Mainstreet en Wall Street: Tale of Two Worlds

3

Twee verschillende werelden als nog zelden gezien is. Waar de gewone mannen en vrouwen wonen, Mainstreet? Die staat in brand, met oproer alom. In straten, in vijftig Staten. In Frankrijk, in andere landen vast ook opnieuw. Lucifers zijn aangestoken aan de tinderbox die de Onverenigde Staten geworden zijn in nauwelijks tien dagen. Of altijd al potentieel waren sinds 1776? In die heel andere wereld worden lucifers dan weer gebruikt voor kaarsen op een feesttaart. In Wall Street. Om het zoveelste beurssucces te vieren. Mainstreet down? Wall Street up! ‘In God We Trust’ is het motto, dat ondertussen verworden is tot In Dollars We Trust.

Het heeft inderdaad alles met geld te maken, dollars, fiatgeld natuurlijk. De 7 biljoen dollar and counting reeds in de boeken van de Federal Reserve (hoeveel ‘reserve’ heeft die eigenlijk nog?) En van tegenhanger de ECB idem dito, met richting 5 biljoen euro. ‘Last updated on 20 February 2020‘, zozeer kunnen ze ook daar de tel niet meer bijhouden.

ecb.europa.eu

Geld zoekt bestemming

Al dat funny money moet ergens naartoe. Zoals naar vastgoed, en ook vooral richting aandelenbeurzen. Slimbeleggen.com: ‘Men verwacht dat de Europese Centrale Bank zijn opkoopprogramma zal gaan uitbreiden met nog eens 500 miljard euro. Er wordt gevreesd dat de economische krimp en de dalende inflatie erger zijn dan eerst werd voorspeld. In maart kondigde de ECB aan om voor 750 miljard euro aan obligaties op te kopen. Dat bedrag zou nu dus kunnen oplopen naar 1.500 miljard euro.‘ Hoe is anders het volgende te verklaren:

Parallellen

Dit verhaal van twee werelden roept herinneringen op aan Dickens’ roman ‘Tales of Two Cities’ uit 1859. Met als onderwerp net sociale onrechtvaardigheid. Zijn sympathie ligt bij de revolutionairen, maar hij veroordeelt tegelijkertijd hun uitwassen. Charles Dickens beschrijft de situatie in de periode direct voorafgaand aan de Franse Revolutie, de demoralisering en onderdrukking van de Franse boeren door de oude aristocratie. Maar eveneens de wreedheid van de revolutionairen jegens die aristocratie direct na de revolutie. Tegelijkertijd schetst de auteur parallelle sociale patronen in het toenmalige Londen. Volgende zinnen behoren daarbij tot de wereldliteratuur (in vertaling, Wikipedia.org):

Het was de beste der tijden, het was de slechtste der tijden,
het was de eeuw van wijsheid, het was de eeuw van dwaasheid,
het was het tijdvak van het geloof, het was het tijdvak van ongeloof,
het was het jaargetijde van het licht, het was het jaargetijde van duisternis,
het was de lente van de hoop, het was de winter van de wanhoop

Hoop doet…hopen

Als verklaring voor de haast continue stijging van de wereldbeurzen in het ‘jaargetijde van duisternis‘ anno juni 2020, wijzen bepaalde commentaren op ‘verwachtingen’. Als zou het binnen een afzienbaar aantal maanden economisch plots allemaal opnieuw hunky dory worden. Forget it, zegt ondergetekende (en hij niet alleen). Niets zal ooit nog worden als in de pre Coronatijd. Dit wordt de grote reset, de grote omwenteling. Hopen we dan maar zeker? En dat die dan verandering ten goede brengt. Hoop op die wijsheid, dat licht en opnieuw betere tijden? Want laatst keek ik mijn broekzakken nog na. Ze bleken leeg. Nouja, op dat laatste restje hoop dan na…