Griekenland mag niet failliet !

45

Het gaat hard in Hellas en dan praten we niet over de TGV maar over de snelheid van de schuldengroei. Vooral in de afgelopen tijd zouden de schulden aan de diverse Europese staten tot meer dan 550 miljard zijn opgelopen. Voor Duitsland en Frankrijk zou het hierbij gaan om bedragen van elk zo’n 140 miljard en voor ons kleine Nederland toch altijd nog om meer dan 30 miljard. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het onderwerp “Griekenland Bailout” op allerlei manieren van tafel gehouden moet worden. Als eerste door de Grieken zelf en als tweede door alle andere betrokkenen.

griekenland bailout

Van kwaad tot erger

Geen enkele maatregel of hulpactie die tot nu m.b.t. de Grieken heeft vorm gekregen schijnt geholpen te hebben. De economie blijft in grote stappen achteruit hollen en emotioneel heeft men het met zijn allen zo langzamerhand wel gehad. De moed en kracht om zelf aan de weg te timmeren, in de spiegel te kijken en de eigen schaduwen zichtbaar te maken heeft de vroegere geleerden en wijsgeren kennelijk verlaten. Is verdwenen naar onbewoonde eilanden en donkere grotten.

Versoepelen maatregelen

Nu er voor de tweede keer in korte tijd verkiezingen zijn geweest moet men het doen met de partijen zoals deze er nu zijn. Zoals te verwachten was roept ieder om het hardst dat de Grieken voor de Euro en Europa hebben gekozen en dat daarom enige versoepeling, een heronderhandeling van de voorwaarden, op zijn plaats is. Met als achtergrond de dreigende meer dan grote schuldenbom van 550 miljard, hebben de Grieken een prima onderhandelingspositie. Of ze er wat mee opschieten is een heel andere zaak.

Andere aanpak

Wat is wijsheid in deze nooit eerdere gekende situatie. Duidelijk is dat het verschuiven van enorme hoeveelheden geld geen oplossing brengt. Voor de Grieken geldt dat ze bij de meer dan 500 miljard aan schulden alleen aan rentelasten al op dertig miljard of meer per jaar! komen. Dergelijke bedragen zijn niet op een normale manier op te brengen en zeker niet in een stagnerende economie.  Er is dus een totaal andere aanpak nodig. Een aanpak waar niet economische groei, geld en “welvaart” de hoofdrol spelen maar leven, welzijn en geluk.

Van Welvaart naar Welzijn

Welvaart is eigenlijk een puur economisch begrip en staat voor de mate waarin met de beschikbare middelen in iemands behoeftes kan worden voorzien. Als je dus behoefte hebt aan een krat bier per dag of een miljoen aan loon per maand en je kunt daarin voorzien dan is er sprake van welvaart. Het maakt niet uit hoe je in de behoeftes voorziet, of je steelt, corrupt bent, slaven aan het werk zet, werknemers bijna niets betaalt of wat dan ook. Wie de kranten leest of surft op het internet kan elke dag duizenden voorbeelden vinden van de kennelijk niet te stillen menselijke hebberigheid.

Als we naar een echte oplossing willen dan zullen we de welvaart helemaal anders moeten gaan definiëren. Omzetten naar de mate van welzijn, geluk en tevredenheid.

Een individueel voorbeeld van meer welzijn was deze week te zien in een programma op de Duitse TV. In een documentaire werd een stukje leven geschetst van een vroegere verkoper van verzekeringen.  Hij had meer dan goed verdiend, was getrouwd, had twee huizen, twee auto’s en een vreselijk gestrest leven. Op een bepaalde dag werd hij zo ziek dat al hetgeen hij had opgebouwd hem niets meer zei. Hij besloot om zijn leven drastisch te veranderen. Ging simpel op een camping wonen en begon als sloper te werken. Door het best zware lichamelijke werk, de vele contacten die hij op de camping opdeed, de praatjes die er gemaakt werden, bloeide hij helemaal op. Hij was nu gelukkig en tevreden met relatief weinig. Kon genieten, was blij met elke verdiende euro en vond het heerlijk om te delen.

Meer Europa om het systeem van economische groei, meer welvaart voor weinigen, in stand te houden zal ons niet helpen. Alleen als we het roer omgooien kunnen we misschien weer op een goede koers komen, weg van derivaten, speculaties, dikke bonussen, steeds meer miljonairs en miljardairs met als tegenwicht een enorme groei van werklozen, onverzekerden en armen.