Revolutie door Schuld

Komende tijd zullen er delen van het boek Revolutie door Schuld op Biflatie.nl worden gepubliceerd. De westerse financiële elite blijkt een veel belangrijker aandeel in de loop van de wereldgeschiedenis te hebben dan algemeen wordt aangenomen. In de stukken wordt hun invloed op de maatschappij vanuit historisch en geografisch perspectief belicht, we beginnen met het voorwoord van de auteur Rein de Vries.

Sinds mensenheugenis wordt de algemeen bekende geschiedenis geschreven door de overwinnaar. Dit is begrijpelijk aangezien de verslagen partij door hen gedomineerd wordt. Het verhaal van de verliezende partij raakt in de vergetelheid net als de objectiviteit over wat er in het verleden gebeurd is. Elk verhaal en elke geschiedenis heeft echter twee kanten. In dit boek laat ik de andere kant van de algemeen geaccepteerde versie van de geschiedenis zien. Er is namelijk een overwinnende machtsfactor die onbesproken blijft in reguliere geschiedenisboeken terwijl deze zo’n grote rol heeft gespeeld, dat het voor mij fascinerend was om deze eens goed te belichten. Deze machtsfactor is de aristocratische elite die het financiële systeem onder haar controle wist te krijgen en in de schaduw wil handelen van de politiek.

De aristocratische elite zou vanaf de 18e eeuw steeds prominenter de richting van de westerse maatschappij gaan bepalen. Hun invloed groeide op maatschappelijk, economisch en politiek vlak. Door hun controle op het financiële systeem konden zij de laatste drie eeuwen steeds dominanter worden. Dit boek probeert inzicht te verschaffen in die machtsfactor die de belangrijkste rol heeft gespeeld bij de vorming van onze moderne geschiedenis.

Dit boek zal nauwkeurig aanwijzen wie de belangrijkste families en personen binnen de aristocratie zijn. Het contact tussen de belangrijkste families is nauw. Toch is de elite geen homogeen gezelschap maar eerder een verzameling dynastieën die dezelfde ideologie nastreven omdat hun belangen innig verstrengeld zijn. Een goede samenwerking is voor hen dan ook de enige manier om hun hegemonie te behouden.

Het is onmogelijk om over een ongedocumenteerde groep te schrijven zonder fouten te maken. Zo zal dit werk ook ongetwijfeld fouten bevatten. Het is echter met de grootste zorg samengesteld en de gepresenteerde feiten zijn altijd aan de hand van meerdere bronnen of zeer autoritaire bronnen geverifieerd. De conclusies blijven daarom, ondanks enige mogelijke onjuistheden overeind staan. Ik heb invloedrijke personen geciteerd die de loop van de in dit boek beschreven geschiedenis bevestigen. De citaten zijn standaard in het Engels omdat de meeste haar oorsprong in die taal vinden.

De citaten onthullen het bestaan van de aristocratische elitaire groep en haar doelstellingen. Een vaak gehoord argument tegen het bestaan van de elite is dat wanneer er een groot complot zou bestaan de samenzwering al wel uit was gekomen. Dit argument wordt door de citaten in het boek ontkracht aangezien het complot verweven is met een ideologie. De zogenaamde samenzwering wordt op een bepaalde manier eigenlijk openlijk gepresenteerd. Daarom kan het zo zijn dat het er is, u recht in het gezicht staart, maar u de olifant in de kamer niet ziet.

Ondanks de aangedragen bewijzen zullen de gepresenteerde feiten, na het lezen van dit boek, door menigeen worden betwist. Ik ben tot de conclusie gekomen dat veel mensen de werkelijkheid niet onder ogen willen zien omdat het begrijpen van de materie inhoudt, dat men niet meer hetzelfde kan denken als voorheen. Winston Churchill benoemde dit treffend met de volgende woorden:

Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.

Cognitieve dissonantie speelt daarbij een belangrijke rol. De meeste individuen die geconfronteerd worden met een onplezierig onderwerp, dat niet strookt met hun wereldbeeld, gaan erg ver in het ontkennen daar van. Een moeilijk onderwerp wordt zo uit de weg gegaan, zodat het leven ongecompliceerd blijft . Zoals in de film The Matrix heeft men de keuze tussen de red pill en de blue pill.

De “waarheid” gaat volgens de filosoof Arthur Schopenhauer door drie stadia: eerst wordt deze geridiculiseerd; daarna verzet men zich er met hand en tand tegen; totdat niemand de waarheid kan ontkennen en deze volgens iedereen eigenlijk altijd al bekend was.

Dit boek zal het op het randje van instorten staande financiële, maatschappelijke en politieke systeem plaatsen binnen de context van de historie. Dit boek laat zien hoe het zo ver heeft kunnen komen en waarom het zo ver is gekomen. Welke belangen er spelen en welke doelstellingen er achter de schermen zijn. Verder hoop ik dat het boek aanzet tot kritisch denken, ondanks dat ik geen autoriteit ben of patent op de waarheid heb. Neem wat er in dit boek staat dan ook niet zo maar voor waarheid aan. Evalueer de argumenten, controleer de referenties en doe daarnaast eigen onderzoek. Ik wil tot slot graag iedereen bedanken die interesse heeft in dit onderwerp en moeite doet om zich er in te verdiepen en speciaal mijn familie.

Rein de Vries – auteur van Revolutie door Schuld

revolutie door schuld

19 reacties

  1. Ik zie al reikhalzend uit wat deze auteur ons op Biflatie kan vertellen. Ik denk deze auteur/econoom met zijn gedegen onderbouwde onderzoek ons gaat bevestigen wat op dit discussieplatvorm al vaak aan de orde is geweest. Namelijk dat onze maatschappij gedomineerd wordt door een kleine groep mensen. Het hele boek telt maar liefst 617 pagina’s. Ga er zeker over denken om dit boek aan te schaffen. Ondanks dat mijn vrije tijd erg beperkt is snak ik er naar om het helemaal te gaan lezen. Wordt nodig tijd voor een poosje vakantie.

    1. Idd Piet, de Puppetmasters. Zoals ik een artikel geleden schreef:

      De mensen die weten zijn de psychopaten. De mensen die niet weten zijn de sociopaten. “Het” boek gaat over de psychopaten.

      De sociopaten zijn de ceo’s en het hoger management van grote bedrijven en in finance. De mensen met een leiderschapssyndroom; de ambitieuze volgers van “MEER INC.”

      Naarmate goedkope energie wegvloeit in hun droomwereld zal hun positie steeds meer de onze benaderen, en daarmee hun kwetsbaarheid. En dat weten ze. Heheh…

      1. Dit zal je interessant vinden, steek de psychopaten gewoon in de gevangenis om
        tot een doorbraak te komen. Over zakenlui die plots onvindbaar zijn.

        Waar kan hij zijn? Niet op een tropisch eiland waarschijnlijk. Men vermoedt dat hij in de gevangenis zit. China zet de laatste tijd hard in op aanpak van corruptie, met name in de financiële sector. En dat is te merken: meerdere bobo’s verdwijnen van het toneel, waarvan men vermoedt dat ze verdacht worden van corruptie. “De laatste tijd gaat het spook van de angst over de Chinese Wall Street. De ene na de andere zakenman, hedgefundmanagers, bankiers, directeuren van grote handelshuizen verdwijnen. Dat is nu heel normaal in China,” vertelt correspondent
        Marije Vlaskamp.

        http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/de-warren-buffet-van-azie-van-de-aardbodem-verdwenen-en-hij-niet-de-enige

        1. Op tijd een keer het huis opruimen in de geldgangen, is toch niets mis mee.

          Straks in de regering gelederen nog even.

          Dat is hier nog niet gebeurd en zal alleen via de zeer zachte weg ( afvloeiingsregeling ) plaats vinden.

          1. Niets mis mee, sterk adviseerbaar ter vermijding van een volgende wereldconflict om dezelfde absurde redenen als WOII.

          2. Het huis opruimen zal er wel hier wel bij blijven!!
            Teveel negatieve elementen die parten spelen.

            Het is toch overal een bende, wat maakt het ook uit.
            De uitkomst wordt er toch niet anders om.

            Het verleden, is geen garantie voor de toekomst.
            Wees u hier terdege van bewust.

          3. Wellicht, het is makkelijker de bevolking te bedriegen dan om ze uit te leggen waarom ze bedrogen worden (dixit Mark Twain)

  2. Dit artikel is naar mijn mening als voorloper niet genoeg of onvoldoende serieus genomen.

    Sommige lezers reageren dan nog zo brutaal van, het wordt wel weer tijd voor een nieuw artikel, terwijl ze op de bestaande nog niet eens een behoorlijke, begrijpelijke reactie gegeven hebben.

    Waar halen ze de brutaliteit vandaan, als gast op deze site, om te bepalen dat er er een nieuw artikel geplaatst moet worden waar ze zelf nog niet 0,001% energie in gestoken hebben.

    Laten we met elkaar er het beste van maken, de rotte appels worden wel uit de mand gegooid.

    Ik hoef niet bang te zijn voor de confrontatie, kom er maar mee.

    1. Bertus, ik begrijp je reactie waarschijnlijk niet goed. Heeft de 2e alinea te maken met de 1e? En de 3e met de eerderen? Of zijn het allemaal losse opmerkingen?
      Als het gaat over Rein de Vries is er duidelijk aangekondigd dat hij een aantal van de hoofdstukken uit zijn boek zou herschrijven in de vorm van een artikel hier op Biflatie. Dus zou de vraag naar een ander herschreven hoofdstuk in de vorm van een artikel toch min of meer terecht zijn, of zie ik dat verkeerd? Als het gaat over artikelen in het algemeen, dan ligt het misschien iets anders. Momenteel volgen de diverse gebeurtenissen elkaar in een heel rap tempo op. Ook de onderwerpen wisselen haast met de dag. Je kunt vandaag misschien best wel een stuk over de Ukraine schrijven, maar voor je het weet praat je weer over Rutte, hypotheken enz., onderwerpen die best actueel zijn maar met de Ukraine niet zoveel van doen hebben.
      Jij bent inderdaad één van de weinigen die nog eens teruggrijpt op eerder verschenen artikelen en dat vind ik prijzenswaardig, maar dat heb ik je al eens eerder gezegd. Maar niet altijd begrijp ik je reacties, zoals dus nu het geval is.

      1. Nee Dick, zie het als losse reacties in algemene zin.
        Het was zeker geen kritiek op het boek of de publicatie ervan, integendeel.

        Ja, het terug grijpen op eerdere artikelen en reacties vind ik wel leuk, het houdt deze ook levend.

    2. Bertus, de auteur verwijst in het artikel duidelijk naar het begrip ‘cognitieve dissonantie’, dit staat in schril contrast met ‘cognitieve consonantie’. Die ‘brutaliteit’ is doorgaans een uiting van onderhuidse frustratie die natuurlijk gewekt wordt door nu net artikelen van deze aard. De auteur verwijst eveneens naar Schopenhauer, gezien het hedendaagse economische analfabetisme meer dan terecht. Analfabetisme is hier geen scheldwoord maar een verwijzing naar een mank onderwijs inzake economie, tengevolge daarvan werden economische grondbeginselen naar de collectieve achtergrond verdreven met alle perverse effecten van dien. Breng simpelweg biflatie in herinnering en we krijgen een totaal ander verhaal, probeer dat en je zal onmiddellijk begrijpen wat cognitieve dissonantie in de praktijk betekent. Geloof echter niets zomaar, doe de test zoals ook de auteur toe uitnodigt. Ben het dus niet oneens met je reactie, integendeel.

      1. Nee Werner, “Die brutaliteit” is zeker geen verwijzing naar de auteur.
        Zal eens in de betekenis van die ‘cognitieve dissonantie’ gaan spitten.

        1. Uiteraard niet Bertus, het gaat – zoals je zelf schreef – om de ‘brutale’ reacties. De auteur getuigt van een diep inzicht door naar verschillende begrippen te wijzen, iets dat waargenomen kan worden net omwille van een dergelijk onderzoek. Hij tracht hiermee duidelijk te verwijzen naar de emotie die beroerd kan worden, de ‘brutale’ reacties zijn dan ook – ondanks uitermate storend – logisch te verklaren. ‘Cognitieve dissonantie’ is beslist de moeite waard om diepgaander te beschouwen, wat betreft die onderhuidse frustratie:

          In het moderne leven onderdrukken we het kind meestal, want
          kinderlijkheid is een belediging voor het soort ego dat we bewonderen.
          We geven de voorkeur aan de welopgevoede, beheerste, aangepaste en nogal uniforme mens die heeft geleerd dat hij moet passen in de
          doelstellingen van onze maatschappij, die grotendeels vorm hebben
          gekregen door ons geloof in het Kapitalisme. We definiëren rijpheid in
          die termen en steunen een opvoedingssysteem dat die filosofie schraagt. Ons gebrek aan wellevendheid is grotendeels te wijten aan het onderdrukte kind dat ingaat tegen de harde eisen die door de maatschappij aan hem worden gesteld. Mensen zijn boos en gedeprimeerd om het vreugdeloze leven dat ze gedwongen worden te leiden en luchten hun frustratie door verwerpelijke manieren van asociaal gedrag, als waren ze kinderen die niet hebben geleerd wat het is om sociaal te zijn. Onze huidige maatschappelijk ‘donkere nacht’ is deels te wijten aan de onderdrukking van het kind in ons.

          http://www.bol.com/nl/p/de-donkere-nachten-van-de-ziel/1001004002095437/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.