Peter Schiff voorspelt: ‘de Verenigde Staten gaan bankroet’

19

Wanneer we dit lezen, komt meteen een gedachtengang in ons los. Bij u zeker ook, beste lezer? Want u en wij weten: een Staat of zelfs een Vereniging van Staten kàn gewoon niet failliet gaan. Niet in deze tijden van Quantitative Easing (lees: fiatgeld bijmaken naar eigen dunk en behoefte.) Wat wel met een staat, een natie kan gebeuren, is dat hij het vertrouwen verliest. Van buitenlandse en binnenlandse investeerders. Dat kan gebeuren, is al gebeurd (het voormalige Zaïre onder president Mobutu, Zimbabwe onder de voormalige president Mugabe,…) En dat zal nog gebeuren. Maar dan nog bezit zo’n staat, al dan niet op de rand van of reeds in faling, zoiets als een drukpers. Elke natie kan zijn eigen (fiat)munt drukken en dit naar goeddunken. Zelfs in principe tot in het oneindige. Hoewel in dat geval de meeste zoniet alle investeerders het de rug reeds hebben toegekeerd. Wat niet belet dat zo’n natie het nog een hele poos op zijn eentje kan uithouden.

Vijf na twaalf

Komt daar in het geval van de VS nog bij: maar dat land is reeds in faling, virtueel failliet?! Net als tientallen andere landen, het is in deze dus lang geen uitzondering. Als maatstaf voor in faling zijnd nemen we niet een in gebreke blijven van betaling. Zoals wel bij gezinnen. Dan volgt een heel aantal officiële waarschuwingen, tot ten lange leste de deurwaarder langs komt om beslag te leggen. Met eerst nog ampel de kans geven tot onmiddellijk de schulden regelen. In het geval van landen verloopt dat wel anders. Welke deurwaarder meldt zich bijvoorbeeld bij het Witte Huis, om de bezittingen op te schrijven van de VS. Donald Trump zou hem of haar via via wandelen sturen. Neen, pas wanneer meer en meer investeerders, in binnen en buitenland niet meer langskomen, weet The Donald hoe laat het is. Geen 11:55 a.m. maar 12:05 p.m.

Bezit versus schuld

Neen, als een goede huisvader kijken we naar bezit en schuld. Wanneer een land meer schulden heeft dan bezittingen, is het wat ons betreft reeds game over. Worldpopulationreview schrijft hier over:

‘There are many different equations used to determine how economically sound a nation is, and one of these calculations is the debt-to-GDP ratio. This ratio measures a country’s government debt compared to its gross domestic product (GDP) – or the value of all goods and services produced by the country.’

Corona

‘The debt-to-GDP ratio is usually expressed as a percentage and is used to indicate whether or not a country is able to pay back its debts. If the ratio indicates that a nation is unable to pay its government debts, there is a risk of default, which could wreak havoc on the markets.’ Helemaal ons idee. Wanneer we dan kijken naar die schuld tegenover BNP ratio merken we het volgende. De recentst beschikbare cijfers. Waarbij we mogen aannemen dat omwille van de enorme extra uitgaven door de Coronacrisis, hun financiële toestand nog aanzienlijk verslechterd zal zijn:

‘As of June 2019, the nation with the highest debt-to-GDP ratio is Japan with a ratio of 253%. The next highest ratio is from Greece, which at 181.1%, lags significantly behind Japan.

Lebanon has the next highest debt-to-GDP ratio at 152%, followed by Italy at 123.4%. Other nations with high debt-to-GDP ratios include:

  • Cape Verde: 123.4%
  • Portugal: 121.5%
  • Congo: 117.7%
  • Singapore: 112.2%
  • Mozambique: 110.5%
  • Bhutan: 108.64%
  • United States: 105.4%
  • Jamaica: 103.3%
  • Cyprus: 102.5%
  • Belgium: 102%
  • Egypt: 101.2%’

Wat ons betreft zijn al deze landen alvast virtueel bankroet. Maar zoals reeds gezegd: dat betekent niet dat ze het niet nog héél lang kunnen uithouden. Tot, inderdaad, het vertrouwen verdwijnt. Het gezegde luidt dan: vertrouwen komt te voet maar gaat te paard! Benieuwd welke argumenten Peter Schiff aanhaalt voor zijn statement: