President Hollande wil Europa misbruiken

17

François Hollande had het zo mooi bedacht. Als een echte staatsman de geschiedenis in gaan, de beste Franse president ooit. Tal van hervormingen die zijn glorie zouden uitstralen, die La douce France weer op de wereldkaart zouden zetten. Al op de eerste dag van zijn ambt lieten de weergoden hem in de steek, werd hij doornat en werd zijn blik op de werkelijkheid meer dan wazig.

hollande frankrijk

Aanpak rijken en voorkomen werkloosheid

Het begon qua taal allemaal krachtig. De rijken moesten fors gaan betalen. De op sterven na dode Franse autofabrieken mochten geen werknemers ontslaan en de economie zou flink worden aangezwengeld. Van dit alles is niets terecht gekomen. De belastingwet werd naar de prullenbak verwezen. Duizenden werknemers werden er ontslagen en de economie kwam in de krimp terecht. Het begrotingstekort werd snel meer in plaats van minder.

Au, Kritiek uit Duitsland

De verhoudingen tussen Frankrijk en Duitsland hebben altijd op gespannen voet gestaan. De trotse Fransen versus de gründliche Duitsers. Toen er eind april een Duits rapport uitlekte waarin werd aangegeven dat Frankrijk een grote kans had om de zieke man van Europa te worden, waren de rapen gaar. De loonkosten zouden onder President Hollande de pan uitvliegen, bedrijven uitwijken naar het buitenland en de concurrentiekracht zou zienderogen teruglopen.

Hollande: De vlucht naar voren – op naar méér Europa

Toen Frankrijks grootse president ook nog eens te horen kreeg dat er eigenlijk geen enkel voorstel uit Frankrijk kwam werd het geheel nog pijnlijker, zeker omdat de problemen alleen maar toe lijken te nemen. Ter gelegenheid van het éénjarige ambtsjubileum van Hollande werd daarom, in  een prachtige en koninklijke entourage, door le président,  hét reddingsplan voor Europa gepresenteerd .

Op naar meer Europa door:

  1. Een gezamenlijke economische euro-regering;
  2. Een gezamenlijke euro-president;
  3. Een gezamenlijke euro-begroting;
  4. De gezamenlijke uitgifte van euro-obligaties (eurobonds).

De schulden zijn dan van ons allemaal

Door dit prachtige plan zouden de schulden van Frankrijk en de andere zuidelijke landen ineens de schulden van ons allemaal worden. Ook kan er samen geld geleend worden, prachtig toch. Altijd een volle portemonnee. In Frankrijk zal men ook vast wel een president klaar hebben staan die leiding kan gaan geven aan het euro-Europa van de zeventien. Eind goed al goed.

Op naar echte oplossingen?

Wie de media volgt en luistert naar wat politici zeggen die komt daarin steeds weer het begrip economische groei tegen. Als de economie maar weer aantrekt, als de consumenten maar weer gaan kopen, als er maar weer optimisme komt. Weg met het doemdenken. Verenigd in de stichting Wereldland Nederland willen  bedrijven mensen het vertrouwen teruggeven. Het gaat helemaal niet slecht met ons land is het credo. We scoren hoog in vergelijk met anderen etc. etc.

Volgens mij gaat het niet helpen. Ook mijn mening is namelijk dat we het op heel wat vlakken nog best goed doen. We doen dat echter vanuit oud denken. “Als er maar weer groei komt, dan kunnen we verder op de wijze zoals het de laatste 50 jaar is gegaan”. Deze aanname is volgens velen nu juist helemaal foutief. We zijn in Europa over de top gegaan van dit model, dat vele jaren groei, inflatie, lastenverhoging, loonsverhoging en toenemende overheidsbemoeienis heeft gebracht.

Opnieuw beginnen

We zullen opnieuw moeten beginnen, vorm moeten geven aan een design dat past bij de komende vijftig jaar. Rekening houden met demografie, opkomst en opbloei van de vele landen in het oosten. Rekening houden met de mogelijkheden van onze informatisering, communicatie, virtualisatie, robotisering en vooral onze sterfelijkheid. Onze miljarden lichaamscellen weken allen in en voor één geheel, hamsteren niet, offeren zich als het nodig is direct op. Elke cel die zijn eigen weg gaat, verstoort het immuunsysteem of gaat als tumor op weg naar vernietiging van het lichaam waarvan hij deel uitmaakt.

De aarde als geheel is één gezamenlijke pulserende levende werkelijkheid. Ieder van ons fungeert als het ware als een cel. We kunnen kiezen of we willen leven en werken voor het geheel of dat we als een egocel ons eigen korte leven gaan zonder rekening te houden met wat er daarna komt.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie