En nu graag de echte waarheid

28

De protesten van de gele hesjes hebben zoals bekend heftige vormen aangenomen. Het lijkt de start van een nieuwe oppositie tegen het beleid van regeringen buiten de parlementaire oppositie om. Het is een signaal dat het vertrouwen van de bevolking in de regering(en) tot een dieptepunt is gedaald.

Globalisme is de oorzaak

De opkomst van de populistische partijen is daar een duidelijk voorbeeld van. Wat gaan we nog meer krijgen nu ook de beweging na Frankrijk wordt overgenomen in andere landen, al is het in wat mildere vorm. We zien een algemeen protest tegen de alsmaar stijgende kosten van levensonderhoud. Een ontwikkeling die wereldwijd zo wordt gevoeld. In mijn voorgaande columns heb ik vaak aangegeven dat de het wereldwijde globalisme één van de grootste boosdoeners is.

Pure onderdrukking

Door het grootschalig inrichten van onze maatschappij met multinationale bedrijven en politieke verbonden zoals bijvoorbeeld onze “eigen” EU worden burgers onderdrukt. Ook de VN gaat een zwaarder stempel drukken op de inrichting van de mondiale gemeenschap. Er worden grote machtsconcentraties gevormd waardoor een geleidelijke onderdrukking van de wereldbevolking ontstaat. Veel wereldse zaken, zoals immigratie (Pact van Marrakesh), rentebeleid centrale banken, en veel meer worden door organisaties opgelegd die ver boven ons eigen polderparlement staan. Op een goed moment wordt de kudde wakker. Het is wachten op de eerste signalen en die zijn dus in Frankrijk afgegeven. Maar hoe nu verder?

Omslag naar schoon wordt doorbelast

Zoals eerder opgemerkt zijn het de alsmaar stijgende belastingen en onderhoudskosten. En daarvan staat ons nog veel meer te verwachten. In het klimaatakkoord van Parijs is afgesproken dat we met ons allen, behalve de VS en nog een aantal grote vervuilers, de CO2 uitstoot moeten terug dringen. Om dat te bevorderen en de omslag naar alternatieve energie te versnellen worden de enorme transitiekosten aan de belastingbetaler doorberekend. Gewoon de weg van de minste weerstand. Doorbelasten want met die gedachte zijn wij burgers inmiddels gehersenspoeld. Ons milieubederf wordt als vanzelf afgewenteld op de gemeenschap. Maar wat blijkt, de grenzen zijn bereikt. De massa pikt het niet meer, de protesten breiden zich als een olievlek uit. Waarbij  die smerige smeerolie feitelijk de grote boosdoener is. Onze economie draait  nog volop op die olie en daar ligt dus weer een dilemma. De olie heeft enorme (ongelijke) welvaart gebracht bij nogal ondemocratische oliestaten. Deze houden de westerse democratieën in een wurggreep met de OPEC, een machtig kartel die overigens geleidelijk afbrokkelt.

En de vervuiler betaalt

Door de schommeling in de olieprijzen door vraag en aanbod is te weinig geïnvesteerd in schone energiebronnen. Onlangs maakte de olieprijs weer een duikeling door de verwachte afname van economische groei. Oliestaten willen toch inkomsten genereren en gaan ondanks interne afspraken toch (stiekem) meer produceren. Hiermee blijft het probleem van de smerige uitstoot door goedkope olie overeind. Onder het motto van de vervuiler betaalt wordt de financiering van schone energie bij de consumenten neergelegd, maar deze pikken het niet meer. Behalve accijnzen maken vanaf 2019 ook milieuheffingen de brandstof stapsgewijs duurder. En dat gebeurt wereldwijd. De gevolgen zijn niet te overzien omdat alle vervuilers betalen, dus ook de industrie met zijn enorme uitstoot. Hierdoor worden productiekosten en vervoerskosten over de hele linie duurder en automatisch doorberekend aan de consument. Een domino-effect dus. Nu is dit nog maar het begin. Veel landen lopen achter met de invoering van de doelstellingen vanuit het klimaatakkoord, dat gaat nog wat worden.

Klimaatlobby heeft een natte droom

De ontstane onrust zal zich als een olievlek verspreiden over steeds meer landen afhankelijk van de snelheid waarmee milieuheffingen worden ingevoerd. Wat waarschijnlijk in het klimaatakkoord over het hoofd wordt gezien is dat anders dan met belastingheffingen de milieuheffing vanaf de bron tot aan de consument kostenverhogend doorwerkt. Nogmaals dat wordt nog wat. Het klimaatakkoord stelt de wereld voor een enorm problemen wat de samenstellers van dat akkoord niet hebben voorzien. Wat te denken van het afremmen van de economische groei die mogelijk omslaat naar krimp. De klimaatlobby bestaat natuurlijk voornamelijk uit idealisten die een ideale wereld voor zich zien. Hun natte droom zal velen uit de slaap wakker schudden.

Parijs brandt

Het klimaatakkoord zal bij een exacte uitvoering een wereldwijde recessie tot gevolg kunnen hebben die zijn weerga niet kent. En nu al pikt de Franse bevolking het niet. Hoe ironisch is het niet dat juist het klimaatakkoord Parijs in brand zet. Zeer slecht voor het milieu!

Klimaatvraagstuk

Maar hoe gaan we nu het klimaatvraagstuk oplossen? En juist nu komt het Global Carbon Project met een publicatie dat de uitstoot van CO2 in plaats van een afname is toegenomen met zelfs 2,7 procent. Er zou dus ingevolge het akkoord van Parijs haastig actie moeten worden ondernomen. Er is een acute situatie ontstaan wat snelle investeringen vergt met kapitale kosten. Dus in plaats van een uitstel van de accijnsverhoging in Frankrijk is eerder een versnelde invoering nodig en wel met 20 cent of meer per liter.

Waar ligt de oplossing

Nu ben ik gelukkig Macron niet, maar ik zie weer dat enorme dilemma waar we voor staan. De enige oplossing is om in plaats van te consumeren te gaan consuminderen. En dat betekent ook al weer economische krimp. Weer een dilemma. Krimp betekent ook een neergang op de financiële markten waarbij banken gaan wankelen, waarin het vertrouwen al minimaal is. Banken mogen niet meer zoals in 2010 worden gered door overheden maar in de EU moet nu de EU-bankenunie in eigen beheer de slechte banken overeind houden dan wel overnemen t.b.v. behoud van ons financieel systeem. Nog een dilemma dus. Het ene na het andere, een ongeluk komt zelden alleen.

Echter, wetenschappers verschillen van mening

Het wordt nu hoog tijd dat er echte duidelijkheid komt vanuit de klimaatwetenschap. Is de uitstoot van CO2 door de mens nu echt zo schadelijk als wordt beweerd door de voorstanders van het klimaatakkoord? De wetenschap is daarover behoorlijk verdeeld. Er zijn genoeg tegengeluiden met gedegen onderbouwde verklaringen waarin wordt beweerd dat niet de mens maar de natuurlijke klimaatcycli ten grondslag liggen aan de klimaatverandering:

Ik vraag mij dan ook af waarom onze politici hebben gekozen voor de wetenschappelijke variant dat de mens de boosdoener is van de opwarming van de aarde. En waarom de samenleving wordt opgezadeld met de enorme kosten die de klimaatlobby ons oplegt terwijl nog  geen duidelijke consensus bestaat in het klimaatdebat tussen de verschillende klimaatwetenschappers. De klimaatlobby lijkt verheven tot een religie. Er is een wereldwijde coalitie ontstaan tussen de (groen)linkse politiek en het grootkapitaal.

En nu graag de echte waarheid

Het wordt dus hoog tijd dat wij burgers de echte waarheid horen. Ik weet het even niet meer. Ik ben geen wetenschapper maar afhankelijk van hun theorieën waarvan de impact enorm is. Ik moet kunnen vertrouwen op hun eerlijke expertise. Maar hoe eerlijk zijn dan de rapporten van de klimaatlobby die worden gesteund door het grootkapitaal en samen druk uitoefenen op de mondiale samenleving om zo maar eventjes over te schakelen naar een lagere versnelling of nog liever gelijk overschakelen naar een automaat op een accu. Kortom, een dilemma van jewelste. Hoe lossen we dit enorme vraagstuk op? Snelle actie lijkt gewenst, maar welke???

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.