Plofkraken, bankiers en mocromaffia

1

Het moet toch niet gekker worden. Bijna elke ochtend wanneer ik mijn computer opstart om het landelijke nieuws te spotten zijn er ergens in den lande brave burgers uit hun bed geschud door plofkraken. Onder hun gat of verder op in de straat is voor de zoveelste keer een pinautomaat opgeblazen. Niet als een ballon met maar heuse springstoffen met ontstekingsmechanismes. Hoe kom je er aan vraag ik mij dan af. Of nog beter, hoe kom je daartoe. Het is echt verontrustend om nu in 2018 te constateren dat onze opsporingsdiensten nog altijd geen vat hebben op deze mocromaffia. Want volgens de Panaroma is wel duidelijk wie er achter zitten.

plofkraak

Huizen onder pinautomaten

Je ziet dat in Groningen woningen onverkoopbaar zijn door de aardtrillingen. Geen echte aardbevingen hoor, daarvoor moet je op vakantie naar Indonesië. Maar mensen die een woning te koop hebben staan in een straatje waar zich een pinautomaat bevindt raken hun woning aan de straatstenen niet kwijt. Om ’s nachts van een bom wakker te worden lijkt mij heftiger dan wanneer je bed staat te schudden van wat lichte aardtrillingen. En daartegen zijn bedden wel bestand omdat de makers weten dat bedden vaker trillen onder het ‘seksueel geweld’.

Plofkraken om van contant geld af te komen?

Maar alle gekheid op een stokje, wordt het niet eens echt tijd dat er harder wordt opgetreden tegen deze bendes. Je zou haast denken dat deze jongens( meisjes zijn het meestal niet) samen spannen met de grootbanken om op die manier het volk bang te maken om rond te lopen met contant geld. Banken zinspelen al langer op het idee om het contant geld langzaam maar zeker te verbannen. Ze willen er graag vanaf, scheelt heel wat tijd, moeite en geld uiteraard. We moeten gewoon pinnen en het liefst contactloos. Hoe makkelijker we kunnen betalen, hoe sneller het geld van onze rekeningen verdwijnt.

Bankiers & Plofkrakers

Ach ja, ik weet het, het gaat te ver om te roepen dat plofkrakers samenspannen met duistere bankiers om ons van contanten af te halen. Toch hebben ze samen één ding gemeen. De arrogante bankiers en de brutale plofjongens zijn bij mij absoluut niet populair, nee nog erger, ik verafschuw ze. Het zijn de ‘witte boorden’ en de ‘capuchoncriminelen’ die mijn grootste ergernis opwekken. Gelukkig ga ik nogal casual gekleed en hoop ik straks ongestoord wat zakgeld te pinnen bij de pinautomaat op 200 meter afstand van mijn huis.

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.