De wereld van de waanzin: Potverteren beloond en sparen afgestraft

44

Deze week heb ik gekeken naar het Duitse programma Hart aber Fair. Deskundigen, twee politici respectievelijk rechts en links georiënteerd en een banker discussieerden over de extreem lage ECB-rente en de gevolgen daarvan. Kind van de rekening waren de particuliere spaarders, de pensioenfondsen en de levensverzekeraars en daarmee dus wij, de klanten. Intussen waren er, als men van de officiële inflatiecijfers uitging, al vele miljarden aan spaargeld verdampt. Uitgaande van de werkelijke gevoelde inflatiecijfers kon dit bedrag nog eens meer dan verdubbeld worden en een eind was er niet in zicht.

real inflation

De Paradox van het sparen

Spaarzaamheid heeft altijd als een deugd gegolden. Ook nu roept onze regering nog elke dag dat je voor een eigen huis over spaargeld moet beschikken. Dat het verstandig is, om naast de pensioenopbouw, ook zelf voor je oude dag te sparen. Kinderen kunnen weer aan de Zilvervloot mee doen. Tussen wat uitgedragen wordt en de werkelijkheid zit een groot verschil. Voor regeringen en banken draait alles om schulden. Niet sparen maar lenen en gokken met de meest fantastische financiële vehikels.

Het mag niet te lang meer duren!

Zowel de deskundigen, de bankier als de politici waren van mening dat de ECB-politiek van extreem lage rente niet lang meer verder zou mogen of kunnen gaan. Er moest een eind aan komen zei men haast bedeesd omdat ieder diep in zijn of haar binnenste de bui al lang zag  en ziet hangen. Er is namelijk geen weg terug.

Blijvende problemen en geen oplossing!?

De zuidelijke landen hebben nog steeds enorme openbare en nog verborgen schulden en geen of nauwelijks economische groei. Een hogere rente zou lenen en herfinanciering direct duurder maken. Dus ziet de ECB zich gedwongen om de rente superlaag te houden;

De noordelijke landen maken ook elke dag nog meer schulden. Ondanks “Het we komen weer op stoom” van premier Rutte is het met de economische groei drie keer niets. Ook voor Duitsland, Nederland en anderen is dus een lage rente voor af te sluiten of om te zetten staatsleningen van groot belang;

De conclusie van het bovenstaande  kan dan ook niet anders dan treurig zijn. De regeringen van Zuid én Noord hebben belang bij de extreem lage rente. Elk procent meer doet de rentelasten met tientallen miljarden stijgen. De ECB kan dan ook geen kant uit. Alleen fikse economische groeicijfers zouden kunnen helpen. Zo lang deze zich niet aankondigen zullen wij burgers de klos zijn. Elke dag weer.

Wat blijft ons en is er nog hoop?

Eindeloos het zelfde proces herhalen in de hoop op andere uitkomsten is Einsteins definitie van waanzin. Om aan deze waanzin te ontkomen is er dus maar één oplossing en dat is zorgen voor de dood van dit proces. Deze stap brengt echter grote angsten bij ons te weeg. Liever doormodderen dan het onbekende tegemoet durven treden. In onze dwangbuis van geboden en verboden, van planningen, budgetten, bestemmingsplannen en meerjarenramingen, van protocollen, geschreven en ongeschreven regels, van adviesraden, bestuurscolleges, van diagnose behandeling combinaties en medicijnen voor symptoombestrijding, zijn wij eigenlijk levend dood.

Alle schrijvers en ook veel lezers die reageren komen steeds weer op het zelfde uit. We rennen rondjes met oogkleppen op in een al diep uitgesleten spoor. Als het maar lang genoeg duurt dan valt de één na de ander er bij neer. Geen werk meer. Wel werk maar veel te laag betaald. Te hoge algemene en lokale belastingen. Ziektekosten die niet meer op te brengen zijn. De zoveelste huurverhoging of de hypotheeklasten die al enkele maanden niet meer opgebracht kunnen worden.

We krijgen nu bijna elke dag te horen dat de inflatie eigenlijk te laag is. Van de ECB mag het best een pondje meer zijn. Feit is echter dat er vele soorten inflatie zijn. De lonen van velen zakken. Arbeidscontracten worden teruggebracht. Minder uren maar wel het zelfde werk. Wonen en energie wordt duurder. Steeds meer medicijnen worden helemaal niet meer vergoed en vallen daarmee zelfs niet onder het eigen risico en de rente op spaartegoeden blijft nog elke dag teruglopen. Het wordt winter en het uitgesleten spoor modderig.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie