Twitter: vrouwenhaat, racisme en homofobie alom

7

Een onderzoek van mensenrechtenorganisatie Amnesty International is tot enkele zeer nare conclusies gekomen. Vrouwen krijgen via Twitter bovengemiddeld meer haat in het algemeen tot hun gericht. Racistische berichten en homofobe tweets. Vrouwenhaat. Je zult maar zwart, vrouw en lesbische zijn en een Twitteradres hebben! Amnesty International benoemt de walgelijke toestand letterlijk zo:

‘Twitter is een beerput voor vrouwen’

Hoe je het ook draait of keert: dit is nog altiijd een mannenwereld. De planeet waarop wij leven. De maatschappij in het algemeen. Politici, nationaal en internationaal. De top van de meeste bedrijven bestaat uit mannen. Mannen bezaten, bezitten de macht, de échte macht. Beslissingsrecht. Zij, wij, mannen (ik ben er ook een) zijn tevens fysiek sterker dan de meeste vrouwen. Dat is de natuur. Die natuur was en is perfect. Perfect ZONDER de mens weliswaar. Jammer en helaas, maar dat is een heel andere discussie. Daar zijn bibliotheken over vol geschreven. We moeten ons wegens plaatsgebrek beperken tot een fractie van de realiteit, en dat van één onderwerp. Een bepaald slag ‘mannen’ haat vrouwen en gebruikt daar (ook) het sociale medium Twitter voor.

Het recht van de sterkste?

Vrouwen en mannen: m.i. vullen ze mekaar aan. In principe, want ook twee vrouwen, of twee mannen kunnen mekaar perfect aanvullen. Iedereen is gelijk, voor de wet (nou ja). Maar toch in relaties, neen? Het gaat ‘m maar om één zaak: liefde. Mijn idee! En ik denk ook dat van elk weldenkend mens, toch? Jammer en helaas: er bestaat ook een bepaald soort zogenaamde ‘mannen’ die dit anders ziet. Dominantie. Willen bezitten, overheersen. De baas spelen. In feite is het ’t recht van de sterkste dat voor hun telt. Recht? Welk ‘recht’ zou dat dan wel zijn…?

Het probleem is nog véél groter

Wat hébben die bepaalde mannen die  zo neerkijken op vrouwen toch tegen hen? Zijn het wel mannen, andere vrouwen, of homofielen misschien? Weten doen we het niet echt. Twitter werkte niet echt mee aan het onderzoek. Het bedrijf stelt vrijheid van meningsuiting boven het toelaten van onwelvoeglijke berichten. Tot op zekere hoogte, moeten we wel toegeven. Heel wat twitterberichtjes worden immers door het bedrijf zelf reeds verwijderd, nooit toegelaten. Maar…zoals AI het ook stelt: dit betekent dat het probleem nog véél groter is dan nu vastgesteld! Er bestaat, is, heerst méér haat, vrouwenhaat, dan nu vastgesteld!

Wie zijn ‘ze’?

Zijn het mannen? Of laat ons zeggen: personen van het mannelijke geslacht. Persoonlijk zette en zet ik nog altijd vrouwen, dames, meisjes op een piëdestal.  Maar we nemen aan van ja, jawel, bijna uitsluitend mannen. Misschien wel mannen die geen vrouw kunnen krijgen? Jaloezie, haat, het is vaak op een enge manier verweven. Andere vrouwen? Die zijn er hoor, vrouwen die andere vrouwen benijden. Omdat ze mooier, rijker of meer succesvol zijn. Homofielen? Neen, homo’s haten vrouwen niet, ze houden van mannen. Zijn het macho’s dan? Is dàt machogedrag, haatberichten sturen naar vrouwen? Bweurk, excuseer hoor?! Neen, het zijn gewoon haters. Punt. Maar toch: je zult maar vrouw zijn, lesbisch en zwart. Ja, die krijgen dus de meeste stront (excusez le mot) over zich hé, op Twitter. En elders vast ook hoor!

Wie is eigenaar van Twitter?

Is het toeval of niet maar, u raadde het vast al, het zijn drie mannen. Met het woord ‘mannen’ moet je ook al oppassen, wanneer of waar of hoe je het bedoelt of interpreteert. In veel Afrikaanse landen doen vrouwen nog altijd het meeste werk, zwaar werk op het land vaak hoor. Onderwijl roken hun mannen weed onder de palmbomen. In Afghanistan, ondanks de Amerikaanse zeg maar ‘bezetting’ van decennnia, zijn veel vrouwen en meisjes niks waard, niks! Niets anders dan kweekmachines voor kinderen. En sexspeeltjes voor het ‘plezier’ van het soort dat zich ‘man’ noemt. Man? Laat me niet lachen…

Wat zouden we zonder vrouwen zijn

Misschien zouden ze beter (nog) eens luisteren naar wat wijlen soullegende James Brown zong. In het bijzonder ‘I’s a man’s world.’  Brown noemt alles op wat ‘de man’ gemaakt heeft. Bereikt. Geconstrueerd. Ja die ‘man’ heeft de wereld gemaakt tot wat hij is. (Tussen haakjes: die ‘man’ moest en moet zich schamen, diep schamen.) Maar toch: boten, treinen, electriciteit. We schrijven 1966 hé beste lezer. En ja, ook en zeker houdt die man de mannelijke dominantie in stand. Tot elke prijs. Geeft hij zijn macht maar mondjesmaat en onder grote maatschappelijke druk een béétje af. In de song staat echter ook (ik parafraseer): ‘maar wat zou hij zijn, die wereld, wij, de mannen, zonder vrouwen?’ Zegt genoeg me dunkt? Of toch nog één laatste zin, een doordenker. Echte mannen zijn feministen. 

 

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.