraude en witwassen.”

CBDC komt er aan

Hoe hypocriet zijn onze banken. De ABN/AMRO die helpt bij het bestrijden van financiële criminaliteit, zoals fraude en witwassen. ABN/AMRO, de staatsbank die wij belastingbetalers gered hebben van de ondergang, die nu zelf in het beklaagdenbankje zit vanwege het faciliteren van witwassen. Hoe kan ik nu vertrouwen hebben in ons bankenagglomeraat die o.l.v. centrale banken het fiat geldsysteem beheren. Banken die krediet verstrekken tegen afbraakprijzen. Centrale banken die vervolgens met hun QE-programma de onrendabele leningen opkopen om te voorkomen dat banken omvallen. Ach, ik denk te ouderwets. Ik vergeet die Agenda 2030. We staan voor een nieuw tijdvak waarin alles beter en mooier wordt. Big Banks, Big Tech en Big Brother gaan de samenwerking aan om ons fiat geldsysteem te redden van de ondergang. De CBDC’s(centrale bank digitale valuta) komen er aan maar eerst moet cash er uit.

De hoofdprijs voor ons zorgstelsel

Deze CBDC’s zouden in versneld tempo ingevoerd kunnen worden, afhankelijk van hoe snel het fiat geldsysteem z’n einde nadert. Genoeg signalen die daar op duiden als we kijken naar de prijs van aandelen en vastgoed. Krediet is spotgoedkoop en spaargeld teert in door negatieve rentetarieven. Verwijs ik even naar de titel van deze column: “De prijs voor gezondheid is de prijs van geld.” Er klopt iets niet. Geld is spotgoedkoop gemaakt door de bank. Toch betalen we de hoofdprijs voor ons zorgstelsel, de nominale premies voor onze zorgverzekering en de procentuele zvw-inhoudingen(5,75 %) op ons loon, pensioen of uitkering. Voor een modaal inkomen is dat al gauw meer dan 300 euro per maand per verzekerde. Werkgevers betalen zelfs een hogere zvw-bijdrage ad 7 procent. Weet iemand hoeveel Hugo de Jonge met zijn Ministerie dit jaar uitgeeft aan de virusbestrijding? Dat sommetje telt nog altijd door.

Troonrede op 21 september

Hugo krijgt een sluw knipoogje van Wopke Hoekstra. De Schatkist kan het goed aan. Staatsleningen zijn zonder rente en de belastingbetalers lossen de schuld wel af. Extra aflossen wordt verdisconteert in de nieuwe belastingplannen voor 2022. Koning Alex mag het voorlezen vanuit zijn voorgekauwde Troonrede op 21 september. Hopen dat het oranjezonnetje schijnt. Dat geeft wat kleur aan Prinsjesdag met de folklore van mooie hoedjes van de dames Kamerleden. De monotone voorlees toon van onze Alex wordt daarmee mooi verpakt, geflankeerd met de lieve glimlach van ons aller Maxima. Ze leidt ons af. We vergeten het kostenplaatje en zien alleen het mooie plaatje van ons Koninklijk paar. Voor onze goeie gezondheid hebben we best wat over, of niet dan. Vooral als gevaarlijke virussen ons leven bedreigen.

GW

3 reacties

  1. Voor miljoenen mensen in dit land zijn de centrale kernvoorzieningen in eerste levensbehoeften onbereikbaar. Zij ‘participeren’ uitzichtloos in onbetaalbaarheid, wachtlijsten en negatieve bestaanszekerheid. Terwijl gigantische sommen beschikbaar zijn voor het redden van het ‘verdienmodel’ en grove verspilling in volkomen overbodige tierelantijnen.

    We zijn helemaal klaar met het Haagse neoliberalisme, het fossiele politieke kartel en met hen die de ‘old boys’- en achterkamertjescultuur vertegenwoordigen.

    De roep om openheid en eerlijkheid staat in schril contrast met de verkiezingsuitslag van 17 maart, maar zal beslist niet verstommen nadat dezelfde schijnheilige regentenkliek weer voor een volgende termijn in het pluche heeft mogen plaatsnemen.

    1. Men moet niet vergeten dat op dit moment de inflatie aan een indrukwekkende opmars bezig is en de rijen voor de voedselbanken zullen de komende tijd langer en langer worden. We zitten met z’n allen vast in de klauwen van dit neoliberale systeem en zolang die klauwen niet loslaten is er geen ontsnappen aan. Je moet er ook niet op rekenen dat binnenkort door de vaccinaties alles weer vrijgelaten wordt want als door de normale seizoensverloop zullen de besmettingen vanaf september weer toenemen en schiet het nieuwe kabinet, als die er dan al is, meteen in de angstmodus en gaat de zooi weer op slot. Ook de komende versoepelingen zullen trager komen dan die van vorig jaar omdat de ziekenhuisbezetting door Covid op dit moment 2,5 keer zo hoog is als vorig jaar op deze datum.

  2. De gezondheidszorg in Nederland is duur. Dit heeft te maken met de wijze van financiering en het management dat de gezondheidszorg aanstuurt.
    De financiering is een groot probleem. Er is geen directe correlatie tussen degene die zorg krijgt, en degene die rekening betaald. Het zorgsysteem wordt betaald door het Rijk en de verzekeraars. En de burger krijgt uiteindelijk de rekening, namelijk een hogere volksverzekeringspremie en hogere verzekeringspremie. De zorgkosten in de jaren 70 was ongeveer 8 miljard euro, en nu gaat het richting de 100 miljard euro.
    – De premie is een verzekeringspremie, er is feitelijk geen kostprijs, het is een berekende prijs.
    – Er is bijna geen feedback van de klant naar het ziekenhuis in termen van prijs/kwaliteit verhouding.
    – de prijzen die gehanteerd worden zijn onderhevig aan politieke ontwikkelingen
    – ik heb als gebruiker helemaal geen invloed op de prijs/kwaliteit van een ziekenhuis, huisarts etc. De enige invloed die ik heb, is dat ik 1 keer per 4 jaar mag stemmen en ik kan 1 keer per wijzigen van verzekeringscontract.
    – ook artsen en ziekenhuizen hebben bijna geen invloed op wat zij wel en niet mogen.
    Wat ik wil is dat de verzekeringsmaatschappijen geen onderdeel mogen zijn, van de financiering van de gezondheidszorg. Ook de overheid moet een gigantisch stap terug doen.
    Burgers moeten gewoon een contract sluiten met het ziekenhuis, huisartsen, tandartsen etc. Dan kan de belastingdruk enorm omlaag en de verzekeringspremies verdwijnen. Ik weet zeker dat de collectieve kosten van de gezondheidszorg van nu ongeveer 90 miljard omlaag kan naar 50 miljard.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.