Van crisis naar een ander Nederland

35

Het woordje crisis heeft een element van tijdelijkheid in zich. Het is even wat minder en wordt daarna al snel weer beter. Onze regering en vooral de Eurobonzen doen dan ook hun uiterste best om ons regelmatig te vertellen dat er weer licht aan de horizon zichtbaar wordt, dat de genomen maatregelen (belastingverhogingen en bezuinigingen) het gewenste effect hebben. Als er weer economische groei ontstaat dan…

life

Breuk met wat is opgebouwd tussen 1945 en 2008

In het jaarverslag 2012 van de Raad van State staat echter een heel ander verhaal. De ontwikkelingen en vraagstukken waarmee Nederland nu wordt geconfronteerd, zijn niet van voorbijgaande aard, zoals de veelgebruikte aanduiding crisis lijkt te suggereren. Zij vergen structurele hervormingen en aanpassingen. Niet alleen aan een nieuwe situatie, maar ook aan een nieuwe dynamiek waarin Europa vooralsnog steeds verder achterop raakt. De verhouding tussen staat en samenleving zal duurzaam wijzigen door deze hervormingen en aanpassingen.. en verder: Dat vergt duidelijkheid over waar men voortaan niet meer op mag rekenen en tegenover verminderde voorzieningen zal uiteindelijk ook lastenverlichting gesteld moeten worden.

Kosten van levensonderhoud en huishoudingen

De kosten van levensonderhoud kennen in Nederland al vele jaren maar één weg en die loopt steil omhoog. O.a. huur, belastingen, de zorg, autorijden en openbaar vervoer, energie en levensmiddelen kennen qua kostprijs en daarmee verbonden belastingen, accijnzen en opslagen maar één trend en die loopt in een sneltreinvaart omhoog. In 2010 kregen ruim 1,1 miljoen huishoudens huurtoeslag. In 2011 werd aan 4,7 miljoen personen zorgtoeslag uitgekeerd. Qua bedrag praten we dan over meer dan zes miljard aan subsidies of beter gezegd herverdelingsgelden. Over 2012 en 2013 zullen deze cijfers nog veel hoger gaan uitvallen terwijl het aantal mensen dat betalende bijdragen kan leveren, om deze herverdeling van gelden in stand te kunnen houden door een toenemende werkloosheid en het zakken van inkomens, drastisch aan het dalen is.

Even wat samengevat

  1. De kosten van levensonderhoud stijgen per dag;
  2. Er zijn miljoenen mensen die niet meer zonder subsidies kunnen en het aantal is sterk groeiende;
  3. De inkomens van de lagere- en middengroepen zakken al een hele tijd en het aantal mensen dat zonder werk komt te zitten groeit gestaag;
  4. De overheid legt steeds meer belastingen op maar levert zelf minder aan de burgers;
  5. De zekerheid van de waarde van geld en die van het gespaarde op spaarrekeningen en in pensioenkassen  wordt per dag minder;
  6. Op allerlei manieren, worden degenen met spaargeld of een eigen huis aangesproken om zelf te gaan betalen als er hulp of zorg nodig is zonder dat deze invloed hebben op compleet uit de hand gelopen kosten van deze zorg;
  7. Economisch groei kunnen we waarschijnlijk een hele lange tijd gaan vergeten. Demografisch gezien is er sprake van vergrijzing en krimp. Lenen van geld is moeilijk of onmogelijk en er moet heel veel van het nu nog overblijvende geld naar de afbetaling van leningen die al zijn afgesloten.Dit alles gaat ten koste van de pure consumptie.

Samendoen en coöperaties

De overheid fungeert als het om de verhoging van lasten gaat als een TGV. Daar waar het echter gaat om kostenreductie, innovatie en het ontwerp van een nieuwe manier van samenleven en werken als een slak. Voor wat we nodig hebben is politiek en grootschalige overheidshandelen op het niveau van Nederland en Europa compleet ongeschikt.  Als we aardappels willen kunnen we 1:1 naar een boer gaan die deze verbouwt en verkoopt. We kunnen ook naar de supermarkt gaan en deelnemen aan de keten boer, groothandel, vervoerder, inkoopcombinatie, vervoerder/ verpakker en supermarktketen. Dan is er sprake van een 1:N keten waarbij ieder het zijne wil verdienen en macht uitoefent. De boer krijgt bijna niets meer voor zijn aardappels en wij betalen vele keren meer als dan we het direct bij de boer hadden gekocht. Terug naar kleinschaligheid en bijvoorbeeld het samenwerken in coöperaties kan op vele gebieden verbetering brengen en ons minder afhankelijk maken. Maar… daarvoor moeten de mouwen wel worden opgerold, moeten we ons nu en de toekomst weer zelf in handen durven nemen.

Er staan ons vele en nog ongekende veranderingen te wachten die niet te ontlopen zijn. Op zich bieden ze enorme kansen op een nieuwe vorm van leven, samenwerken, arbeid, omgang met ziek zijn, zorg, ouderdom en sterven. De onzekerheid over de toekomst zal groot zijn en groter worden. Of we de kansen pakken die er liggen is aan ieder van ons. Elk beetje kan helpen om uit de ingesponnen pop als vlinder naar buiten te kunnen komen.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie