Eindelijk AOW! Toch mis ik wat…

Moest er wel heel lang op wachten, maar eindelijk in de pocket. Ik denk dat ik (weer) één van diegenen ben die het meest is benadeeld door het kabinetsbeleid met die hogere AOW-leeftijd. Komen ze uitgerekend dit jaar met een nieuw pensioenakkoord waarin de AOW-leeftijd wordt bevroren op 66,4 jaar. Op 18 juli 2019 heb ik die respectabele leeftijd precies bereikt. Gefeliciteerd! Dank u wel! Een krasse jongere oudere die al mopperend door het leven gaat. Mopperend op het financiële onheil wat er voor mijn voeten wordt geworpen. De ene na de andere pech. Nou ja, pensioentechnisch dan misschien, mijn gezondheid compenseert dat weer(althans tot zover). Moet ook wel, je wilt niet alles tegen hebben.

Afbeelding van Brigitte Werner via Pixabay 

Eerst de inleg, nu de buit

Omdat wij Hollanders een volk van klagers zijn wil ik niet uit de toon vallen. Muziek maken heb ik niet geleerd maar als klaagzanger zing ik hoge noten. Wat haalt mij dan zo uit mijn humeur? Nou, allereerst die hoge AOW-leeftijd. In mijn binnenste vind ik dat natuurlijk prima, het ‘ouder-worden-gevoel’ komt daarmee ook later. We worden allemaal ouder wordt ons wijs gemaakt. Hoewel, als ik om mij heen kijk dan klopt dat niet helemaal denk ik. Ik mis wat vertrouwde gezichten. Het is niet iedereen gegund om de investering van vele premie-jaren er later weer uit te halen. Vanaf onze 15de tot aan onze 65ste waren we ooit premieplichtig. Dat was een mooie afspraak, 50 jaar lang AOW-premies en andere premies volksverzekeringen, en dan op je 65ste de buit binnen slepen. Maar ja, we leven te gezond en dreigen ouder te worden, althans zo beweren de onderzoekers en beleidsmakers in overheidsdienst. Er zijn wel tegengeluiden, helaas komen deze niet van de overheidsinstituten.

Net als pensioen, ook AOW naar voren

Kennelijk zijn die tegengeluiden toch van enige invloed geweest op het jarenlange pensioenoverleg tussen de maatschappelijke partners. Overheid, werkgevers, vakbonden en op de achtergrond de pensioenfondsen. Na wat onderbrekingen is men er eindelijk uit gekomen en is bedacht om de ophoging van AOW-leeftijd maar te bevriezen. Een prima idee natuurlijk in deze tijd van opwarming van onze aardkloot. Met tropische temperaturen is het stukken moeilijker om ouder te worden. Vooral de senioren op hogere leeftijd moeten afzien. In een lange hittegolf is het sterftecijfer onder hoogbejaarden extra hoog. En hittegolven komen steeds vaker voor. Het angstzweet breekt mij al uit als er weer een hittegolf wordt aangekondigd. Wil graag nog wat jaartjes van die AOW oppeuzelen. Ik hoop zelfs dat ik het mee ga maken dat na een aantal jaren, wanneer de regering de AOW-leeftijd gaat evalueren, de leeftijd langzaam weer wordt terug geschroefd. Zou ik nog wat AOW tegoed hebben toch? Kom maar op met die hittegolven, zou ik zeggen. Ik gok er wel op.

AOW naar voren en dan de pil

Hoe dan ook, deze ‘jong-gepensioneerde’ heeft de ‘pech’ (of moet ik spreken van geluk) een maximaal aantal jaren gespaard te hebben met een premie-inleg over exact 50 jaar. Ben begonnen met inleggen via mijn baantje op mijn 16e levensjaar, per 1 juli 1969. Hoe mooi zou het dan zijn om precies per 1 juli 2019 AOW te mogen ontvangen. Maar ja, ooit heeft de SVB een aantal jaren eerder besloten om niet meer uit te betalen over de volle maand maar pas vanaf de datum gelijk aan verjaardagsdatum. Oké, op 18 juli 2019 mag u mij feliciteren en zal ik iedereen die zich op mijn pad bevindt trakteren. Dat wordt nog wat, want op die dag loop ik met 40.000 andere uitslovers de Vierdaagse in Nijmegen met meer dan 100.000 supporters langs de route.

Tijden veranderen

Trakteren gaat niet lukken dus, want als je even googelt bij de SVB naar het netto AOW-bedrag dan begrijpt een ieder dat zelfs een dropje geen optie is. Herinner mij de gouden tijd van vroeger toen een goeie senior volleybalmaat aangaf dat zijn AOW een ‘overbodig’ extraatje was naast zijn beste pensioen en hij het hele volleybalteam uitnodigde voor een avondje uit eten. Om zijn AOW er helemaal door te jagen waren nog een leuk aantal biertjes nodig. Met mijn AOWeetje kan er nog geen dropje af voor al mijn wandelvrienden op de N4D. Ach ja, tijden veranderen.

Niet meer samen genieten

Wat ook niet meer bestaat, dat is de AOW-partnertoeslag voor de AOW’ers met inkomensloze partner. Ook al afgeschaft. Iedereen geboren na 1950 met een jongere partner krijgt de enkelvoudige uitkering. Ken wat oudere kennissen waarvan de jongere partner, ingeval deze nog werkte, meteen ontslag nam toen de AOW-datum naderde van de oudste partner. De gedachte was toen om samen oud te worden en samen te genieten van de ouwe dag. Een paar jaartjes leeftijdsverschil werd voor lief genomen. In de liefde was een vrouwtje van een paar jaartjes jonger in de mode in mijn jonge jaren. Ik ben gelukkig met mijn meisje die zelfs 5 en een half jaar jonger is. Maar ik ben geen vriend van Epstein hoor.

Samen uit samen thuis?

Echter moeten wij nog 7 jaar wachten om samen van de oude dag te genieten. Pas dan komt de AOW van mijn wederhelft er bij en mogen we volop samen genieten. Nu doen we dat half, wat meer ingetogen. Want ik noem het nog altijd een halve AOW. Ben je met z’n tweetjes dus. In het jaar 2000 huldigde onze regering het standpunt dat vanaf 2015 iedereen een enkelvoudige AOW moest ontvangen omdat het tweeverdienersschap dan algemeen aanvaard zou zijn. Om mij heen kijkend zie ik best wel stellen waarvan een partner zonder inkomen is. Ooit voor kinderen gezorgd zonder teveel drukte er omheen en daarna soms wat flexwerk. Toelevend naar een toekomst waarin de kostverdiener de pensioengerechtigde leeftijd zou bereiken en gezamenlijk oud mogen worden.

Hoezo welzijnsstaat?

Wat dat betreft hebben de laatste kabinetten een asociaal beleid gevoerd als het gaat om het welzijn voor ouderen. Het welzijn van gelukkige levenspartners die gezamenlijk een huishouding zijn gaan voeren, samen door het leven gaan, samen kinderen krijgen en samen mogen genieten van de kleinkinderen die zo broodnodig zijn om onze oude dag te financieren. Hoe asociaal is het dan om de AOW af te stemmen op één enkele partner binnen een huishouding waarbij kennelijk tegenwoordig wordt gedacht dat beide partners buitenshuis een inkomen verdienen. Dan voelt het als een straf als je jongere partner met lege handen komt te staan als je zelf AOW ontvangt voor één persoon. Oké, er is een klein goedmakertje in de vorm van uitbetaling van algemene heffingskorting(AHK) aan de inkomensloze partner, ter waarde van éénvierde deel van de AOW. Daarmee moet je het doen.

Vreemd

Ga je samen op reis, winkelen of uit eten, dan krijg je nergens een korting voor je inkomensloze partner. Hier zit dus een weeffout in de wet die de AOW-partnertoeslag afschaft. Heel vreemd dat geen enkele club, zoals ouderenbond, partij 50-plus enzo daar een punt van gemaakt heeft. Heel vreemd dat politici niet denken aan zo’n situatie als de onze. Ben je gepensioneerd, krijg je AOW en moet je je partner thuis laten als je uit gaat. De AOW is alleen voor jezelf, die van mijn jongere blom komt pas over 7 jaar. Hoe asociaal is dat wel niet? Niet dat ik haar thuis laat, ik laat mijn vrouw de afwas doen in het restaurant als ik moet afrekenen en zeg dat mijn vrouw nog 7 jaar moet wachten op haar AOW en helaas nog niet kan betalen. De morele onderhoudsverplichting schakel ik uit omdat ik vind dat onze regering haar morele verzorgingsverplichting t.o.v. haar trouwe belastingbetalers ook niet nakomt. Voor wat, hoort wat.

Overheid verstoort de liefde voor elkaar

Ach, het is maar hoe je het uitlegt. Ik heb geprobeerd het zo uit te leggen dat er iets hapert aan onze wetgeving. Een wetgeving waarin de oudedagsvoorziening is afgestemd op het individu, geen rekening houdend hoe daarmee de liefde wordt verstoord tussen de ‘oudjes’ die iets teveel jaartjes verschil in leeftijd hebben. Hoeveel leeftijdsgenoten met jongere inkomensloze partner zullen nu spijt hebben dat ze in hun verkeringstijd die ouwe trut op die kruk verderop aan de bar hebben laten lopen. Had je nu een dubbele AOW gehad met een trut op dezelfde krakkemikkige leeftijd. Had je nu gewoon elk jaar je eigen risico vol kunnen gebruiken voor hoorapparaat, bril en kunstkuif. Hadden we nu samen de afwas gedaan thuis aan het aanrecht en had ik nu deze column voor genoegdoening niet geschreven. Ach, we geven gewoon wat minder uit in deze tijd dat onze regering vindt dat het allemaal wat minder moet. En we leefden nog lang en gelukkig…??? GW

11 reacties

    1. Ach ja, dit verhaal bevestigt voor de zoveelste keer dat het mis gaat met DB. De bank is failliet maar mag niet failliet gaan, althans zo is de denkwijze in het bankwezen. Systeembanken mogen niet failliet gaan omwille van het systeem. De hautaine bankiers geloven nog altijd in een redding van buitenaf(bail-out). Denken nog steeds boven de wet te staan. Als DB een normaal bedrijf was had een curator de boel al lang failliet verklaard. Maar ja, een systeembank he. We blijven gewoon doormodderen. Best wel spannend. Zeer benieuwd hoe lang het rekken kan/mag gaan duren. Als die stille bankrun van groot kapitaal aanhoudt dan zou je denken, niet lang meer. We moeten voortdurend blijven googelen naar berichten over DB.

  1. Als je met pensioen gaat heerlijk op de fiets, broodtrommeltje mee, lekker werken in de moestuin, beetje tuin onderhouden, alle koopjes afgaan, heb je toch alle tijd voor, er zijn genoeg ouderen die met weinig rond moeten komen. Geniet van de natuur, van je gezondheid, het leven is meer dan alleen maar geld. Wees tevreden. Je kan ook vrijwilligerswerk gaan doen of een paar dagen per week nog betaald werk doen. Er zijn er genoeg die deze leeftijd niet halen. Ga maar eens een keertje rondlopen op de begraafplaats.

  2. Gerrit, mijn lieve ex-belasting’dienst’ medewerker,

    voel je nou nooit eens verraden?
    heb je nog steeds geen spijt dat je hebt meegewerkt aan de illusie waar je nu tegen loopt te ageren?
    de legale maffia, waarvoor jij als inner diende, vanachter je toetsenbord?

    effe eerlijk zijn Welbergen..
    of ben je net als al die rijke profiteurs die na hun carriere naar buiten komen?

    Wat sylvia zei…
    Of 10 weesgegroetjes Gerrit.. ga effe niet de profeet uithangen van iets waar je nog steeds van profiteert.

    Kirk out

    https://www.youtube.com/watch?v=HU2ftCitvyQ

    ps linux kali : the more silent u get, the more u hear.

  3. Heerlijk Gerrit, geniet van je vrije tijd! Heel fijn voor ons dat je zoveel vrije tijd gaat krijgen, want jouw artikelen zijn een genot om te lezen, veel beter dan stukkies in de krant!

  4. Proficiat, verwend ambtenaartje. Je hebt nu de kans om eens echt te werken. Dat is wat je mist. Misschien wel nodig ook, want bij het ABP is het geld volgend jaar op. Dus: niet zwak lulle, maar sterk zakke vulle (in de bouw). Als je daarna nog zin heb om te schrijven, doe dan als Jip & Janneke, snap ik er ook nog wat van. (P.S. zeg dat ook tegen je maat).

    1. Wat is hier niet duidelijk aan dan? Ik vind het nogal een helder stuk hoor.

      Gerrit, de mooiste jaren moeten nog komen, zei mijn vader altijd, toen hij 65 werd. Nu is hij inmiddels 72 en doet van alles en staat middenin het leven. Hij heeft het nog wel goed, hoewel zijn pensioen natuurlijk ook gekort kan gaan worden in de toekomst, maar hij heeft ervoor gezorgd schuldenvrij te zijn. Dan heb je ook niet zoveel geld meer nodig. Groet, Dré

    2. Omdat ik 48 jaar lang in overheidsdienst heb gewerkt ben ik het commentaar op ambtenaren en ambtenarenmoppen wel gewend. Doet me niets en voel dat niet als beledigend. Waarom ik hier toch op reageer leg ik hier uit. Wat vaak vergeten wordt is dat een ambtenaar een gewone werknemer is die net als ieder ander mens ergens zijn brood moet verdienen. De ambtenarenstatus van vroeger met bepaalde voordelen bestaat al lang niet meer. Omdat overheidspersoneel de sluitpost van de begroting is bestaat er in deze tijd alleen nog maar nadeel. In mijn actieve periode was ik best wel kritisch op bepaalde uit te voeren maatregelen die door de wetgevende macht werden opgelegd aan de uitvoerende instanties. Heb wel intern commentaar geuit op bijvoorbeeld de toeslagenwet waarvan ik vond dat deze niet bij de Belastingdienst paste als innende instantie. Kon je wachten op problemen dus, die er nu volop zijn. Heeft te maken met de cultuur en complexiteit van een innende overheidsinstantie wat nu eenmaal een log apparaat is. Te groot en daardoor moeilijk te leiden. Een ambtenaar mag best kritiek uiten op bepaalde beleidsregels maar is solidair bij de toepassing daarvan in de praktijk. Net als een verkeersagent die weinig zin heeft aan het uitdelen van verkeersboetes voor bijvoorbeeld lichte overtredingen zal deze toch af en toe zijn bonnenboekje moeten trekken. En net als de werknemer in een bedrijf waar de bedrijfsleider ineens andere instructies invoert omwille van de bedrijfsvoering. Ook dan kan een werknemer onder normale omstandigheden kritiek hebben en misschien wordt in een bedrijf meer naar een ervaren werknemer geluisterd dan bij een overheidsinstantie waar de managementlagen groot zijn. Allemaal het gevolg van onze parlementaire democratie waar iedere partij graag (nieuwe) wet- en regelgeving wil invoeren omwille van de achterban. Telkens opnieuw verzanden de ideeën vanuit de politieke partijen om complexe wet- en regelgeving te verminderen. Oorzaak: te grote ministeries waar topambtenaren de scepter zwaaien en de verantwoordelijke staatssecretarissen liefst niet teveel informatie verstrekken. Als overheidsdienaar heb ik belastingplichtigen geholpen met hun aangiften inkomstenbelasting en hulp verleend bij betalingsproblemen. Dat ik daarmee mensen de hand kon reiken voelde goed. Gelukkig leven we in een democratie waarin iedere burger een redelijk besef heeft dat we een belastingheffing kennen naar draagkracht en dat we er via de schatkist wat van terugzien door gebruik te maken van al onze openbare voorzieningen. Net als ieder ander weldenkend mens heb ik als eerzaam burger ook wel een gevoel dat soms een deel van ons belastinggeld verkeerd wordt besteed. Mag ik gerust vinden. Waar ik nu gebruik van maak is mijn realistische kijk van binnenuit en van buitenaf een overheidsinstelling. Ik ken de gevoelens van de belastingbetalers als menig ander en ik ken het logge moeilijk bestuurbare overheidsapparaat. De overheidsdienaar speelt daartussenin een bemiddelende rol. Logisch uiteraard, want de overheid is er voor de burgers, hoewel dat vaak anders wordt gevoeld. Hoe dat komt heb ik al uitgelegd. Om even te refereren naar de inhoud van mijn column, wijs ik vooral op het stukje cynisme wat ik er in heb gelegd. Uit wat reacties via de mail bleek dat er wat ‘lotgenoten’ zijn in dezelfde situatie en blij waren met deze column die ze hebben ingezonden naar politieke partijen. Ik ken mensen waarvan de inkomenssituatie van de oudste partner minder is dan de mijne, die blij zijn met deze publicatie en daar doe ik het dan voor.

      1. De ambtenaar als individu telt niet. Hij is exponent (vertegenwoordiger) van de heersende macht van de staat.

        “Uitbreiding van de bureaucratie, om in de behoeften van de bureaucratie te voorzien”.
        Niet ‘het volk’ bepaalt (‘democratisch’) aard en omvang van de bureaucratie en het bureaucratisme, maar de bureaucratie zelf, in een streven naar ‘zelfrechtvaardiging’ en het perfectioneren van het concurrentieloze gezag over de burgers.

        Terwijl ‘autonomen’ geen duur en door de burger bekostigd ambtenarenapparaat nodig hebben, leunen centrale overheden zwaarder op hun apparatsjik naarmate de totalitaire intenties van hun bestuurssysteem. Al of niet onder de dekmantel van een ‘parlementaire democratie’.

  5. Zeg Gerrit ( lees nu pas de artikelen)…….heb ik jou in de jaren 70 misschien voorzien van een drankje in de snor/oase – extase – doornroosje – diogenes- of de plak ? waar ik toen werkte…..had toen nooit verwacht dat deze “maatschappij” zolang zou functioneren.
    Talking ‘bout revolution lag toen op de draaitafel…..vr.gr.rob

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.