Naar een tweede burgeroorlog in de VS?

21

Meng 250 jaar openlijk en sluimerend racisme met torenhoge werkloosheid. Voeg er vier jaar politieke tegenstellingen en verscheuring aan toe. Een flinke snuif drugsproblemen nog, met de verwante criminaliteit, in alle lagen van de bevolking. Vervolgens voeg je er nationaal verspreide nervositeit bij en het verdriet om meer dan 100.000 doden wegens het Coronavirus. Rond het geheel af met de grootste tegenstellingen ooit tussen rijk en arm. Doe het allemaal in één pot die de keiharde struggle for life, for survival in de Verenigde Staten voorstelt. Vervolgens flink dooreen hutsen en wat verkrijg je? Onverenigde Staten en scènes als deze:

Niks meer te verliezen

Collega Gerrit schreef onlangs nog over: ‘(…) de enorme protesten die in de VS zijn losgebarsten nadat weer een zwarte man door politiegeweld om het leven was gekomen. In de VS zijn op diverse internetmedia veel beelden verspreid waarin is te zien dat er enorme onvrede leeft onder de bevolking in veel Amerikaanse steden. Het gaat niet alleen om de dood van een zwarte man maar tegelijk om de onvrede over de massale werkloosheid en armoede in de achterstandswijken. Daar blijken er ineens heel veel van te zijn. Op Zerohedge.com staan genoeg beelden die we hier niet te zien krijgen. Dit belooft weinig goeds.’ Herinner u wat we al meermaals aanhaalden op Biflatie. De veelzeggende uitspraak van trendforecaster Gerald Celente: “When people have nothing left to lose, and they’ve lost everything, they lose it.” Het is ook deze Amerikaan die als een treffende en nauwkeurige observator reeds een half jaar geleden en langer voorzag wat anno mei 2020 realiteit blijkt. Gerald spreekt vandaag zelfs over een tweede burgeroorlog in wording:

De leider leidt…maar waarheen?

Heel veel heeft te maken met wie aan het hoofd staat van de melting pot waaronder een groot vuur brandt, die de Onverenigde Staten geworden zijn. Is het iemand die unificeert of verdeelt? Die de confrontatie op tal van vlakken, nationaal en internationaal aanwakkert. Of die tracht te bedaren, eerlijk te verdelen, naar samenwerking streeft. U weet wie er reeds vier jaar president is aldaar en u kent vast wel de mening van ondergetekende. Hierin staan we niet alleen (al zou dat helemaal niet erg zijn). De man heeft geen vrienden, zelfs geen echte bondgenoten want moet daarvoor met dollars wapperen…die hij niet bezit. Of chanteren en zo verplichten tot met hem mee doen. Tegenspraak of kritiek worden niet geduld, ook niet op Twitter. Zeker intern niet want wie niet openlijk, formeel zijn kant kiest, vliegt eruit.

Actieve geweldloosheid

Door te plunderen gaan de ontevreden massa’s wel een excuus geven om al dan niet militair op te treden tegen hen. De enige soort burgerrebellie die afdoende werkt is burgerlijke ongehoorzaamheid en vreedzaam protest. Burgerlijke ongehoorzaamheid zoals Rosa Parks (geboren 1913 in de VS, +2005) die toonde. ‘Rosa Louise Parks-McCauley was een Amerikaans burgerrechtenactiviste. Ze is vooral bekend geworden door haar verzetsdaad in 1955 waarbij ze weigerde haar zitplaats in het voor zwarten gereserveerde deel achterin af te staan aan blanke passagiers.’ Wikipedia.org. Zij kreeg zo de zwarte bevolking mee en dit leidde tot veel meer mensenrechten, en veel minder (openlijk, geïnstitutionaliseerd) racisme. Vreedzaam protest ook zoals Mahatma Gandhi dit voordeed. ‘Mohandas Karamchand Gandhi, vaak Mahatma Gandhi genoemd, was een Indiaas politicus. Na een rechtenstudie in Engeland vertrok Gandhi naar Zuid-Afrika, waar hij zich voor de Indiase bevolkingsgroep inzette. Na terugkeer in India werd hij leider in de Indiase onafhankelijkheidsstrijd.’ Wikipedia.org. Hij kreeg zo de onderste sociale lagen in zijn land mee. Gandhi werd wereldberoemd met zijn geweldloze sit-ins. Gewoon met z’n allen gaan zitten en niet meer opstaan, weggaan, bleek het effectiefst om maatschappelijke verandering door te drukken. Hij werd hiermee een van de grondleggers van de moderne staat India. Als proponent van actieve geweldloosheid als middel voor revolutie. Dames en heren protesteerders, ondergetekende voelt met u mee. Maar verlaag u nooit tot gewelddadigheid. U geeft uw overheid zo excuses en verliest veel sympathie en begrip voor de onrechtvaardigheden die u moest en moet verduren…