Vervlogen illusies: Premier Rutte meer dan 90% lucht

67

Als schrijver moet ik dit artikel beginnen met een schuldbekentenis omdat ik bij de laatste verkiezingen op Mark Rutte en de VVD heb gestemd. Waarschijnlijk, net als bij velen met mij, was er de hoop en overtuiging dat Rutte in crisistijd het liberale gedachtengoed zodanig vorm zou weten te geven dat we er met zijn allen beter van zouden worden. Dat eerlijkheid, standvastigheid, betrouwbaarheid en een juiste plek voor Nederland in een beperkte Europese constellatie dagelijkse realiteit zouden kunnen worden. Niets is echter minder waar gebleken. Overgebleven is een dagelijks lonken, van onze premier, naar het Europese bestuur in de hoop dat er straks een warm plekje voor hem beschikbaar zal zijn omdat u en ik vast niet nog een keer op Rutte en de zijnen zullen gaan stemmen.

gebakken lucht

Gedraai, bedrog en creatieve uitleg

Als lijsttrekker en later als premier is het Rutte meer dan duidelijk geweest dat wij Nederlanders niet echt warm lopen voor een groot en almachtig Europa. Tijdens de verkiezingscampagne kregen we daarom regelmatig van Mark en andere VVD ‘ers te horen dat we met de helft minder Europa toe zouden kunnen, dat Europa wel wat VVD zou kunnen gebruiken, dat Europa alleen die taken zou moeten oppakken die nationaal niet geregeld zouden kunnen worden. Dat soevereiniteit echt belangrijk was en is en nog zo heel veel meer.

Als het er dan uiteindelijk op aan kwam zagen we dat met veel gebaren, mimiek en creatief taalspel dat eerdere ferme standpunten als was in warm water een nieuwe vorm en uitleg kregen. Het kabinet, onder leiding van Rutte, bleek opeens toch bereid te zijn om meer nationale bevoegdheden over te dragen. Afspraken konden toch bindend zijn op Europees niveau. Als er dan Kamervragen over deze kwesties kwamen werden we keer op keer op een spraakwaterval van uitleg, interpretatie, definitie en herdefinitie getrakteerd

Nietszeggend, lachend en glad als een aal

Wie op internet zoekt die kan een enorme hoeveelheid afbeeldingen vinden van een lachende of zelfs schaterlachende premier Rutte. Als je dat de eerste keren ziet dan denk je “Wat een enthousiaste man”. Als je echter gewaar wordt dat dit lachen in allerlei situaties naar voren komt dan kruipt er toch een bepaalde plaatsvervangende schaamte omhoog. Wat functioneel zou kunnen zijn wordt disfunctioneel. Het lachen komt in aanvaring met de ernst van het onderwerp, waarden als deskundigheid, betrokkenheid en eerlijkheid. De vraag komt op of dat nu de man is die ons met vele beloftes enthousiast heeft gemaakt en nu kennelijk een geheel eigen koers vaart omdat hij eigenlijk niet weet hoe het anders zou moeten of kunnen.

Wij burgers weten best dat het ingewikkeld is

Het is crisistijd. Een tijd waarin meer dan duidelijk wordt dat ons samenlevingsbouwsel, geënt op de jaren na WO2 niet meer passend is voor de huidige tijd. We hebben het allemaal supergoed proberen te regelen, welvaart en welzijn, en  komen er nu achter dat we vastlopen. Dat er een geheel nieuwe aanpak nodig is en dat er veel pijnlijke beslissingen genomen moeten worden.

Ik ben ervan overtuigd dat wij als mens en burgers van Nederland bereid zijn de problemen aan te pakken en te bouwen aan een samenleving die past bij de komende decennia van verandering. Nodig zijn visie, langetermijnbeleid, eerlijkheid en doorzettingsvermogen. Nodig zijn bestuurders met een brede kijk die van aanpakken weten en vooral eerlijk en authentiek durven te zijn. Niet alleen vandaag maar ook morgen en daarna.

Hoe moeten of kunnen we verder?

Mark Rutte en zijn VVD zijn door de mand gevallen. Dat wil niet zeggen dat andere partijen en politici het beter zouden doen. Partij-ideologieën en geneuzel van tal van politici passen niet meer in deze tijd van complexe problemen. Met gepraat en discussie tot in het oneindige komen we niet verder. We hebben kundige bestuurders nodig die niet gaan voor de carrièrestap of de glans van het pluche. Gebakken lucht en schaterlachen brengen ons niet verder.

Wie het internet volgt die weet dat er vele mensen zijn met een goed verstand, die kunnen en willen helpen. Die niet gaan voor de roem of het grote geld. Ons aardse leven, de tijd tussen geboren worden en sterven, is maar zo kort. We zijn niet meer en minder dan gebruikers en rentmeesters van het aardse. Ons doodkleed heeft geen zakken en het verzamelen van dingen die we niet mee kunnen nemen op de laatste reis heeft geen zin.

Do you believe, in the day that you were born

Tell me do you believe?

Do you know, that every day’s the first

Of the rest of your life?

Do you dream that the world will know your name?

So tell me your name

Do you care about all the little things

or anything at all?

Uit Thriving Ivory – Angels on the moon

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie