Duitsland van alle kanten onder druk

48

Valt u het ook op? In Nederland is er bijna niets te horen, lezen of zien over het hele euro-crisisgebeuren. Alle politici en journalisten zijn gewoon op vakantie of houden zich met andere dingen bezig. Een groot deel van de bevolking ligt in de zon en is kennelijk blij met de komst van de SP. Taart, altijd en overal, voor bijna ieder. In ons buurland Duitsland is de situatie heel anders. Zowel van buiten als van binnen is de druk op Merkel en haar kabinet meer dan groot.

Duitsland moet niet langer “Stur” – te vertalen als: onverzettelijk, vasthoudend of eigenwijs zijn. De portemonnee  en de geldkraan moeten open vinden vooral de zuidelijke landen en de eurocraten. Griekenland, Spanje, Italië, Frankrijk en alle anderen moéten worden gered. Dat we daardoor uiteindelijk met zijn allen onder water gaan, willen de –wij willen nu hulp roepers!- natuurlijk niet weten.

Duitse bevolking

Naarmate de druk van buiten toeneemt, worden de Duitse burgers steeds bezorgder en bozer. Met Eurofielen als de Luxemburger Juncker, die hard riep dat Duitsland niet genoeg doet om de Euro te redden, heeft een groot deel van de bevolking het wel gehad. Net als in ons land is er qua Duitse politici een duidelijke tweedeling in standpunten. De linkerzijde is van mening dat alleen méér Europa de oplossing is terwijl liberaal en rechts vooral sceptisch zijn over de Europese ontwikkelingen.

De grote misleiding

Op dit moment is taal het meest gebruikte wapen in de euro-crisis. Voor het oog van de wereld worden de mooiste volzinnen geproduceerd, die daarna te pas en te onpas worden opgepakt en zodanig gekneed dat ze als passend bij iemands persoonlijke doelen kunnen worden gebruikt.

merkel en holande

Als een treffend voorbeeld van het misbruiken van taal kan de gemeenschappelijke verklaring van Frankrijks president Hollande en bondskanselier Merkel dienen. Nadat eerste Draghi al enkele prachtige en niet gedekte uitspraken had gedaan  verklaarden beiden “Alles te zullen doen om de eurozone te beschermen”, “eenieder moet daarbij zijn verplichtingen nakomen op zijn eigen terrein”, In de aanvullende zin werd het woordje –Alles-, dus onmiddellijk nader ingekaderd  door een “mits je het thuis allemaal zelf eerst prachtig hebt geregeld.” Dergelijke verklaringen van sterkte en samen uit en thuis, kunnen  alleen maar gezien worden als een soort wanhoopsdaden. Men weet op korte termijn gewoon even niets anders te bedenken. De markt en het volk moeten gerustgesteld worden door de krachtdadige leiders.

Duitsland als wegwijzer voor Nederland

Het is onvoorspelbaar hoe het de komende tijd verder zal gaan. Er zijn zo veel variabelen dat er geen brood van valt te bakken. Zeker is dat Nederland zo langzamerhand geen enkele rol meer speelt in het Europese, veel te druk is met zijn eigen politieke gedoe. Na 12 september zal het meeste afhangen van de persoon die bij ons premier gaat worden. Nodig is een politiek zwaargewicht met visie en een tweede kamer die voor het welzijn van alle Nederlanders durft te gaan, los van retoriek, persoonlijke scoringsdrift en sociale maar niet betaalbare oplossingen. Op de bekende weg van -kijk mij eens- vragen aan de minister zitten we echt niet meer te wachten. We blijven slippendrager van Duitsland, laten we daarvan dan wel het beste maken en in de tussentijd hopen dat het Angela Merkel lukt om de rovers en wolven uit haar buurt te houden.