Europese Perikelen en het Europees Parlement

26

rp_eurovlag.jpgHet is goed om in de aanloop naar de verkiezingen van het EP (Europees Parlement) even de boel op een rijtje te zetten wat betreft de stand van zaken in de EU. De Europese verkiezingen worden in Nederland gehouden op 22 mei 2014. Hier zijn 26 zetels te verdelen waarbij de Europarlementariërs worden gekozen voor een termijn van 5 jaar. Het Europees Parlement telt wel liefst 766 zetels. Het mag wat kosten dus. Om hier een indicatie te geven wat het ons burgers dan wel kost is onmogelijk. Na even googelen raak je de weg kwijt, omdat er nauwelijks officiële cijfers naar buiten worden gebracht. Dat de kosten hoog zijn mag duidelijk zijn. Behalve een vaste beloning voor de Europarlementariërs, zijn er veel onkostenvergoedingen en een gigantische pensioenopbouw. Veel onderzoeksjournalisten proberen achter de werkelijke cijfers te komen maar het blijft behoorlijk troebel.

Parlementariërs kosten bakken met geld

Ik denk dat we gerust kunnen stellen dat er per parlementariër een bedrag van ruim meer dan € 100.000,= per jaar wordt uitgeven. Daardoor kunnen we het sommetje best ruim berekenen door het aantal parlementariërs met dit bedrag te vermenigvuldigen en vervolgens die € 76.600.000 af te ronden op € 100.000.000,00. Hiervoor gaat de Europese burger dus naar de stembus. Het is maar dat u het weet. Ben benieuwd hoeveel er dit jaar weer thuis blijven. Overigens is het grote aantal thuisblijvers zeer verontrustend. Dat geeft namelijk aan hoe weinig vertrouwen de Europese burgers hebben in de EU. Ondanks het sterk afnemende vertrouwen worden juist de bedragen waarmee het EP loopt te smijten alleen maar groter. Hoezo democratisch gekozen EP? Je mag toch stellen dat de wegblijvers geen belang hechten aan een grote reus die de parlementen van de kleine duimpjes zoals NL, België, Luxemburg, Finland, etc. alleen maar beteugelen? Toch houdt de EU ons burgers in een ijzeren greep en doen we er weinig tegen behoudens wat kleine demonstraties af en toe, welke meestal buiten de media worden gehouden.

Economische vooruitgang in EU?

Wat betreft de ontwikkelingen van de Europese economie moeten wij allen geloven dat deze is verbeterd, althans dit wil de mainstream media (MSM) ons doen geloven. Ongeveer alle beleidsmakers roepen dat het economisch weer de goede kant opgaat. Zelfs Griekenland mag weer geld lenen op de financiële markten en ook Portugal doet het beter dan verwacht. Daarbij moet wel worden aangetekend dat de begrotingstekorten nog ruim boven de norm liggen en dat de werkloosheid nog gigantisch is, maar toch, beste lezers, de staatsboekhouding staat er wat beter voor. Let wel, het huishoudboekje van de staat dus. De beelden van de bedelende burgers in de straten in Athene en Lissabon worden niet getoond in al die positieve berichtgeving. Uiteraard niet, want we moeten wel een beetje opgewekt naar de stembus. Dus we doen net of er helemaal geen Europese perikelen meer zijn. De keuze van de maand mei is waarschijnlijk een bewuste keuze omdat de lente de meeste mensen vrolijk stemt. En een vrolijk mens stemt voor twee natuurlijk. Maar moeten wij met ons allen wel zo vrolijk zijn? Als we kijken naar de berichten die er niet zijn maar bewust buiten de MSM worden gehouden. Laten we eens kijken naar Frankrijk.

Frankrijk

In Frankrijk is na het debacle van de onlangs gehouden verkiezingen een nieuwe minister van Financiën (Michel Sapin) aangesteld. Zijn eerste daad was om te proberen de deadlines op te rekken die voor het terugdringen van het begrotingstekort zijn opgesteld. De Europese norm van 3 procent tekort komt volgens een raming van de EC uit op 4 procent. Het lijkt er op dat Frankrijk, net als 10 jaar geleden samen met Duitsland gebeurde, probeert te vermijden dat hun begroting aan de strenge Europese regels wordt onderworpen. Dit gaat dus een hele strijd worden omdat heel duidelijk door de Europese Commissaris Olli Rehn is aangegeven dat Frankrijk geen meer tijd krijgt. Maar een strijd van deze omvang betekent nogal wat, dus wordt het begrotingsgevecht uitgesteld tot de verkiezingen achter de rug zijn. Daar kun je op wachten. Stel je voor, dikke trammelant zo vlak voor de verkiezingen. Dit is natuurlijk pure manipulatie en alle onenigheid wordt lacherig voor de camera weggewuifd. Niks aan de hand hoor, komt na de verkiezingen allemaal in orde. Dat waag ik natuurlijk te betwijfelen, want wij kritische burgers zijn het nu wel zat om weer door Frankrijk om de tuin te worden geleid.

Einde oefening voor Frankrijk?

Hebben wij door enorme bezuinigingen en afbraak van onze sociale zekerheden eindelijk onze begroting weer een beetje op orde. Nou ja, wat heet, een minder groot tekort wat mogelijk net onder de 3 procent lijkt uit te gaan komen, althans volgens het CPB. Daar hebben we met z’n allen een grote prijs voor betaald met veel faillissementen en een recordstand van onze werkloosheid. Het zou ronduit belachelijk zijn dat Frankrijk er nu mee weg weet te komen door als grote broer z’n macht te gaan gebruiken en meer tijd gaat kopen. Dit mogen onze EU-bestuurders nooit toelaten. Dat is puur bedrog voor de kleinere EU-landen die als beste jongetje van de klas van alles en nog wat aan de kant moesten zetten. Frankrijk moet absoluut net zo goed als de andere EU-landen gedisciplineerd werken aan hun huishoudboekje. Anders, einde oefening.

Einde EU?

Echter mogen we verwachten dat de Fransozen het al ingezette, maar onvoldoende bezuinigingsbeleid, niet langer dulden wanneer blijkt dat er nog veel meer bezuinigd moet worden. Dat zal ongetwijfeld het gevolg zijn van de onlangs gemaakte Europese afspraken. De ontevredenheid bij de burgers in de andere EU-landen neemt met de dag toe en zal zeker tot protesten gaan leiden als blijkt dat binnen de EU met twee maten wordt gemeten. Dan is het eind zoek. Het zal heel goed kunnen zijn dat bij de aankondiging van de Franse regering van diepgaande bezuinigingen de vlam in de pan slaat in een aantal grote Franse steden. Dit zal best een overslaand effect kunnen hebben op de burgers van omliggende landen waar de burgers, behorende tot de grote middenklasse, inmiddels ook behoorlijk moe zijn van de aanhoudende bezuinigingen. Zou na de zachte winter een hete zomer de straten van veel Europese hoofdsteden doen vollopen met woedende demonstranten die na jarenlange intimidatie, beteugeling en tiranniek van de EU het nu eindelijk eens een keer helemaal hebben gehad? Zou het einde van de EU dan toch eerder in beeld komen dan onze Alexander Pechtold wil geloven? Het worden spannende tijden.

Gerrit Welbergen

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.