Europa: Chantage als instrument

26

Wie voorafgaande aan de Euro-top de uitspraken van Bundeskanzler Merkel heeft gehoord, natuurlijk bijgevallen in “krachtige” en nietszeggende termen door onze premier Rutte, die kan niet anders dan verbijsterd zijn over de uitkomsten van de top, namelijk een duidelijke machtsverschuiving naar de big spenders, de Club Med-landen Italië, Spanje en Frankrijk.

mario monti fotoVoor degene die goed heeft opgelet was al duidelijk dat premier Monti, gesteund door Rajoy en Hollande, de stellingen had betrokken in een alles of niets verhaal. In het Italiaanse parlement had Monti al aangegeven dat het wat hem betrof ging om het redden van Europa. Het voorkomen van een ramp. Dat hij bereid was om desnoods door te gaan met onderhandelen tot zondagavond, als er niet een voor Italië en Spanje gunstige beslissing zou worden genomen. Te weten steun voor een flinke renteverlaging op staatsobligaties en meer.

President Napolitano

Om de aanval helemaal compleet te maken en de druk nog wat op te voeren kwam de Italiaanse president Napolitano met een waarschuwing voor de Europese leiders dat de politieke steun voor de technocratische Monti in zijn land aan het verdwijnen was met alle risico’s van dien voor Europa en de wereld. Een terugkeer van Monti  met een voor Italië gunstige regeling zou dan ook absoluut noodzakelijk zijn.

Tactiek van de terreurdreiging

In een door mij nog niet gepubliceerde analyse van wereldwijd genoemde opties rond de crisis in Europa kwamen er wat Duitsland betreft een aantal mogelijkheden naar voren. Waaronder:

  • Duitsland blijft standvastig en blijft eisen dat alle landen hun zaakjes op orde brengen. Hulp is mogelijk maar dan wel onder zwaar toezicht;
  • Duitsland heeft er uit zich zelf genoeg van en stapt uit de Eurozone;
  • De zuidelijke landen hebben genoeg van de tegenstand van Duitsland en doen daarom onder dreiging een ultieme greep naar de macht. Als Duitsland niet mee wil werken dan moet het maar uittreden;
  • Duitsland kiest onderdruk van Hollande, Monti en Rajoy, voorlopig voor toegeven, wacht af wat het hoogste Duitse rechtscollege gaat zeggen en kijkt verder hoe de Duitse politieke partijen en bevolking gaat reageren.

Zoals het er nu uitziet is, onder druk van Monti’s strategie gekozen voor strategie vier waardoor de zuidelijke landen duidelijk aan kracht en macht hebben gewonnen. Wat ook klip en klaar is dat naast de grote vier de andere 13 landen van de Eurozone hun invloed en zeggenschap compleet hebben verloren. Het zijn niet meer dan cheerleaders die op tijd hoera of boe mogen roepen naar gelang het de groten uitkomt.

Een onze premier Rutte? Er is maar één term die in mij opkomt namelijk: Plaatsvervangende Schaamte. Zo veel bla bla, nietszeggende statements. Meer dan jammer. Maar ja. Eigenlijk hebben we dat wel een beetje verdiend, krijgen wij als lauwe Nederlanders een koekje van eigen deeg. De VOC is immers ook niet welvarend geworden door stil te zitten. Zo lang we niet met zijn allen in beweging komen hoeven we ook niet te wijzen naar de ander.

Lees hier meer info over dit onderwerp – Europa: Duitsland geeft toe aan Italë en Spanje

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie