‘Geld Illusie’ zorgt voor de uitholling van uw bezit

58

De geld illusie komt ongeveer over als een goochelaar die $ 100 biljetten uit zijn hoge hoed tovert, die voordien overduidelijk niets bevatte. De geld illusie is een reeds lang bestaand concept in de economie met een enorme betekenis voor wanneer je spaarder, investeerder of ondernemer bent.

De geld illusie is een goocheltrucje, alleen wordt het niet op het echte toneel in de schouwburg opgevoerd. Het is als een krijgslist die uitgevoerd wordt door centrale banken, die de economie kunnen verstoren en je bezit doen vervagen. Omdat de mensen een opslag in salaris prefereren boven een salarisdaling en daarbij inflatie niet meerekenen is de essentie van deze geld illusie.

De geld illusie is het gevolg van verwarring over echte en nominale prijzen door de mensen. En komt erop neer dat men inflatie negeert bij de beoordeling of men nu beter af is of niet. Voorbeelden hiervan zijn overal te vinden.

Stel dat je een salaris hebt van $ 100,000 per jaar. Je krijgt 2% opslag, dus wordt het nieuwe jaarsalaris $ 102,000. De meesten zullen beweren dat ze nu beter af zijn vanwege die opslag. Maar de inflatie is 3%. Dan heeft het salaris van $ 102,000 slechts een waarde van $ 98,940 relatief gezien t.o.v. de positie van waaruit je gestart bent.

Stel dat je die $ 2,000 opslag krijgt nominaal gezien. In werkelijkheid heb je dus een koopkrachtverlies van $ 1,060 geleden. De meeste mensen staren zich blind op alleen die opslag. En dat is nou verschil tussen jouw waarneming en de werkelijkheid, ofwel de geld illusie.

De invloed van de geld illusie is niet beperkt tot lonen en prijzen .Het doet zich overal voor in de kasstromen inclusief dividenden en rente. Het kan ook toegepast worden op prijzen van bezittingen zoals aandelen en obligaties. Iedere nominale verhoging moet aangepast worden voor inflatie om door de geld illusie heen te kunnen zien.

Het concept van de geld illusie als onderwerp van economische studies en beleid is zeker niets nieuws. Irving Fisher, al eens eerder genoemd op deze site en vooraanstaand econoom uit de 20e eeuw, schreef het boek ‘De geld illusie’ in 1928. Het idee van deze geld illusie kan in de tijd teruggeleid worden tot Richard Cantillon’s Essay over Economische Theorie uit 1730, waarover Hugo Salinas Price onlangs nog schreef. Maar Cantillon heeft niet de exacte woorden ‘de geld illusie’ gebruikt.

Economen stellen dat de geld illusie niet bestaat. En in plaats daarvan zeggen ze dat je je beslissingen neemt op basis van ‘rationele overwegingen’. Dat betekent in de praktijk dat als je het principe van inflatie aanvaard hebt – en het dus in de toekomst verwacht – je de waarde van je geld zult verdisconteren en het zult investeren of uitgeven in overeenstemming met zijn verwachte intrinsieke waarde.

Feitelijk is inflatie een verborgen belasting, die erop gericht is rijkdom van plaats te doen verwisselen, zoals het weg te nemen bij de spaarders ten behoeve van de schuldenaren.

Net zoals vele zaken in de modern economie, werkt deze zienswijze beter in klaslokalen dan de echte wereld. Experimenten bij dit soort gedrag tonen aan dat de mensen denken dat een 2% salarisverlaging met geen verandering in prijs ‘niet eerlijk is’. Maar ondertussen denken ze dat een 2% stijging van het salaris bij een inflatie van 4% wel aanvaardbaar is.

In feite zijn de twee genoemde zaken identiek in termen van koopkracht. Maar met het feit echter dat mensen een salarisstijging verkiezen boven een salarisdaling is meteen de essentie van deze geld illusie.

Het belang van deze geld illusie gaat ver uit boven academische en op sociale wetenschappen gebaseerde experimenten. Centrale banken gebruiken deze geld illusie om jouw rijkdom als spaarder en investeerder naar de schuldenaren over te hevelen. Dat doen zij wanneer de economie niet groeit, omdat er teveel schuld is. Centrale bankiers proberen inflatie te gebruiken om de werkelijke waarde van de schulden te reduceren en de schuldenaren wat lucht te geven in de hoop dat zij daardoor meer zullen spenderen en zodoende de economie weer aan zullen slingeren.

En natuurlijk gaat deze vorm van het scheppen van lucht ten koste van spaarders en investeerders zoals u, die de waarde van hun bezittingen zien afkalven. Een simpel voorbeeld maakt dit duidelijk.

Stel dat een schuldenaar in 2007 een huis kocht voor $ 250,000, waarop een vereiste aanbetaling van $ 50,000 is gedaan en verder een hypotheek rust van $ 200,000 tegen een lage instaprente. Vandaag is dat huis nog maar $ 190,000 waard, een 24% waardedaling, maar de hypotheek is nog steeds $ 200,000 omdat die lage instaprente niet voorzag in toegestane aflossingen.

Deze huiseigenaar staat dus ‘onder water’ – de waarde van zijn huis is lager dan de hypotheek die hij heeft – en daarop heeft hij zijn uitgaven overeenkomstig aangepast. En in dit scenario is er ook nog een ander persoon, een spaarder zonder hypotheek met $ 100,000 op de bank, waarover hij geen rente ontvangt met dank aan de Fed’s zero interest rate politiek.

Stel date r nu een politicus opstaat die voorstelt dat de regering $ 15.000 confisqueert van de spaarder en die geeft aan de schuldenaar. Nu heeft de spaarder nog maar $ 85,000 op de bank staan, maar de schuldenaar met zijn huis van $ 190,000 heeft nu nog maar een hypotheekschuld van $ 185,000, wat dus het huis van de schuldenaar weer ‘boven water’ brengt en gelijktijdig de huiseigenaar een betere toekomstvisie geeft.

De spaarder is dus slechter af en de schuldenaar beter af en dat alles omdat er een overhevelingsbetaling heeft plaatsgevonden van $ 15,000. Iedereen zou dit soort confiscatie hoogst oneerlijk vinden en de politicus die met dit idee kwam zou met pek en veren de stad uit gejaagd worden.

En ga nu eens uit van ditzelfde scenario, behalve dat nu de Fed’s financiële ingenieurs 3% inflatie voor de aankomende vijf jaar plannen. Een totaal inflatie van 15% dus. De spaarder heeft nog steeds zijn $100,000 op de bank, maar het is slechts $ 85,000 waard in koopkracht, dankzij de inflatie.

Bron: Jim Rickards

Over de auteur

Altijd geïnteresseerd in de goud- en zilvermarkt. Artikelen vaak geschreven vanuit een historische invalshoek. Dick is in september 2016 overleden.