Jim Rickards over de crisis, depressie, recessie, inflatie en deflatie

Eén van mijn favorieten is Jim Rickards vanwege zijn vaak meer uitgebalanceerde uitspraken en zijn strategische overwegingen die hij in interviews meegeeft. Dit dan in tegenstelling tot  anderen die hun licht over dezelfde onderwerpen laten schijnen. In een recent interview kwamen de definities depressie en recessie ter sprake, waarbij ik voordat ik begin eerst even kort een uitleg geef over de verschillen, zoals Rickards die omschrijft.

Jim Rickards

Wat is een recessie?

Er wordt van een recessie gesproken, wanneer er zich twee opeenvolgende kwartalen voordoen met een afnemend GDP (Gross domestic product) en een stijgende werkloosheid.

Wat is een depressie?

Het woord depressie wordt weinig gebruikt en vaak vermeden omdat het niet mathematisch gedefinieerd is. Volgens Keynes zou het zijn een langere periode waarin wel degelijk groei kan voorkomen, maar waarbij die groei zich onder de lange termijn trendlijn afspeelt. Dit zou volgens Rickards de juiste definitie zijn. Een periode van depressie betekent namelijk niet dat de economie alleen maar afneemt en er in die periode geen groei zou kunnen plaatsvinden. Die groei kan er best zijn, maar die groei is niet voldoende om de langere termijn trend van richting te doen veranderen.

De grote depressie

Een voorbeeld hiervan is de Grote Depressie van 1929 tot 1940. Er bestond echt wel goede groei in de periode van 1932, 1933, 1934 en 1935. Daarop gingen we terug naar een diepe recessie in die al langer lopende depressie, in 1936 en 1937. Gedurende die gehele periode van 1929 tot 1940 bleek de economie echter niet in staat de trend opwaarts te doorbreken.

De media

In de media ten tijde van de Grote Depressie was er wel degelijk sprake van het gebruik van het woord ‘depressie’. En algemeen werd ook openlijk aangegeven dat deze kortere periodes van groei zich afspeelden onder de lange termijn trendlijn. Tegenwoordig schijnen de media het maar niet aan te durven om het woord depressie te gebruiken. Het heeft zo’n psychologisch negatieve bijklank. Het waarom is dat de meeste journalisten geen economische achtergrond hebben. Het zijn echt wel hardwerkende, goedwillende mensen die hun publiek van goede informatie willen voorzien, maar hun gebrek aan economische achtergrond komt hier duidelijk aan het licht. Dus gebruiken ze de argumenten die hen door de beleidsmakers worden ingefluisterd. En daarvan wordt natuurlijk handig gebruik gemaakt door deze groep. Dus verspreiden de media voornamelijk de propaganda van deze beleidsmakers zonder echt kritische vragen.

‘Depressie sinds 2007’

Stel je voor dat Bernanke zou zeggen dat we nu in een korte periode van economische groei zouden zitten in een depressie die al vanaf 2007 duurt. Het zou de mensen alleen maar aan het denken zetten en ongetwijfeld leiden tot kritische vragen. Ook zou het consumentenvertrouwen ongetwijfeld verder afnemen met alle gevolgen van dien. Immers, de doorsnee consument is alleen maar geïnteresseerd in de goed nieuws show en alle ellende gebeurt toch ver van hun bed. Dus is het van het grootste belang de media de door de beleidsmakers ingefluisterde argumenten te laten gebruiken en een positief verhaal op te hangen. Maar hoe je er ook tegen aankijkt, als je al 6 jaar een beleid van 0% rente voert en ook al 6 jaar beneden de trend groei hebt, dan doet het er voor mij niet veel toe, en is er gewoon sprake van een depressie.

Wat zeggen die media nu over de economische situatie?

De media laten ons nu keer op keer zien dat Bernanke’s beleid effect sorteert. De aandelenmarkten stijgen en aan de andere kant daalt de goudprijs. Mooier kan je je het niet voorstellen. Deze beide data geven aan dat er een goed en constructief beleid gevoerd wordt. Het bewijs ligt er toch? Waar ze niet naar kijken is naar de groei die nog steeds onder de trend ligt en ook niet naar de werkloosheid en de lagere lonen. Ze kijken echt niet naar waar de mensen dagelijks mee te maken hebben. Al wat ze kunnen zien zijn deze twee referentiepunten, aandelenmarkt en goudprijs en inderdaad de aandelenmarkten stijgen en de goudprijs daalt.

Wat niet weet wat niet deert

Maar onderschat mensen als Bernanke niet. Natuurlijk kennen zij al die andere genoemde punten, maar daar zijn ze bang voor en dus spreken ze daar liever niet over. De propaganda machine moet zijn werk doen en dat is de mensen een gevoel van geluk geven. In feite kan de FED doen wat ze wil. Ze kunnen de geldhoeveelheid verruimen net zoveel als ze willen. Maar wat ze niet kunnen beïnvloeden is de omloopsnelheid van het geld. Dat ligt psychologisch. Als ik me lekker in mijn vel voel dan ga ik lekker uit en spendeer mijn geld. Als ik me minder lekker in mijn vel voel, dan blijf ik liever thuis en kijk naar de TV. Dus is de opzet van de FED om iedereen dat goede gevoel te geven en zodoende de haperende geldomloopsnelheid weer naar aanvaardbare niveaus te tillen. Maar dat gaat een beetje moeilijk met zo’n 50 miljoen mensen die leven van voedselbonnen, 20 miljoen werkloos of werkend beneden zijn niveau, 10 miljoen mensen met een disability uitkering, een nieuwe vorm van werkloosheid. En in plaats daarvan wijzen ze op de stijgende aandelenmarkten en zeggen dan: kijk, happy days are here again.

Wat zeggen de media nu over goud

En hier komt Rickards natuurlijk in mijn straatje als hij zegt dat de goudprijs in dollars natuurlijk fors gezakt is. Na een stijging van circa 500% in 10 jaar, is er nu een daling van circa 30% te constateren over de afgelopen 2 jaar. Maar dit moeten we vanuit een andere optiek bekijken. Goud is de vaste waarde, niet de dollar. De dollar beweegt dus naar boven en beneden t.o.v. van de vaste waarde goud. En inderdaad stijgt de dollar nu t.o.v. goud, zonder twijfel. Maar dat is eigenlijk slecht nieuws voor de FED want dat betekent dus dat de dollar sterker wordt. De FED wil juist een zwakke dollar en inflatie, maar wat ze nu bereiken met deze maatregelen is juist het tegendeel. Een sterke dollar neigt naar deflatie.

Inflatie en deflatie, een wankel evenwicht

Wat er nu eigenlijk plaatsvindt is een strijd tussen enerzijds inflatie en anderzijds deflatie. Het printen van steeds meer geld is uiteindelijk inflatoir. Maar we zien die inflatie nog steeds niet terug in de cijfers. Maar waar we ons op baseren is slechts een tijdframe uit de reeks van de hele situatie. Vergelijk het maar met een auto die net over de rand van de klif is gereden. Als je alleen zo’n tijdframe bekijkt kun je zeggen: oh, er niets aan de hand, de auto is nog steeds volledig intact, geen krasje te zien. Maar we weten allemaal waar het zal eindigen. Aan de voet de klif als een puinhoop. Dus moet je de dynamiek van de reeks van gebeurtenissen er ook in betrekken.

Deflatie tijdens een depressie

Deflatie is volkomen normaal in een depressie. In een depressie zullen mensen toch hun schulden moeten afbetalen. Dus verkopen zij hun bezittingen. Aangezien iedereen dan doet, zal de prijs van je bezit dus afnemen. En dat is dus min of meer het natuurlijke verloop wat je dan mag verwachten. Daar tegenover staat dus inflatie, voortkomend vanuit het geld printen van de FED. En deze twee krachten werken elkaar tegen op hetzelfde moment.

Inflatie en deflatie tegelijkertijd

Laten we aannemen dat je 4% deflatie hebt en tegelijkertijd 5% inflatie. Dat komt neer op een netto inflatie van 1%. Maar dat kan net makkelijk andersom uitpakken. Een van de twee krachten zal toch naar verloop van tijd moeten winnen. Het is als in de geologie met een breuklijn. Beide zijden van de breuklijn werken op elkaar in en spanning bouwt zich op. Eens zal iets moeten toegeven en vind er een verwoestende aardbeving plaats. Alleen welke zijde zal winnen, inflatie of deflatie, is moeilijk te voorspellen. Bij inflatie als winnaar zal de prijs van goud aanzienlijk gaan stijgen. Bij deflatie ligt het anders en zal goud verder dalen, net als alle andere bezittingen. Rickards is ervan overtuigd dat goud zal gaan stijgen, omdat de FED hiervoor zal zorgdragen. Bron: uit een interview met Max Keiser

30 reacties

  1. De Grote Depressie 2.0. Anders dan in de Grote Depressie van de jaren ’30 laat men de banken niet omvallen, maar worden op kosten van de belastingbetaler overeind gehouden. Zouden nu banken omvallen, dan worden landen en muntunies als bijv. de Eurozone meegesleurd in de val en zal geld zijn functie als betaalmiddel verliezen. De gevolgen zullen dan uiterst catastrofaal zijn. Namelijk ernstige verstoringen in de voedseldistributie, nutsvoorzieningen die uitvallen, hyperinflatie en grootschalige plunderingen om maar aan voedsel te komen.

  2. Alle crashes van fiat uit het verleden eindigden in (hyper)inflatie, nooit in en deflatoire crash. Met een papieren derivatenballon van naar schatting 1,2 triljoen dollar kunnen we ons geen deflatie veroorloven. Da’s een grappige woordspeling toch? Afijn, de iou’s en wereldwijde schulden overtreffen de onderliggende waarde vele malen, en de cb’s werken hard aan het wealth effect om die assets weer geloofwaardig te maken. Gaat niet lukken. Bond bubbles, aandelen- en huizenbubbles.

    Wat gaat het worden; fiat helicopters? Goud en zilver tier-1? 50% devaluatie? Debt jubilee? Oorlog(en)? Goudgedekte yuan?

    Of een langzame maar zekere transitie van de welvaart van west naar oost? Wereldwijde debt/gdp ratio, overheden, bedrijven en particulier is 300%, cheap oil is over, groeiwonders niet zichtbaar aan de horizon. We leven in een economisch en monetair experiment, het aantal variabelen is oneindig.

    The car is over the cliff and is about to land on a bed of fresh printed burning fiat. Get out of the fucking car!

  3. Veel signalen dus dat de angst regeert. Politici en centrale banken bepalen nu met hun beleid hoe de economie zich ontwikkelt. Het is zo fout als wat wanneer overheden proberen de economie te beïnvloeden. Een economie kan alleen floreren als er een vrije handel is zonder allerlei beperkingen en regels. Geld moet niet worden rondgepompt of uitgestrooid, maar moet gewoon verdiend worden door er hard voor te werken en te handelen. Loon naar werken en echte waar voor je geld. Na jarenlange expansie, volgt altijd een inkrimping met grote gevolgen uiteraard. Gewoon een ongeschreven economische wet. Als de mens probeert de natuur te beïnvloeden wordt deze daarvoor gestraft. Hetzelfde gebeurt nu wanneer een tijdperk van groei afloopt en de mens probeert om een bijna natuurlijk proces, zoals de economie zich nu eenmaal beweegt, door menselijk ingrijpen te beïnvloeden. Je ziet daardoor tegengestelde bewegingen ontstaan, zoals dalende goudprijzen tegenover groeiende sociale onrust, florerende financiële markten tegenover zorgelijke werkloosheid en massale faillissementen, etc, etc. Kortom, een maatschappij op z’n kop. Zoals door Dick Seegers heel mooi verwoord: “Beide zijden van de breuklijn werken op elkaar in en de spanning bouwt zich op”. Een ander duidelijk signaal dat we het systeem nog verder ondermijnen is bijvoorbeeld de bijna paniekerige toename van fraude en manipulatie. De graaicultuur heerst. Door een overvloed van geld wat de verkeerde uitgaat, d.w.z. wordt opgezogen in de kapitaalstroom naar de Rijken, ontstaat een sfeertje van meepikken wat je kan. Aan het einde van een economisch tijdperk blijkt altijd dat de mens lui is geworden en liefst steeds vroeger stopt met werken. Steeds minder mensen in een arbeidsproces en steeds minder handel en berusting onder de grote massa. Geef het volk brood en spelen. Shownieuws en speelbieltjes. De westerse economieën zijn ingeslapen en zullen alleen worden wakker geschud als de breuklijn zich gaat ontspannen.

  4. Alles wat tot nu toe verzonnen en gemaakt is door mensen is gebaseerd op de intentie van kortzichtig persoonlijke hebzucht en winstbejag. (enkele uitzonderingen daargelaten… oa N. Tesla ).Ongeacht de consequenties voor de omgeving of de medemens.

    Dat is eigenlijk heel het probleem in een notendop.

    Intentie is namelijk een van de allerbelangrijkste dingen bij de acties die wij nemen. Want intentie bepaald WAAROM we doen wat we doen.

    En deze kortzichtige domme ijdelheid zal ons de das omdoen. Tenzij er een bewustzijnsverhoging plaatsvind.

    1. Intentie is niets anders dan de reden van gedachten en handeling.

      Daarbij komt dat puur onbaatzuchtig handelen bijna onmogelijk gemaakt is door de machthebbende puppetmasters met hun zeer slimme matrix van het fiat papiersysteem die ons met de paplepel ingegoten word.

      Vandaar dat minimalisatie en zelfredzaamheid de basis zal zijn om hiervanuit een verandering te creeren.
      De natuur voorziet namelijk in alles voor iedereen vrij verkrijgbaar.

      1. Kleinschaligheid betekent dat iedereen een rol vervult in een geheel, en iedereen en rol vervult hierbinnen naar vermogen. En vele , vele mensen zijn bereid om zo te leven.. tevreden en harmonieus.

        Terwijl centralisatie van de macht de macht van het individu uit handen geeft.
        En de geschiedenis geeft aan dat dat altijd fout uitpakt, omdat er dan een soort mensen zich naar voren dringen die op een of ander innerlijk gebrek de behoefte hebben om toch weer anderen te gaan overheersen.
        Verdeel en heers mentaliteit.

        De verandering zal van onderaf moeten komen.

        1. Decentralisatie is volgens mij de enige remedie tegen hetgeen we nu zien. Terug naar landelijke autonomie. Een eigen munt en bedrijven die zich niet langer als mondiale monsters kunnen en mogen ontwikkelen. CocaCola-nederland- duitsland- Usa enz… Wat mij betreft Usa terug brengen naar 52? autonome staten zou de wereld al ZEER veel helpen.

          1. Pat, je weet niet hoe gelijk je hebt.

            Centralisatie betekent de verantwoordelijkheid en dus de macht afgeven aan praatjesverkopers die van de daadjes nog nooit gehoord hebben.

            Ik kies zelf voor eigen verantwoordelijkheid.
            Met alle gevolgen van dien. Maar dat is wat vrijheid betekent.

            Niet meer bang verstopt in mooie praatjes van verzekeringsbeloftes die als het puntje bij het paaltje komt helemaal niets blijken in te houden.

            Simpelweg leven op basis van vertrouwen.
            En als het misgaat en je gaat dood, dan ga je dood.. want dat ging je toch al, wat je verzekeringsagent ook beloofd heeft.

  5. Kijk, dit artikel lijkt mij nou uitermate geschikt om de om mij heen, in slaap gesukkelde, voor zijn/haar baan druk makende, naar x-factor kijkende, te laten lezen.

    @Dick
    Dank.

    @Koen
    Jij zou zeggen: wat let je ?

    @Mezelf
    Ja, wat let me ?

  6. Eigenlijk gaat het prima met de aarde. Welvaart stijgt enorm voor de producerende landen (BRIC). Helaas zit er ook een keerzijde aan , namelijk dat de potverterende landen (Westerse wereld) elk jaar zal moeten inleveren, ofwel de een zijn brood is de ander zijn dood.

    Dit is een natuurlijk proces. De sterkste krijgt het beter (BRIC) en de zwakere (Westerse wereld) krijgt het slechter.

    Het is dus niet meer dan normaal, alleen jammer als je in het verkeerde kamp zit (Westen). Als je Aziaat of Braziliaan bent dan ziet de toekomst er rooskleurig uit.

    Dit is de zoveelste herhaling van de geschiedenis. Het Westen wil zijn welvaart niet zomaar richting het Oosten zien verdwijnen, daarom hebben ze een “oud truukje” uit de doos gehaald…..geld printen…helaas eindigd dit ALTIJD SLECHT…lees de geschiedenis.

    1. Thanks ktm. Force majeure? De import van edelmetaal is verantwoordelijk voor 40% van India’s handelstekort las ik ergens…

      Todays silver is tomorrows gold. En de spot zit nu onder kostprijs, de bullion banks hebben hun grote short positie drastisch afgebouwd. Of een Comex default, of ze laten de papieren prijs oplopen om het klappen van de papieren markt te voorkomen.

      Ik weet iig waarom ik die ‘shit’ op de plank heb liggen. En jij ook.

        1. Houtskool, verbieden is niet de manier…

          Kijk eens naar de amish, die de jeugd een periode geven van zelfontdekking…

          De meeste jeugd beseft in deze periode dat het een empty shell is…

          De illusie van vreugde gebaseerd op materialisch genot…

          Mag ik je uitnodigen om eens te luisteren naar Woody Guthrie..

  7. kijkend naar de geschiedenis zie je dat devaluatie van een munt altijd eindigt in chaos, het komen aan de waarde van de munt geeft op termijn altijd ellende, zie de devaluaties in het romeinse rijk en na de franse revolutie, de nucleaire optie ofwel de Zimbabwaanse oplossing, succes verzekerd,

    de groei van de economie zelf wordt gesaboteerd omdat de economische macht in handen is van zeer grote multinationals, die de technologische vooruitgang en economische verstarren, vergelijkbaar aan het middeleeuwse gilde stelsel, omdat de machthebbende partijen alle patenten in handen hebben waardoor het onmogelijk wordt om voor kleinere bedrijven aan de bak te komen en te vernieuwen,

    de centrale planeconomie door de eu heeft net zo veel potentie als de planeconomie van de soviet economie waarbij de burger/arbeider/horige steeds minder te vertellen heeft, vergelijkbaar aan de middeleeuwen waarbij de burger bezit is van de elite

    de geschiedenis geeft uiteindelijk als oplossing: de beeldenstorm, de franse revolutie, de amerikaanse revolutie, de russische revolutie 1917, , maar dit pas na lange perioden van uitbuiting, uiteindelijk is de franse koning onthoofd, de katholieke kerk in nederland flink hard aangepakt/de beeldenstorm, (het russische en franse koningshuis hebben het niet eens overleefd.)

    het is gewoon een cyclus waar we doorheen gaan, op een gegeven ogenblik heeft de bevolking het zo slecht dat er nieuwe robespierre’s/ thomas jefferson’s en karl marx-en opstaan, we zitten in de europese herfst of winter en het is wachten op de europese lente

  8. Dat is een mooie uitdrukking ‘just in time voedselvoorziening’, waarbij de voedselvoorziening de geldstroom is. Leuk gevonden. Vwb de video heb ik meer op meer op met Rubino als hij zegt: we krijgen nu een glimp te zien van de currency war, waarbij vele veldslagen geleverd worden (dan wint de een, dan de ander), maar de uitslag van die oorlog is er pas, wanneer het voorbij is. En vanuit de geschiedenis gezien hou ik toch de mogelijkheid open van een soort van ‘Twee Stromenland’. Twee verschillende financiële werelden op 1 planeet in een hopelijk voor iedereen ‘status quo’ mode.

    1. De ‘status quo’ is een dwangbuis Dick. Eerlijk gezegd geef ik ook de voorkeur aan die status. Het alternatief is niet best.

      Economische wetten, de geschiedenis en de zwaartekracht geven echter aan dat de situatie onhoudbaar is. Vandaar ook mijn telkens terugkerende pleidooi voor een basiseconomie als veilige haven.

      Ik pleit voor een duizend stromenland. Centralisatie is dodelijk.

      1. Financial engineering is de laatste stap in de ‘creatie’ van groei. Er kan onmogelijk een economische groei ‘ontstaan’ die de huidige schuldpositie kan rechtvaardigen. Het gaat m.i. dus maar 1 kant op; de uiteindelijke collapse van ‘papier’. Deze heb ik wel vaker geplakt hier, maar ik vind het een blijvertje;

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.