‘Revolutie door schuld’ – een boek over de Westerse financiële Elite

349

Wanneer je als recensent of ‘gewone’ lezer een boek uit hebt en je bent wijzer geworden, dan is dat an sich al positief. En door ‘Revolutie door schuld‘ zijn we veel wijzer geworden, er valt véél te leren. Op de flaptekst lazen we wel over ‘westerse financiële elite’ en ‘gedomineerd door een kleine groep mensen’. We dachten meteen over de Bilderberggroep, de Nieuwe Wereldorde, de Illuminati te moeten vernemen. Dat klopt gedeeltelijk, maar dit is zeker géén boek vol paranoia. Integendeel. Indien slechts tien procent klopt wat in ‘Revolutie door schuld‘ geacteerd wordt, is wat achter de schermen gebeurde en nog, zéér verontrustend! Op politiek, financieel en economisch vlak. De MSM zal je niet op deze manier over deze onderwerpen horen. Je krijgt er in ieder geval reeds een ongemakkelijk, bevreemdend gevoel van. Als bezorgde burger over hoe de politiek ons leven steeds sterker bepaalt. Als geïnteresseerde en geëngageerde lezer en betrokkene in economie, financiën en geopolitiek. Geen termenlijst in Revolutie door Schuld. Wel een opsomming van geraadpleegde werken. En daar zitten gelukkig namen van gerenommeerde, interessante auteurs en economen bij. Zoals Ludwig von Mises, J.M. Keynes, Alexander Solzjenitsyn, Nout Wellink en Murray Rothbard.

Intrigerend

Het boek, een pil van 568 pagina’s, maakt in ieder geval nieuwsgierig. Zeker al met de titel en ondertitel: ‘De radicale geschiedenis van de eenwording van de aarde’. Zou het ook over het globalisme handelen? Het geheel intrigeert, laat ons het zo stellen. Ondergetekende begrijpt nu veel meer van de oorsprong van antisemitisme, dat helaas nog her en der heerst. Over de oorsprong van geld dacht ik al heel wat te weten. Toch slaagt econoom Rein de Vries (Nederland, 1976) erin mijn kennis te verdiepen. De oorsprong van ’s werelds centrale banken is zeker niet algemeen bekend en absoluut lezenswaardig. Tussen haakjes: dit is een foutloos gesteld en opgemaakt boek. Van de cover tot de flaptekst met alles daar tussen in. Dat zou de norm moeten zijn en niet meer dan normaal, maar is het helaas vaak niet. Qua taalgebruik, zetting, interpunctie; allemaal heel verzorgd en ‘gedegen’.

Samenhang

Zo’n non fictieboek ‘besnuffelen’ we altijd eerst. Voor het te lezen, tot ons te nemen. Dat moet u nu ook weer niet te letterlijk nemen. Maar vervolgens bekijken we de inhoudstabel, om te weten wat we aan inhoud zoal mogen verwachten. Laat het klaar zijn: het oog wil wel wat, maar de hersens ook en vooral. Van Groot Brittannië gaat het naar Frankrijk. Vervolgens steekt het de Atlantische Oceaan over om de VS te ‘bezoeken’. Het Rijk van de beer wordt niet vergeten, Rusland dus. Duitsland in het grotere geheel van Europa ook. En last but not least: Israël. Maar ook aan China, Syrië en Libië wordt aandacht besteed. Zowat alle tussentitels maken benieuwd. Deze zijn zeer verscheiden en dat maakt nog gretiger om lezen. Welke samenhang zou er wel kunnen bestaan. Die we als redelijk goed geïnformeerde lezer niet zouden zien, beseffen of kennen?

Vee

Naar elk van deze landen neemt de auteur ons mee, om aan te tonen waar en hoe de invloed van de ‘internationale bankiers’ zich uit. Het Grootkapitaal, zoals van de Rothschild dynastie. De Vries voert werkelijk zo’n overweldigende bewijzen aan, dat je in feite niet meer rond de realiteit heen kunt. Er met de neus op gedrukt wordt. Ontzettend grote, indringende machten hebben ons leven (soms letterlijk, wanneer ze mee beslissen over oorlog of vrede) in handen. Direct maar vooral indirect. Meest ver weg op de achtergrond, en daarom des te ongrijpbaarder. Als een onzichtbare hand. Die overal een vinger of meer in de pan heeft van economie, financiën en vooral: politiek.

Alles wordt gestuurd

De internationale bankiers sturen de politiek, soms overduidelijk, soms onbewijsbaar. Maar altijd discreet, uiterst discreet. De auteur betoogt trouwens nooit, argumenteert nergens. Tracht nauwelijks iets te bewijzen ook, en net dat maakt dit boek zo sterk. Incontournable, zoals de Fransen zeggen. Omdat het louter om feiten gaat, geen veronderstellingen. De lezer kan zelf zijn conclusies trekken. Slechts op de allerlaatste pagina’s vat De Vries e.e.a. samen. Een wrange waarheid dient zich aan. Die, eens vastgesteld en erkend, prangende vragen bij je oproept. Is dit alles een gezonde situatie? En zo niet, wat kunnen we daar dan nog tegen doen? Géén boek voor het murw geworden, apatische kijk-, kies- en koopvee. Of net wel natuurlijk!