Op naar een nieuwe Depressie? (deel 2)

depression twoEr bestaat nog nauwelijks onafhankelijke journalistiek in de Verenigde Staten. Na 9/11 werd het patriottisme, censuur en zelfcensuur wat de klok slaat. Laat staan het onmisbare investigative journalism, onderzoeksjournalistiek die diep graaft, streng bevraagt en objectief rapporteert.  De kleinere, alternatieve media doen dit nog wel maar krijgen nooit de aandacht die ze verdienen, tenzij van een kleine groep van burgers die bewust leven en juist geïnformeerd willen worden.

De Top Vijf van nooit verteld

De onafhankelijke journalistieke onderzoeksgroep Project Censored komt met een overzicht van de grootste niet vertelde verhalen in de Amerikaanse media. Vorig jaar (maar nog altijd brandend actueel) waren dat :

  • De opkomende politiestaat
  • Klimaatverandering en de vernietiging van onze oceanen
  • De nucleaire ramp in Fukushima die veel groter is dan we denken
  • Het grote aantal dure informanten van de FBI dat burgers tot criminaliteit verleidt
  • De triljoenen voor geheime reddingsoperaties van grote banken

’t Komt allemaal niet groot in de kranten dus de meerderheid van de Amerikaanse burgers heeft gewoon geen idee…  Net zoals nu in de Amerikaanse, maar ook (in mindere mate) in de Europese, grote media veelal optimistisch nieuws gepresenteerd wordt.  ’t Is ook veel makkelijker voor journalisten om maar de officiële versie over te nemen zoals de politiek of belanghebbende die aanleveren.  Zeker als je daarna nog toegang wil hebben tot die politieke inner circle voor een exclusief interview is àl te veel diepgraven niet aangewezen.

Wegmoffelen, ontkennen of negeren

Dat de grootste economie ter wereld, nog altijd de locomotief die de wereldeconomie voortrekt, al 8 jaar krimpt zou wereldnieuws moeten zijn maar het wordt weggemoffeld, ontkend of genegeerd.  Misschien moeten we niet alleen de fout bij de media leggen; er bestaan namelijk ook alternatieve media, dus wie wil kan ook anders geïnformeerd worden. Wie tussen de officiële regels door wil lezen kan dat. Maar is die wil er wel?

Onaangename feiten

De meeste burgers zijn intellectueel lui, moe ook na een lange dag hard werken. Dan wil je niet ook nog eens met je neus worden gedrukt op onaangename feiten.  Verder bestaat er een categorie burgers die het slechte nieuws na 5 jaar crisis eigenlijk wel beu is. Of de burgers die positief nieuws omarmen omdat het ze gerust stelt.  De groep écht geïnteresseerden, bewust levenden is gewoon niet zo groot.  En de rest wordt of dom gehouden of wil dom blijven. Die 50 bewijzen uit deel 1 laten zich echter niet zomaar verdringen.  Plus dat we gewoon op dezelfde weg verder gaan, ’t wordt waarschijnlijk eerder erger dan beter, dit kan allemaal ook niet zomaar worden teruggedraaid, al zouden veel mensen dat misschien wel willen…

2 reacties

  1. doe een eens test in je eigen omgeving, wat weten mensen die niet actief op zoek gaan naar achtergrond informatie over geldverruiming, goudprijs, target2, handelsonbalans binnen europa, de nieuwe wapenwedloop tussen het westen-rusland-china (vooral in azie gebeurt veel), grondrechten-verklaring van rechten van de mens die worden ingeperkt door de overheid

    alle genoemde onderwerpen maken zeer actuele ontwikkelingen door die van invloed zijn op ons allemaal, maar de gemiddelde burger heeft er geen weet van, actualiteiten programma’s zoals paul en witteman , knevel en van de brink e.d. behandelen dit soort onderwerpen niet of heel eenzijdig, waarbij de uitgenodigde gasten van te voren bepalen wat besproken gaat worden,

    ik ben nog uit de tijd van tsjernobyl, wat een beperkte kernramp was in vergelijking met die in japan, 20 jaar later sterven nog massaal mensen aan kanker in de oekraine, ben er zelf geweest en als je een praatje maakt met mensen die engelstalig zijn, dan hoor je standaard het verhaal dat in ieder geval een van de ouders op 40-45 jarige leeftijd is overleden aan kanker, voor japan en azie is de ramp enorm omdat de zee wordt besmet waardoor het hoofdbestanddeel van de voeding; vis radioactief wordt.

    30 jaar terug nadat boze jongeren massaal gingen kraken, toen pas werd stadvernieuwing en woningnood een aandachtspunt van de overheid, er was veel overlast van de krakers, maar het was wel het startschot voor grootschalige woningrenovatie,

    in de jaren tachtig was het probleem zure regen en luchtverontreiniging, pas toen dit bekend werd bij het grote publiek, toen werd er actie ondernomen en dit werd ook gedragen door het grote publiek, de huidige situatie; economie, plasticvervuiling zee, bevolkingsgroei, e.d. zijn ook grote problemen maar zolang de bevolking niet weet wat er speelt, zal het ook niet gedragen worden door de bevolking, een goed geinformeerde burger zal zelf ook inzien dat er iets moet gebeuren, maar zolang de regering mooi weer loopt te spelen en iedere keer zegt van ‘het gaat weer beter’ zal de bevolking niet inzien dat er drastisch hervormd moet worden.

    de media besteedde pak en beet 20 jaar geleden meer aandacht aan problemen, toen werden acties van greenpeace en demonstraties, nog op het journaal vertoond , tegenwoordig wordt alles wat een opruiend karakter heeft van het journaal geweerd,

    de media en de politiek probeert alles af te dekken en te doen alsof er niet iets aan de hand is, maar echt problemen aanpakken doe je met een bevolking die wakker is geschud.

    helaas wil niemand, die meer heeft dan de ander, dit opgeven zodat de (elitaire) bestuurslaag zelf de tegenwerkende kracht is van een hervormde economie, zie voorbeeld van geen loonsverhoging van de administratieve medewerkers, vanzelfsprekend doet de bestuurslaag er niet aan mee, hoe kan de overheid in godsnaam verwachten dat de bevolking dergelijke bezuinigingen geloofd, of dat zij ze acceptabel vindt.

    echt hervormen betekend dat iedereen erop achteruit gaat, ook het bestuur (en het bestuur moet niet denken dat het voor hen symbolisch zou moeten zijn)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.