Rondom Asielzoekers – Wir schaffen das!

13

Sinds het begin van de kredietcrisis in 2008 is meer dan duidelijk geworden dat in de politiek en speciaal t.a.v. onderwerpen waarmee politici zich nauw hebben verbonden, alles maar dan ook alles mogelijk is geworden. Schulden van de één worden, door geniepig manipuleren en draaien, simpel op de schouders van anderen gelegd. Overeenkomsten en afspraken krijgen desgewenst een aangepaste of nieuwe uitleg. Door enkele simpele spreuken wordt water tot wijn en azijn tot een goddelijke drank.

merkel

Nu er in Europa “opeens” sprake is van een vluchtelingenprobleem is het hek helemaal van de dam. De politici worstelen meer dan ooit met de tweekoppige draak in zichzelf. De ene kop spreekt van medemenselijkheid, van mededogen en empathie, de andere kop is voortdurend bezig met de gedachte hoe het eigen vege lijf gered kan worden. Tassen vol wollige woorden worden beschermend voor zich gehouden. Praktische realisatie blijkt veel moeilijker dan ooit gedacht. De tijd vliegt en elke dag wordt de weerstand van de oorspronkelijke bevolking groter en groter. Ideologie en utopie vechten  met de realiteit.

Merkel en het zinnetje “Wir schaffen das!”

De tot voor kort nog zeer populaire Duitse Bundeskanzler heeft voor zich, haar land en Europa, door een zinnetje van drie woorden, de zevenkoppige draak wakker gemaakt. Wir schaffen das! Vertaald: Wij krijgen het voor elkaar! Ze vertelde er niet bij wie ze met “Wir” bedoelde. Duitsland, Europa, de westelijke wereld? Ook gaf ze geen uitleg over wat met “das!” bedoeld werd. Opvang, integratie, huisvesting, scholing, medische zorg, werkgelegenheid, gezinshereniging, bijstandsuitkeringen, inbedding van de islam en de sharia, veiligheidszorg?

De grondwet en de werkelijkheid

De eerste euforie over de welkomstcultuur, bleek al snel te vervagen. Als er niet één knuffelkind maar honderd van testosteron overlopende jonge mannen in je tuin staan en er poepen en piesen, dan is het geluksgevoel snel over. De roep om halt!, stop!, “Wir können so nicht weiter“ en “wie zorgt voor de belangen van ons Duitsers?”, begon dan ook al snel en steeds luider te klinken. Voor de idealisten, precies in de leer, was dit koren op de molen. De grondwet kent geen stop of halt. Ieder die zich vervolgd voelt moet asiel aan kunnen vragen. Praktische realisatie komt op het tweede plan. Sommige Duitse! politici gingen zelfs zo ver dat ze stelden dat Duitsers die het er niet mee eens waren maar uit het land moesten vertrekken.

De druk loopt op en de duimschroeven worden aangedraaid

Merkel kreeg te maken met steeds sterkere tegenwind, zelfs vanuit haar eigen partij. Ze riep in wanhoop uit dat er binnen Europa toch geen grenzen meer waren. Dat Duitsland onmogelijk 3000 kilometer aan eigen grens zou kunnen bewaken. Met name Minister President van het Bundesland Bayern, Seehoofer riep op tot revolte. Bayern werd overstroomd. Er moesten oplossingen komen en wel nu. Grensbewaking, een bovengrens wat de binnen te laten asielzoekers betreft, en meer.

Inmiddels is de paniek groot. Mutti Merkel staat in de volle storm. De asielwetgeving is met een sneltreinvaart aangepast. Er komen zogenaamde Tranzitzonen, zeg maar opvangplekken, waar een eerste selectie gemaakt zal moeten gaan worden in wie wel of niet kans op asiel heeft. Opvang in de overige EU landen en de regio moeten hoge prioriteit krijgen en er wordt zelfs onderhandeld met president Erdogan van Turkije

Onder druk wordt alles vloeibaar. “Hulp van Erdogan”

De stroom asielzoekers die naar Duitsland komt moet worden gestopt en daar zou Turkije een belangrijke rol in kunnen spelen. Wie immers in Turkije blijft (wordt opgehouden) kan niet naar Duitsland komen. Om dat te bereiken moet de autoritaire president Erdogan, die lange tijd niet werd beschouwd als iemand waarbij je op de koffie ging, gepaaid worden om te helpen. Voor Erdogan, net zo slim als hij op macht belust is, lonkt er een grote kans. Schepen met geld, zicht op het lidmaatschap van de EU, visa-vrij reizen voor de Turken in de EU, nooit meer hoeven praten over de Armeense genocide, en toch gewoon kunnen blijven doen wat je zelf wilt. Het kan niet mooier. Voor Merkel een enorme barst in haar imago. De slogan “Wir schaffen das!” is zijn eigen leven gaan leiden en de gevolgen zijn niet te overzien.

asielzoekers

Bron grafiek: CBS

En dan Nederland

In ons land zijn er officieel meer dan zestigduizend asielzoekers binnengekomen. Hoeveel de dagelijkse toestroom is, blijft onbekend, evenals het aantal ongeregistreerden. De regering praat er niet graag over. Openheid is ver te zoeken. Dat zou de bevolking maar ongerust maken. We krijgen wat algemene woorden en zinnen. Zeker is dat naarmate Duitsland meer barrières opwerpt de stroom naar Nederland zal toenemen.

Voorbeeld van zo’n nietszeggend, wollig stukje is de onderstaande persverklaring:

De komende zes maanden moeten 10.000 asielzoekers met een verblijfsvergunning vanuit asielzoekerscentra worden overgeplaatst naar vaste woningen. Dat is de belangrijkste uitkomst van het ‘asieloverleg’ dat Rijk, provincies en gemeenten vanochtend voerden op het ministerie van Algemene Zaken.

Staatssecretaris Klaas Dijkhoff (Veiligheid en Justitie, VVD) sprak na afloop van een “erg goed overleg” waarin bleek dat alle partijen het probleem gezamenlijk willen oplossen. De gemeenten gaan zich de komende maanden inspannen om voor de 10.000 asielzoekers een woning te vinden, zodat de asielzoekerscentra weer gebruikt kunnen worden voor vluchtelingen die het land net zijn binnengekomen. Nu zitten er in de azc’s veel asielzoekers die al een verblijfsvergunning hebben, maar nog geen woonruimte hebben gevonden.

Ten slotte

Hulp geven moet. Zonder zeer strenge selecties en duidelijke limieten zullen we er echter zelf aan ten ondergaan. Wie in een ziekenhuis met tien bedden en twee dokters duizend mensen laat instromen maakt dat het ziekenhuis en de dokters hun functie niet meer kunnen vervullen. Ieder wil als eerste. Het recht van de sterkste zal binnen korte tijd worden opgeëist. Zo is het ook met landen. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Bestuurders die zeggen dat ze de landgrenzen niet meer kunnen beschermen, moeten onmiddellijk hun mandaat teruggeven. Zonder openheid over alles wat de asielproblematiek met zich meebrengt en wat wij Nederlanders willen bereiken, dus de mogelijke scenario’s, gaan we er zeker niet komen en wordt ons land als het ziekenhuis uit het voorbeeld.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie