Geld is een nieuwe vorm van slavernij

21

Geld is een nieuwe vorm van slavernij die zich van de oude vorm onderscheidt doordat het onpersoonlijk is, dat er geen menselijke relatie bestaat tussen meester en slaaf. Leo Tolstoj, 19de-eeuws Russisch schrijver.

Machthebbers – om het even of het democratisch gekozen leiders, dictators of keizers zijn – hebben door de eeuwen heen geprobeerd om rijkdom te verwerven door hun onderdanen voor zich te laten zwoegen.

geld schuld

Sommige machthebbers, kijk naar Stalin of Hitler, hebben miljoenen mensen afgeslacht om hun macht te consolideren maar in het algemeen is het voordeliger om te profiteren van de arbeid en het geploeter van onderdanen dan om hen te liquideren. Piramides zijn gebouwd door slaven, wegen en bruggen. Miljoenen hebben ooit hun lichamen bedekt met kleding waarvan de katoenbollen geplukt en gepluisd werden door slaven. Goud en zilver werden gedolven door slaven. Slaven werden over het algemeen redelijk gevoed en gehuisvest. Een zieke of dode slaaf is immers niet productief en vormt dus investeringsverlies vanuit kapitalistisch oogpunt.

Verplichte Arbeid is Verboden

Slavernij is officieel verboden in de moderne samenleving. ‘Niemand mag in slavernij of dienstbaarheid worden gehouden’ en ‘Niemand mag gedwongen worden dwangarbeid of verplichte arbeid te verrichten’ aldus artikel II-65 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie. Hetzelfde artikel verordonneert ook: ‘Mensenhandel is verboden.Maar ben je geen slaaf als je gedwongen bent om meer dan de helft van je salaris af te dragen aan de nationale en lokale machthebbers via loonheffingen, accijnzen en belastingen over onroerend goed, voedsel, kleding en energie? Ook de arbeid die je door een vakman laat verrichten belast de overheid voor ruim één vijfde deel. Het absurde en onhoudbare gevolg van al die belastingen is dat wanneer een vakman zichzelf zou inhuren voor het schilderen van z’n eigen huis hij vier uur zou moeten werken om zichzelf één uur te kunnen inhuren. Dat is geen mechanisch maar een economisch perpetuum mobile. Het is een illusie te denken dat een dergelijk artefact eeuwigdurend zou kunnen blijven voortbestaan.

Stagnerende Loonontwikkeling

Een van de meest verraderlijke vormen van slavernij is het gevolg van de doelbewuste misleiding door banken en in hun kielzog de financieel adviseurs om de hardwerkende burger te verlokken tot het aangaan van grote schulden. Jonge mensen worden verleid via startersleningen, schenkingsvrijstellingen van (groot)ouders, lage rentes en aansporingen van politici, professoren en andere vazallen van de vastgoedsector om gigantische schulden op hun schouders te laden om een onderkomen – in veel media eufemistisch droomhuis genoemd – te bemachtigen. Meer dan 600 miljard euro schuld hebben de Nederlanders opgebouwd om in een eigen stulpje te mogen wonen, gefinancierd met hypotheken die velen zich, tweeverdiener of niet, feitelijk niet kunnen veroorloven nu hun salaris zich niet volgens de verwachte stijgende lijn ontwikkeld.

Lachwekkende Frase

Rond de 25ste van de maand wordt je netto salaris op je bankrekening gestort en nog voordat de maand om is, is het saldo gereduceerd tot een factie daarvan door automatische overschrijvingen voor hypotheek of huur, energie en water, aflossingen op persoonlijke leningen, ziektekosten- en andere verzekeringen, lokale belastingen, noem maar op. Al die verplichtingen zuigen je bankrekening leeg. Met de luttele Euro’s die overblijven moet je de verdere maand zien rond te komen: eten en drinken, kleding, schoeisel en verzorging, en zo verder en zo voort. We hebben ons als makke schapen laten paaien en ons juichend in een ravijn van diepe schulden gestort. We zijn niet meer of minder dan de schuldslaven van vroeger, de koelies en de dagloners, want werken is geen vrije keus meer maar is noodzakelijk om onze schulden af te betalen en meer nog de rente daarover te voldoen aan de lachende derde – de bankiers. We zijn doodsbenauwd om onze baan te verliezen, want het salaris en de rotsvaste overtuiging van een continue stijging daarvan vormden de drijfveer achter het opbouwen van torenhoge schulden. Onze schulden zijn zo hoog dat bij werkloosheid een negatief saldo resteert na verwerking van alle automatische incasso’s. In deze context is het Europese verbod op slavernij en dwangarbeid – ‘Niemand mag gedwongen worden dwangarbeid of verplichte arbeid te verrichten’ – een lachwekkende frase.

Kernoorzaak

Al het gezwoeg van al die schuldslaven, hoe meer hoe liever, vormt het verdienmodel van de bankiers. Banken lenen geen geld aan particulieren om hun dromen te verwezenlijken, hoewel zij dat eenieder graag willen laten geloven maar om de rente te incasseren over het geld dat ze zelf uit het niets hebben gecreëerd. Bij de aanschaf van een huis met een hypotheek betaal je uiteindelijk tweemaal de hoofdsom en vaak nog meer. De verraderlijkheid van schuldslavernij wordt door weinigen begrepen, maar het vormt de kernoorzaak van het merendeel van de huidige problemen: oplopende werkloosheid, harder werken voor minder geld, alsmaar stijgende belastingen, overheidsbezuinigingen, sociale onrust, oorlogsdreigingen, ga maar door.

Verpatst

Veel burgers denken dat met de juiste politici aan het roer deze problemen opgelost kunnen worden. Niets is minder waar. Politici zijn onmachtig om de geschetste problemen op te lossen, omdat de sleutel van de oplossing niet bij hen ligt maar veilig is opgeborgen in een kluis van de ECB in Frankfurt. Daar worden deuren geopend, gesloten of op een kier gezet. En de ECB zal zich wel hoeden om die sleutel aan democratisch gekozen leiders te overhandigen. Daarmee zouden ze hun macht en hun lucratief verdienmodel verliezen. Inderdaad, enkele jaren nadat Woodrow Wilson, 28ste president van de Verenigde Staten van 1913 tot 1921, de oprichting van de Fed in 1913 had goedgekeurd, erkende hij deemoedig de destabiliserende gevolgen van zijn besluit voor overheid, burgers en de samenleving als geheel. Hij schreef: ‘Wij zijn niet langer een natie met een overheid die regeert op basis van vrije meningsuiting, van overtuiging en de stem van meerderheid, maar een overheid die regeert op basis van de meningen en de dwang van een kleine groep dominante mannen.’ Hiermee erkende hij dat hij het trotse Land of the Free en Home of the Brave feitelijk had verpatst aan enkele private bankiers en hen met de toegekende faciliteiten en rechten in staat had gesteld om de hardwerkende burger uit te zuigen en te knechten. En zoals de Fed gaat, zo gaat de ECB.

Door Tjeu

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie