Eindelijk AOW! Toch mis ik wat…

10

Moest er wel heel lang op wachten, maar eindelijk in de pocket. Ik denk dat ik (weer) één van diegenen ben die het meest is benadeeld door het kabinetsbeleid met die hogere AOW-leeftijd. Komen ze uitgerekend dit jaar met een nieuw pensioenakkoord waarin de AOW-leeftijd wordt bevroren op 66,4 jaar. Op 18 juli 2019 heb ik die respectabele leeftijd precies bereikt. Gefeliciteerd! Dank u wel! Een krasse jongere oudere die al mopperend door het leven gaat. Mopperend op het financiële onheil wat er voor mijn voeten wordt geworpen. De ene na de andere pech. Nou ja, pensioentechnisch dan misschien, mijn gezondheid compenseert dat weer(althans tot zover). Moet ook wel, je wilt niet alles tegen hebben.

Afbeelding van Brigitte Werner via Pixabay 

Eerst de inleg, nu de buit

Omdat wij Hollanders een volk van klagers zijn wil ik niet uit de toon vallen. Muziek maken heb ik niet geleerd maar als klaagzanger zing ik hoge noten. Wat haalt mij dan zo uit mijn humeur? Nou, allereerst die hoge AOW-leeftijd. In mijn binnenste vind ik dat natuurlijk prima, het ‘ouder-worden-gevoel’ komt daarmee ook later. We worden allemaal ouder wordt ons wijs gemaakt. Hoewel, als ik om mij heen kijk dan klopt dat niet helemaal denk ik. Ik mis wat vertrouwde gezichten. Het is niet iedereen gegund om de investering van vele premie-jaren er later weer uit te halen. Vanaf onze 15de tot aan onze 65ste waren we ooit premieplichtig. Dat was een mooie afspraak, 50 jaar lang AOW-premies en andere premies volksverzekeringen, en dan op je 65ste de buit binnen slepen. Maar ja, we leven te gezond en dreigen ouder te worden, althans zo beweren de onderzoekers en beleidsmakers in overheidsdienst. Er zijn wel tegengeluiden, helaas komen deze niet van de overheidsinstituten.

Net als pensioen, ook AOW naar voren

Kennelijk zijn die tegengeluiden toch van enige invloed geweest op het jarenlange pensioenoverleg tussen de maatschappelijke partners. Overheid, werkgevers, vakbonden en op de achtergrond de pensioenfondsen. Na wat onderbrekingen is men er eindelijk uit gekomen en is bedacht om de ophoging van AOW-leeftijd maar te bevriezen. Een prima idee natuurlijk in deze tijd van opwarming van onze aardkloot. Met tropische temperaturen is het stukken moeilijker om ouder te worden. Vooral de senioren op hogere leeftijd moeten afzien. In een lange hittegolf is het sterftecijfer onder hoogbejaarden extra hoog. En hittegolven komen steeds vaker voor. Het angstzweet breekt mij al uit als er weer een hittegolf wordt aangekondigd. Wil graag nog wat jaartjes van die AOW oppeuzelen. Ik hoop zelfs dat ik het mee ga maken dat na een aantal jaren, wanneer de regering de AOW-leeftijd gaat evalueren, de leeftijd langzaam weer wordt terug geschroefd. Zou ik nog wat AOW tegoed hebben toch? Kom maar op met die hittegolven, zou ik zeggen. Ik gok er wel op.

AOW naar voren en dan de pil

Hoe dan ook, deze ‘jong-gepensioneerde’ heeft de ‘pech’ (of moet ik spreken van geluk) een maximaal aantal jaren gespaard te hebben met een premie-inleg over exact 50 jaar. Ben begonnen met inleggen via mijn baantje op mijn 16e levensjaar, per 1 juli 1969. Hoe mooi zou het dan zijn om precies per 1 juli 2019 AOW te mogen ontvangen. Maar ja, ooit heeft de SVB een aantal jaren eerder besloten om niet meer uit te betalen over de volle maand maar pas vanaf de datum gelijk aan verjaardagsdatum. Oké, op 18 juli 2019 mag u mij feliciteren en zal ik iedereen die zich op mijn pad bevindt trakteren. Dat wordt nog wat, want op die dag loop ik met 40.000 andere uitslovers de Vierdaagse in Nijmegen met meer dan 100.000 supporters langs de route.

Tijden veranderen

Trakteren gaat niet lukken dus, want als je even googelt bij de SVB naar het netto AOW-bedrag dan begrijpt een ieder dat zelfs een dropje geen optie is. Herinner mij de gouden tijd van vroeger toen een goeie senior volleybalmaat aangaf dat zijn AOW een ‘overbodig’ extraatje was naast zijn beste pensioen en hij het hele volleybalteam uitnodigde voor een avondje uit eten. Om zijn AOW er helemaal door te jagen waren nog een leuk aantal biertjes nodig. Met mijn AOWeetje kan er nog geen dropje af voor al mijn wandelvrienden op de N4D. Ach ja, tijden veranderen.

Niet meer samen genieten

Wat ook niet meer bestaat, dat is de AOW-partnertoeslag voor de AOW’ers met inkomensloze partner. Ook al afgeschaft. Iedereen geboren na 1950 met een jongere partner krijgt de enkelvoudige uitkering. Ken wat oudere kennissen waarvan de jongere partner, ingeval deze nog werkte, meteen ontslag nam toen de AOW-datum naderde van de oudste partner. De gedachte was toen om samen oud te worden en samen te genieten van de ouwe dag. Een paar jaartjes leeftijdsverschil werd voor lief genomen. In de liefde was een vrouwtje van een paar jaartjes jonger in de mode in mijn jonge jaren. Ik ben gelukkig met mijn meisje die zelfs 5 en een half jaar jonger is. Maar ik ben geen vriend van Epstein hoor.

Samen uit samen thuis?

Echter moeten wij nog 7 jaar wachten om samen van de oude dag te genieten. Pas dan komt de AOW van mijn wederhelft er bij en mogen we volop samen genieten. Nu doen we dat half, wat meer ingetogen. Want ik noem het nog altijd een halve AOW. Ben je met z’n tweetjes dus. In het jaar 2000 huldigde onze regering het standpunt dat vanaf 2015 iedereen een enkelvoudige AOW moest ontvangen omdat het tweeverdienersschap dan algemeen aanvaard zou zijn. Om mij heen kijkend zie ik best wel stellen waarvan een partner zonder inkomen is. Ooit voor kinderen gezorgd zonder teveel drukte er omheen en daarna soms wat flexwerk. Toelevend naar een toekomst waarin de kostverdiener de pensioengerechtigde leeftijd zou bereiken en gezamenlijk oud mogen worden.

Hoezo welzijnsstaat?

Wat dat betreft hebben de laatste kabinetten een asociaal beleid gevoerd als het gaat om het welzijn voor ouderen. Het welzijn van gelukkige levenspartners die gezamenlijk een huishouding zijn gaan voeren, samen door het leven gaan, samen kinderen krijgen en samen mogen genieten van de kleinkinderen die zo broodnodig zijn om onze oude dag te financieren. Hoe asociaal is het dan om de AOW af te stemmen op één enkele partner binnen een huishouding waarbij kennelijk tegenwoordig wordt gedacht dat beide partners buitenshuis een inkomen verdienen. Dan voelt het als een straf als je jongere partner met lege handen komt te staan als je zelf AOW ontvangt voor één persoon. Oké, er is een klein goedmakertje in de vorm van uitbetaling van algemene heffingskorting(AHK) aan de inkomensloze partner, ter waarde van éénvierde deel van de AOW. Daarmee moet je het doen.

Vreemd

Ga je samen op reis, winkelen of uit eten, dan krijg je nergens een korting voor je inkomensloze partner. Hier zit dus een weeffout in de wet die de AOW-partnertoeslag afschaft. Heel vreemd dat geen enkele club, zoals ouderenbond, partij 50-plus enzo daar een punt van gemaakt heeft. Heel vreemd dat politici niet denken aan zo’n situatie als de onze. Ben je gepensioneerd, krijg je AOW en moet je je partner thuis laten als je uit gaat. De AOW is alleen voor jezelf, die van mijn jongere blom komt pas over 7 jaar. Hoe asociaal is dat wel niet? Niet dat ik haar thuis laat, ik laat mijn vrouw de afwas doen in het restaurant als ik moet afrekenen en zeg dat mijn vrouw nog 7 jaar moet wachten op haar AOW en helaas nog niet kan betalen. De morele onderhoudsverplichting schakel ik uit omdat ik vind dat onze regering haar morele verzorgingsverplichting t.o.v. haar trouwe belastingbetalers ook niet nakomt. Voor wat, hoort wat.

Overheid verstoort de liefde voor elkaar

Ach, het is maar hoe je het uitlegt. Ik heb geprobeerd het zo uit te leggen dat er iets hapert aan onze wetgeving. Een wetgeving waarin de oudedagsvoorziening is afgestemd op het individu, geen rekening houdend hoe daarmee de liefde wordt verstoord tussen de ‘oudjes’ die iets teveel jaartjes verschil in leeftijd hebben. Hoeveel leeftijdsgenoten met jongere inkomensloze partner zullen nu spijt hebben dat ze in hun verkeringstijd die ouwe trut op die kruk verderop aan de bar hebben laten lopen. Had je nu een dubbele AOW gehad met een trut op dezelfde krakkemikkige leeftijd. Had je nu gewoon elk jaar je eigen risico vol kunnen gebruiken voor hoorapparaat, bril en kunstkuif. Hadden we nu samen de afwas gedaan thuis aan het aanrecht en had ik nu deze column voor genoegdoening niet geschreven. Ach, we geven gewoon wat minder uit in deze tijd dat onze regering vindt dat het allemaal wat minder moet. En we leefden nog lang en gelukkig…??? GW

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.