Wanneer heeft een imperium zijn hoogtepunt bereikt?

2

Een aantal voortekens toont historisch aan wanneer een imperium in verval is. Niets is zo permanent als we ons voorstellen. En zeker geen super-complex, super-duur, super-assymetrisch en super-afhankelijk-van-schuld economisch systeem. Aldus Charles Hugh Smith; Amerikaans schrijver, blogger, onafhankelijk denker en drijvende kracht achter de prominente, alternatieve financiële site (en natuurlijk het boek) Of Two Minds. Hij benoemt specifiek vier voortekens die ontegensprekelijk wijzen op het moment dat een economisch systeem, een imperium, een staat zijn hoogtepunt heeft bereikt. Wanneer het vanaf dat niveau alleen maar bergaf kan. Herkent u het land waarover Smith het hier specifiek heeft? Herkent u één of meer van deze voortekens als burger van ùw land, van uw economie? Wees dan maar beter voorbereid…

Wat we heden alvast in de Verenigde Staten zien

  • de hoogmoed van leiders die geen voeling meer hebben met de dagelijkse realiteit
  • extreme rijkdom gepaard met een onevenwichtige verdeling ervan
  • een lagere sociale klasse wier leven draait om brood & spelen
  • een overheid die recht afstuwt op een faillissement door te lage belastingen en in haar doen en laten verder reikt dan haar mogelijkheden.

Het lot van een imperium

Dit is de vertaalde titel van een ander bijzonder interessant essay dat u hier  (PDF alert) desgevallend volledig kunt lezen. ‘The Fate of Empires’ is van de hand van de Brit Sir John Bagot Glubb (1897-1986) die na een lange militaire carrière schrijver werd van tal van boeken.  Dit specifieke essay van 26 pagina’s zouden we ook als ‘de dynamiek der decadentie’ kunnen omschrijven. Ook hij heeft het over de val van imperiums. Bagot Glubb – van alternatieve of progressieve denkers gesproken – overloopt duizenden jaren geschiedenis en wijst ons op volgende voortekens:

  • de groeiende liefde voor geld; geld ook als een doel an sich
  • een lange periode van welvaart; de mens wordt zelfgenoegzaam, tevreden, minder bewust van de wereld rondom hem, zelfs vadsig; hij vergeet waarop die welvaart ooit gebouwd werd: vertrouwen, energie en hard labeur
  • zelfzucht en egoïsme
  • vergeten dat er nog zoiets bestaat als gemeenschappelijk goed, plicht naar de maatschappij toe voor het algemeen welzijn
  • een toenmende frivoliteit, hedonisme, materialisme en het aanbidden van ‘unproductive celebrity’ (‘beroemdheden’ waarvan niemand weet wat ze in feite doen voor de kost behalve zich ‘beroemd gedragen’)
  • het heengaan van het sociaal weefsel

Alternatief of progressief?

Aan de titels alleen reeds van tal van andere artikels die de eerder genoemde Smith publiceerde, merk je dat hij – voorlopig nog – inderdaad is wat in het Duits een ‘andersdenker’ heet. Alternatief? Of eerder progressief? Leest u even mee (in vertaling):

  • ‘Er bestaat geen “vrijhandel” – er bestaat slechts het Darwiniaans spel dat handel heet’.
  • ‘Het einde van de (kunstmatige) stabiliteit’.
  • ‘De taart verkleint voor de 99 procent’.
  • ‘Wat is geld (jawel, we hebben het hier over de bitcoin)’.
  • ‘Het giftige fruit der financialisering: risico bestaat slechts voor degenen onderaan de ladder’.

loading…


Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.