ECB: Blind, radeloos én vertwijfeld

36

Bij de Europese Centrale Bank (ECB) zijn ze kennelijk al lange tijd meer dan radeloos. Zittend met de handen in het haar en met de voeten in een koel badje om stoom af te blazen roept Mario Draghi tegen zijn collega’s dat ze nu eens wat nieuws moeten verzinnen voor hun meer dan goede salaris. Super commissaris Olli Rehn heeft al weer gebeld en was op zijn zachts gezegd not amused. Hij wil resultaten zien anders konden er wel eens koppen gaan rollen.

Recessiespiraal

Europa moet uit de neerwaartse recessiespiraal. Een krimpende economie zorgt voor alsmaar teruglopende inkomsten en, wat nog veel erger is, voor steeds minder vertrouwen van de burgers en de investeerders. Ook nu het geld bijna gratis aan de banken wordt uitgeleend is er geen enkel positief effect merkbaar.

Ja het is waar dat het uitlenen van geld aan de overheid nu nog gemakkelijker  en winstgevender is. De bank leent voor 0,75%  en kan het direct doorlenen voor 5 procent of meer. Tel uit je winst. Wat de economie betreft helpt dat echter weinig of niets. Een staat die nog meer in het rood komt te staan bereikt immers het tegengestelde van vertrouwen.

Het vertrouwen is nul!

Wat de gewone burgers betreft is het simpel. Ze vinden het allemaal veel te ingewikkeld om te volgen. Hun reageren komt dan ook niet vanuit het hoofd maar uit de buik. Het zeurt en voelt niet goed. Lekkere hapjes en een drankje kunnen tijdelijk helpen. De rest van de consumptie, vooral die van grote en duurdere dingen,  is op een laag pitje komen te staan en blijft daar nog lange tijd als het zo door gaat.

Groei-mantra Europese Centrale Bank


De ECB komt keer op keer met het zelfde wonder-scenario. De groei moet worden aangezwengeld en wel door renteverlaging. Daarom hier nog één keer de uitleg voor Mario Draghi. Voor groei is vertrouwen nodig en dat vertrouwen is er absoluut niet.

Als wij burgers keer op keer te horen krijgen of zien dat:

  1. De pensioen- en AOW leeftijd omhooggaat;
  2. De AOW per 2015 wordt ontkoppeld;
  3. De pensioenen wegsmelten;
  4. Er super-inflatie in het vat zit als de economie weer wat gaat aantrekken;
  5. Woningen steeds minder waard worden;
  6. Banken niet of nauwelijks geld willen uitlenen ook niet voor huizen en bedrijfsinvesteringen;
  7. De overheid maar één oplossing kent namelijk die van lastenverhogingen;
  8. De werkloosheid groei en groeit. In het bijzonder die onder jongeren;
  9. Dat de ziekte- en zorgkosten op allerlei manieren blijven stijgen. Door verhoging van de premies en het eigen risico. Door allerlei voorzieningen en medicijnen buiten de verzekering te brengen en meer;
  10. Dat overheden en banken schulden hebben opgebouwd van honderden of zelfs duizenden miljarden;
  11. Dat overheden nog elke dag meer geld uitgeven dan er aan inkomsten binnenstroomt;
  12. Dat bankiers telkens weer nieuwe manieren vinden om zich zelf te verrijken ten kosten van ons gewone  burgers;
  13. Dat overheidsfunctionarissen blijven roepen dat ze daar niets aan kunnen doen;
  14. En nog zo heel veel meer!

Afsluitend

Daar waar geen vertrouwen is. Waar de afstand tussen overheid en de burger elke dag groter wordt daar kan geen vertrouwen groeien. In de persconferentie waar Draghi de renteverlaging met 0,25% aankondigde volgden er ook nog een aantal cryptische, bankgerelateerde zinnetjes, waar het nodige in verborgen was, afgesloten met “we want to do this in a way to keep the risks of the ECB balance sheet very very low”

Vrij vertaald: We willen dit gaan doen (cryptische maatregelen) op een manier die de risico’s voor de balans van de ECB zo laag mogelijk gaat houden.  Deze nadruk op willen bereiken… en very, very low doet voor mij als bestuurskundige de bellen direct rinkelen. In feite zegt Draghi dat er aanzienlijke risico’s zijn. Dat hij zijn best zal doen en dat men later niet moet zeuren als het mis blijkt te zijn gegaan.