Chinese invloed in Amerikaanse ‘achtertuin’ neemt toe

11

China heeft tot 2020 de beschikking over ongeveer 90 procent van de Ecuadoraanse olieleveringen. Ecuador is voor 61% afhankelijk van Chinese financiering nadat het land in 2008 failliet ging en daarmee de meeste geldschieters heeft afgeschrikt. Afgelopen november ging de algemeen directeur van het Ecuadoraanse staatsoliebedrijf PetroEcuador naar China om daar te onderhandelen over een lening van 2 miljard dollar. “Nooit eerder heeft Ecuador zijn olie gecommitteerd aan een kredietverlener”, zei Rene Ortiz, voormalig Ecuadoraans minister van energie en secretaris-generaal van de organisatie van olie-exporterende landen (OPEC).

china ecuador oil

520.000 vaten per dag

Ecuador is een kleine olieproducent in de OPEC. Het land pompt dagelijks ongeveer 520,000 vaten ruwe olie per dag (vpd) en de meeste van deze olie zal verkocht worden aan Chinese bedrijven die de olie vervolgens weer kunnen verhandelen. Opvallend is dat de olieleveringen aan China afnemen en het meeste naar de Verenigde Staten wordt gestuurd.

Liever China dan Amerika

Chinese bedrijven functioneren als een tussenpersoon in de meeste Ecuadoraanse olieverkopen en houden onderwijl  de optie open de olie naar China te sturen als dat nodig zou zijn. Chinese handel in de regio groeit nadat de relaties tussen de Verenigde Staten en Venezuela en Ecuador behoorlijk zijn verslechterd. Toen het vliegtuig van de Boliviaanse president in Oostenrijk aan de grond werd gehouden op verdenkingen dat Edward Snowden aan boord zou zijn, beschouwde ook Ecuador dit als een “grove belediging.”

Liever China dan het IMF

In 2011 weigerde Ecuador gebruik te maken van de kredietverleningsfaciliteiten van het IMF, omdat er “verschrikkelijke wijzigingen werden geëist door het IMF”, zei de Ecuadoraanse president Rafael Correa. Kennelijk besteedt de Ecuadoraanse overheid dus liever de olie uit aan China dan hulp te krijgen van het IMF. Dat zegt genoeg over het groeiende vertrouwen dat China geniet in de (misschien nu wel voormalige) “achtertuin” van de Verenigde Staten.

Over de auteur

Studeert geschiedenis aan de Universiteit van Groningen. Geïnteresseerd in economische theorie, financiële markten en geopolitieke ontwikkelingen.